Wiem, że niektórzy mówią, że stanowczo nie należy dobierać koloru torebki do butów, ale ja akurat nie mam tutaj jakiegoś wyjątkowo skrajnego zdania. Przyznaję, że torebka i buty w tym samym kolorze mogą wyglądać topornie, jednak już jakoś w przypadku czerni kompletnie przestaje to dla mnie mieć znaczenie.

Chcę natomiast powiedzieć o czymś, co szczególnie mi się podoba. Otóż uwielbiam, gdy torebka jest traktowana jako przedłużenie stroju, ale wtedy kiedy oko może objąć jednocześnie torebkę i tę środkową część stroju właśnie.

Kiedy płaszcz i torebka są w tym samym lub podobnym kolorze, to wow – jest w tym coś mocnego. Ale nie tylko płaszcz – sweter, marynarka, kurtka, okrycie wierzchnie w kolorze torebki, a przy tym prostota kolorów w pozostałej części stroju – to jest to.

A więc mam na przykład na myśli zestawy z czarną sukienką czy biała koszulka i jeansy, a do tego właśnie płaszcz i torebka w jednym kolorze. I preferowałabym tutaj coś mocniejszego niż neutral. A może nawet błysk albo neon.

Od niedawna, kiedy robię zakupy to zastanawiam się czy mam dla koloru torebki pokrycie w odzieży wierzchniej. I co ciekawe bliżej mi w związku z tym do bardziej barwnych torebek niż neutralnych.

Spróbowałybyście dla siebie takiej formuły? Jaką parę torebka-okrycie wierzchnie mogłybyście stworzyć od ręki z tego co już macie w szafie?

W mojej książce Ćwiczenia ze stylu (20 porad, które poprawią Twój styl) napomknęłam o czymś, co w mojej ocenie było oczywiste i nie zwróciłam na to aż takiej uwagi czy nie rozpisywałam się na ten temat jakoś wybitnie długo. Jednak było kilka osób, które napisały do mnie po lekturze i przyznały, że taka mała rada, zmieniła zupełnie ich podejście do stylizowania ubrań. A więc puszczam dalej w świat tę poradę, w bardziej opisowej wersji, może komuś jeszcze się przyda.

Chodzi o to, że czasami nasze własne ubrania nam się po prostu nudzą i przestają być dla nas inspirujące. W takiej sytuacji wystarczy zrobić coś bardzo prostego: spojrzeć na nie inaczej. Poszukać dla nudnego ubrania innego towarzystwa. Jak w bardzo prosty sposób tego dokonać? Przejrzeć sklepy internetowe. To jest kopalnia inspiracji i gotowych porad od najlepszych stylistów zupełnie za darmo.

Metoda jest tak prosta, że mogę ją zamknąć w trzech punktach.

1. Wybierz ubranie, które chcesz wystylizować
   
2. Znajdź podobny produkt w sklepie internetowym
   
3. Odtwórz stylizację przy użyciu ubrań, które już posiadasz
   

Brzmi prosto? To dlatego, że takie jest – wystarczy odrobina organizacji i gotowość do eksperymentowania.

Zacznij od jednej rzeczy, którą lubisz, ale nie do końca wiesz, jak ją stylizować. Może to być na przykład trapezowa spódnica midi w czarnym kolorze. Znajdźmy inspiracje i możliwe połączenia.

Wskazówki:

• Wybierz rzecz, którą często pomijasz, bo nie wiesz, jak ją nosić.
  
• Skup się na podstawowych elementach, np. koszulce, spodniach, marynarce, sukience. Żeby nabrać wprawy i dostać sporo inspiracji.
  
• Później przejdź do bardziej charakternych rzeczy ze świadomością, że tu już będzie trochę mniej opcji i nie zawsze znajdzie się produkty w stu procentach podobne.

Teraz pora na poszukiwania online. Wejdź na stronę sklepu, który Ci odpowiada (np. MyTheresa z ubraniami od projektantów, Breuninger z rzeczami premium, może to być również jakaś sieciówka, której estetyka Ci się podoba np. COS).

Jak znaleźć odpowiedni produkt?

• Wyszukaj jak najbardziej podobny element do tego, co masz w szafie, ale niekoniecznie identyczny. Liczy się fason, kolor i ogólny charakter.
  
• Przeglądaj nie tylko dokładnie takie same kroje, ale także wariacje – np. jeśli masz czerwoną koszulkę, możesz sprawdzić stylizacje z bordowymi, różowymi czy pomarańczowymi koszulkami.
  
• Zapisuj zdjęcia ze stylizacjami, które Ci się podobają.
  

Znalazłam ponad 10 inspiracji z czarną spódnicą, praktycznie identyczną z tą, którą ja mam i wybrałam cztery, które szczególnie mi się podobają. A nawet nie weszłam w spódnice o tym samym kroju, a innym kolorze, wtedy tych inspiracji byłoby kilka razy więcej.

Gdy znajdziesz podobny produkt, czas na analizę stylizacji sprzedażowej:

1. Przyjrzyj się, jak został wystylizowany w sklepie – np. czy bluzka lub sweter jest włożona do spódnicy…
   
2. Zwróć uwagę na dodatki – jakie buty, torebki, biżuteria są użyte w zestawie?
   
3. Zapisz zdjęcia stylizacji na komputerze lub stwórz tablicę na Pinterest – dzięki temu będziesz mieć je pod ręką.
   

Przykład:

• Na drugim obrazku, wszystko poza swetrem jest czarne. Sweter włożony jest do środka do spódnicy, czarne skarpetki do masywnych butów to coś o czym sama bym w sumie nie pomyślała, do tego dobrana jest dość ciekawa torebka. Jestem to w stanie sama odtworzyć lub wziąć niektóre z tych elementów i zainspirowana nimi stworzyć coś nowego z tego co już mam w szafie.

Jak skutecznie organizować inspiracje?

Żeby metoda działała efektywnie, warto mieć uporządkowany system zapisywania inspiracji:

• Twórz folder na komputerze – zapisuj w nim screeny stylizacji, które chcesz odtworzyć.
  
• Pinterest jako narzędzie do stylizacji – stwórz tablicę „Stylizacje do odtworzenia” i dodawaj do niej zdjęcia z luksusowych sklepów.
  
• Notatnik z listą stylizacji – zapisuj sobie gotowe pomysły, np. „czerwona koszulka + białe spodnie + beżowy płaszcz”.

Dlaczego warto stosować tę metodę?

1. Oszczędzasz pieniądze – zamiast kupować nowe ubrania, wykorzystujesz to, co masz.
2.  Twoje stylizacje wyglądają na bardziej przemyślane – stylizacje ze sklepów premium są tworzone przez profesjonalistów.
3. Odkrywasz nowe możliwości swojej szafy – ubrania, które wydawały się trudne do wystylizowania, nagle zyskują nowe życie.
4. Unikasz impulsywnych zakupów – dzięki tej metodzie dokładnie wiesz, czego Ci brakuje, zamiast kupować przypadkowe rzeczy.

Lubię takie wykorzystywanie czegoś, co jest oczywiste do swoich celów. Każdy wchodzi do sklepu internetowego i kupując, płaci sklepowi. Teraz możemy wejść do sklepu i zupełnie za darmo dostać usługę stylizacji :)

Czy są jakieś zapomniane ubrania w Twojej szafie, które mogłyby dostać dzięki tej metodzie nowe życie?

Kilka rzeczy, które obrazują upragniony nastrój w mojej szafie i głowie. Skupienie na neutralnych kolorach, ominięcie tych najbardziej widocznych trendów, rzeczy, które wpasowują się naturalnie do reszty, a nie stanowią same w sobie „gwiazd” w garderobie.

Linki afiliacyjne do rzeczy
Pasek Wojas
Koszulka Marsala
Torebka Cholewiński
Broszka MM Sroka Design
Sukienka Massimo Dutti
Koszyk NAP
Loafersy Kulig
Kapelusz Big Star
Baletki Balagan

1. Skórzany pasek z metalową szlufką

Lubię, kiedy coś tak prostego może być akcentem. Daje strukturę w zwiewnych stylizacjach, porządkuje sylwetkę, ale zostawia miejsce na oddech. Nie jestem taka znowu paskowa, ale pomyślałam, że może potraktuję pasek jak biżuterię. Kupiłam czarny w second handzie i brązowy na wyprzedaży, więc ten element mam już zapewniony w szafie.

2. Dzianinowa, szara koszulka z rękawem do łokcia, a właściwie sweterek

Miękka, ale nie rozlazła. Taki element codzienności, który nie krzyczy, ale dobrze się nosi. Znalazłam w second handzie czarną ażurkową i chciałabym jeszcze mieć szarą. Widzę to po prostu do szarych spodni i do paska. Tyle.

3. Czarna skórzana torba na ramię

Nie robi szumu, ale robi robotę. Może iść wszędzie, ze wszystkim. Non stop noszę moją brązową, fajnie byłoby mieć alternatywę w czerni. Zaryzykowałam i kupiłam coś przez vinted. Jest zniszczona, będę ją próbowała odratować. Chcę się trochę pobawić w renowację :)

4. Biżuteria inspirowana muszlą, morzem, kroplami

Znów zaryzykowałam i coś takiego znalazłam na vinted. Czekam na przesyłkę. Zawsze jestem gotowa na srebrną dużą biżuterię. Na pchlim targu córka znalazła mi ostatnio piękną broszkę w kształcie jabłka.

5. Brązowa sukienka

Dawno nie kupiłam sukienki, jeśli miałabym się zdecydować, szukałabym czegoś w czekoladowym kolorze. 

6. Pleciona torba

Miałam kiedyś koszyk i szybko minęła mi fascynacja. Na plecionki, tak modne teraz, znów zdecydowałam się z drugiej ręki. Czekam na przesyłkę. Będę nosić do eleganckich rzeczy – marynarek, koszul i spodni z kantem. Prędzej też do sportowych, nie lubię natomiast połączeń letnich sukienek i takich toreb, no ale nie mówię kategorycznie nie…

7. Czarne lakierki typu loafers

Mój sposób na „ładne buty bez obcasów”. Są grzeczne, ale nie nudne. Lubię ich błysk i ciężar — balansują zwiewność sukienek. Kupiłam ostatnio takie w second handzie i jestem zachwycona. To moje ukochane buty teraz. Nawiązują do klimatu lat 90tych.

8. Kapelusz typu bucket

W sobotę przed Wielkanocą miałam na sobie taki kapelusz, będę to pamiętać forever, bo to był mój pierwszy raz w tym nakryciu głowy, a ja szłam podlać kwiatki urlopowiczom. Zosia mi pożyczyła, czułam się super. Jak na osobę nie noszącą czapek jest to prawie jak wyznanie miłości. Muszę sobie taki znaleźć.

9. Srebrne baleriny

Takie buty mogą dodać charakteru nawet najprostszemu zestawowi. Będę szukać jakiejś budżetowej opcji. Nie musi być ze skóry. W grę wchodzi coś, czego nie będę na sto procent szanować. Takie typowe baletki do zajechania w dwa sezony.

Każda z tych rzeczy mówi coś o rytmie, który lubię ostatnio: miękkim, funkcjonalnym, ale z detalem, który coś znaczy. Nie szukam teraz zakupów dla efektu. Szukam znaczenia i spokoju — a to mam wrażenie najłatwiej znaleźć w ubraniach, które już komuś służyły. Dlatego tak często zwracam się w stronę vintage, second-hand, pchlich targów, ale też rękodzieła. Jest to też fajne wyzwanie, by znaleźć coś wpisującego się w obecne trendy, a co nie jest podane na tacy w sieciówce :)

Kiedyś na forum o prostym życiu przeczytałam komentarz mężczyzny, który napisał coś takiego: mówię na głos to, co mi się akurat spodoba. Przechodzę obok kwiatów: o, jakie piękne! Wieje delikatny wiaterek: o, jak przyjemnie! Mówię to nawet, kiedy jestem sam.

Został ze mną ten komentarz. Nie trzeba pieniędzy, nie trzeba wyszukanego otoczenia i nie trzeba towarzystwa, żeby dać sobie odrobinę przyjemności, luksusu albo czułości. Romantyzowanie codzienności można zacząć od wypicia kawy w pięknej filiżance, od głębokiego świadomego oddechu czy zmiany perspektywy na codzienne obowiązki i traktowania ich jako wyzwanie. Więc zastanowiłam się, co można zrobić ze swoim stylem czy wyglądem, żeby poczuć się bardziej wyjątkowo.

20 moich pomysłów, dla Was. Kluczowe będą wyobraźnia i trochę odwagi.

Przykłady romantyzowania codzienności

1. Zakładaj ubrania, które „nie pasują do okazji” — ale pasują do Ciebie. Jedwabna koszula na spacer z psem, trencz i obcas po bułki :) Codzienność zasługująca na świętowanie.
2. Traktuj akcesoria jak małe amulety. Apaszka po babci. Broszka z pchlego targu. Wstążka zamiast gumki do włosów. Czasem jeden detal potrafi przemówić głośniej niż cała stylizacja. Bardziej chodzi o Twoje samopoczucie niż percepcję otoczenia.
3. Ubieraj się dla siebie, nawet jeśli nigdzie nie wychodzisz. Dres może być elegancki. Koszula może być wygodna. A Ty możesz wyglądać pięknie w domu. Dla mnie to twardy orzech do zgryzienia. Kota kocham i nie chcę ograniczać jego czułości, a ubrań jednak szkoda :)))
4. Celebruj detale, które widzisz tylko Ty. Piękne wnętrze kieszeni. Haft przy kołnierzu. Guzik, który wybierałaś godzinami. Że to tak poetycko ujmę: niech ubranie do Ciebie szepcze.
5. Znajdź swój codzienny rytuał ubierania. Niech to nie będzie szybka decyzja pod presją czasu. Niech to będzie chwila z muzyką, herbatą, czułym spojrzeniem w lustro. Twój wewnętrzny poranek, zanim dzień się zacznie naprawdę.
6. Traktuj ubranie jak opowieść — nie obowiązek Nie pytaj: czy to pasuje do reszty szafy?
   Spytaj: czy to pasuje do historii, którą chcę dziś opowiedzieć? Mój ostatni wpis o tym opowiada.
7. Zostaw ulubione ubrania w widocznym miejscu, jak martwą naturę. Nie jak krzesło wstydu z ubraniami, które może za chwilę trafią do pralki, a może założę je jeszcze raz. Sukienka na drzwiach, pierścionek na szafce nocnej -> Kompozycja, nie bajzel.
8. Mikrozadanie – wybierz kolor skarpet do książki, którą dziś czytasz albo pomadkę do obrazu, który
   Ci się spodobał. Dobierz coś ubraniowego, do czegoś nieubraniowego po prostu.
9. Wymyśl jakiś ekstra sposób przechowania czegoś z szafy – lniany woreczek na sweter, stara kryształowa popielniczka na biżuterię, ciekawe ułożenie pasków w szufladzie, nowy sposób składania bielizny itd.
10. Trzymaj w torebce coś bardziej estetycznego niż praktycznego. Coś ładnego. Małą książkę. Ładny scyzoryk, zapałki. Broszkę. Laurkę.
11. Zostaw na szaliku czy apaszce jakiś ładny zapach, żeby po czasie do niego wrócić.
    Pamięć w tkaninie -> Wehikuł czasu.
12. Noś ze sobą krem do rąk i użyj go nie w domu. Albo balsam do ust. Taki powolny gest poza domem wydaje mi się romantyczny.
13. Uśmiechaj się do swojego odbicia w lustrze, często przeglądaj się w napotkanych szybach i lustrach.
14. Załóż po domu coś lekkiego i zwiewnego – sukienkę, szlafrok, długą spódnicę. Zwłaszcza kiedy jesteś sama.
15. Załóż biżuterię, która wydaje dźwięki. Dla mnie wręcz kojące wydaje się stukanie pierścionków Lisy Eldridge.
16. Użyj większej ilości różu niż zawsze. Użyj drobinek, czegoś co ma znamiona wieczorowego makijażu.
17. Napisz liścik, notatkę, zrób rysunek do siebie i schowaj w kieszeni płaszcza.
18. Trzymaj w szufladzie zapach, którego nie używasz, ale który wyciągasz i wąchasz dla poprawienia humoru. Ja zostawiłam sobie buteleczkę perfum, które już są wycofane. Po latach dalej coś wyczuwam.
19. Spróbuj ubrać się jak bohaterka książki, serialu, filmu itd. Ale w Twojej wersji, bez kupowania i bez spięcia.
20. Do zwykłego T-shirta, dodaj coś ekstra: broszkę, naszyjnik, może jakiś dziecięcy dodatek. Coś zaskakującego.

Romantyzowanie codzienności nie wymaga idealnego życia. Wymaga decyzji, by dostrzegać piękno w niedopowiedzeniach. A ubrania są do tego stworzone – mogą być punktem zaczepienia do większych i świadomych zmian.

Bardzo chętnie poznam Wasze pomysły na romantyzowanie codzienności. Oczywiście chciałabym się skupić na ubraniach, ale jeśli macie jakieś subtelne, drobne gesty, które sprawią, że poczujemy się jak w komfortowym filmie, zapraszam do podzielenia się nimi.

Przed impulsywnymi zakupami chronią nas pytania: czy dana rzecz będzie pasowała do mojej szafy? Czy mogę ją zestawić z innymi ubraniami z mojej szafy? Czy naprawdę ta rzecz mi się podoba?

Impuls nie zawsze musi być zły, ale jednak satysfakcjonujący zakup, to przemyślany zakup. Ja się aż tak nie skupiam nad zadawaniem sobie funkcyjnych pytań, wolę stworzyć w głowie historię, która ma mnie przekonać lub odwieść od zakupu. Szybkie zakupy robię już tylko w second handach, gdzie decyzji nie można odwlec, bo po prostu przedmiot znika w danym czasie, a w innych sklepach czy internecie zdaję się najpierw na wyobraźnię.

Nie potrzeba mi tak bardzo skupiać się na przydatności. Gdyby tak było, już pewnie nigdy niczego bym nie kupiła :) Zamiast tego polegam bardziej na przyjemności i w tę stronę idę -> Czy ta rzecz jest dla mnie przyjemna? Czy będzie dla mnie przyjemna? Czy sprawi mi radość, gdy otworzę szafę? Czy będzie powodem rozczarowania i entuzjazm co do niej będzie mi spadał z każdym tej szafy otwarciem? Czy będzie mnie inspirować? Czy wyniesie moje ubrania na wyższy poziom? Czy coś we mnie obudzi? I najlepsze z nich wszystkich – jakie mam skojarzenia z tą rzeczą i jak ona może się wpisać w moją wizję?

Może wielu osobom się to wydać przerażające, takie drążenie tematu, ale myślę o tym w takich kategoriach: będąc w muzeum mogę się zachwycić obrazem, słuchając muzyki mogę się wzruszyć, po przeczytaniu ostatniej strony mogę mieć ochotę wyrzucić książkę przez okno, słysząc śmiech dzieci mogę się sama uśmiechać, głaszcząc kota mogę się rozluźnić… Wiecie do czego zmierzam? Wszystko może być stymulujące. Dlaczego miałabym sobie odbierać prawo do wyobrażeń, snucia fantazji czy odpływania z inspiracjami widząc na wieszaku piękną bluzkę? To taki element romantyzowania codzienności, który wprowadza w dobry nastrój czy odmienia na chwilę smutniejszy czas.

Zakup białej spódnicy o kroju bombki był dla mnie przyczyną do opisania tego procesu inspiracji. Natychmiast jak tylko zobaczyłam tę spódnicę pomyślałam: chcę być chmurą. Wiedziałam od razu jak chcę wyglądać w tej spódnicy i z czym chcę ją nosić. Ale nie wytrzymałam do wiosny, tylko już potem zakładałam ją do zimowych butów i przekonałam się, że to była dobra decyzja.

Lekkości chciałabym na wiosnę i lato. Błyszczących powiek, kryształu na uszach lub szyi, świeżych perfum o takim zapachu, jaki przywołuje mijana w biegu kwiaciarnia, błękitnej koszuli schnącej na balkonie. Bieli bym chciała, lakierków, srebra, błyszczących paznokci, nowego notatnika, czasu nad wodą, zadartej głowy, powietrza przed deszczem i po deszczu… I nie są jakieś to mocno odległe wizje od tego, co już dla siebie robię, ale tak skrystalizowane, ujęte w moodboard i jeszcze udowodnione dobrym zakupem, stają się bliższe, realniejsze i przyjemniejsze.

W kategorii inspiracja będę te moje historyjki pokazywać w formie moodboardów i zdań, i będę się tak rozwodzić nad zwykłymi przedmiotami, które mi się podobają.

Czy jest jakaś rzecz ubraniowa, która tak Was ostatnio zainspirowała do wyobrażeń i jakie skojarzenia przywołała?

Jeżeli miałaś dobrą panią lub pana od języka polskiego to wiesz, że łatwiej pisze się wypracowanie zaczynając od środka. Jak już masz jakąś myśl, którą chcesz przekazać, po prostu siadaj i pisz, a potem będziesz się martwić o początek, koniec, podsumowanie, streszczenie, tytuły i inne drobiazgi.

Żarty żartami, ale rzeczywiście tak się radzi młodym pisarzom – pisz od środka. I pomyślałam sobie, że bardzo łatwo przełożyć to na układanie stylizacji. Dlatego zapraszam do prześledzenia następującego toku myślenia -> układam stylówkę od środka. Przydaje się zwłaszcza wtedy, gdy nie ma pomysłów, a wręcz w głowie nic się nie pojawia.

Rozpiszę Wam to w formie kroków:

1. obmyślam TERAZ jeden podstawowy zestaw (uniform -> ogólny zarys np. koszula i jeansy)
2. W PRZYSZŁOŚCI, gdy nie ma pomysłów na strój sięgam po uniform
3. podaję skład uniformu, tu już podstawiam do uniformu konkretne ubrania z szafy
4. interpretuję uniform w zależności od potrzeby (okazja, pogoda, poziom komfortu, dostępność w szafie itp.) – dobieram dodatkowe rzeczy

Uniform nie oznacza konkretnego zestawu. Nie chodzi o konkretną koszulkę, konkretne jeansy, konkretną sukienkę w Twojej szafie. Chodzi o ogólny zarys. Podam Ci przykład.

Idę coś zjeść. Nie mam pomysłu co założyć. Sięgam po jeden ze swoich uniformów np. koszulę i czarne spodnie. Wyciągam więc z szafy jakąś koszulę i jakieś czarne spodnie np. luźną koszulę w paski i czarne kuloty. Omijam tym samym początek tworzenia stylizacji, bo już kiedyś ten uniform sobie ustaliłam, a teraz tylko go kompletuję i interpretuję. Dobieram dodatki, decyduję że koszula będzie rozpięta, a pod spodem znajdzie się biała gładka bluzka. Biżuterii nie zakładam, sięgam po czarne baletki i torbę worek.

Linki afiliacyjne do rzeczy:
Koszula
Koszulka 
Kuloty
Buty
Torebka

Wychodzę gdzieś wieczorem, nie mam weny, sięgam po ten sam uniform. Koszula i czarne spodnie. Koszulę biorę czarną z lekkim połyskiem, spodnie długie z rozszerzanymi nogawkami. Dodatki złote – pasek, torebka z klamrą, wsuwane buty ze szpicami. Biżuteria również ze złotym akcentem. Ten sam uniform, przemyślany wcześniej, ale inna interpretacja.

Linki afiliacyjne do rzeczy:
Koszula
Pasek 
Spodnie 
Buty
Torebka
Klipsy

Zdecydowanie mogłabym w swojej szafie wyodrębnić do tej metody takie oto uniformy:

• czarny golf i szerokie spodnie
• luźny sweter i spódnica midi
• luźny sweter i zwiewne spodnie
• koszula i dzwony

Choć jest tu osiem pozycji, ubrań będzie o wiele więcej. Każda z tych pozycji jest szerokim pojęciem pod którym kryją się różne ubrania. Na przykład pod hasłem czarny golf u mnie w szafie znajdę cztery konkretne czarne golfy: w prążek, kaszmirowy oversize, gładki i z krótkimi rękawami. Analogicznie jest z pozostałymi elementami z listy.

Mogę stworzyć po kilka wersji wszystkich tych strojów i odpowiednio je wystylizować.

Jakie uniformy mogłabyś wyróżnić w swojej szafie?

Jest jedna niezawodna formuła ubioru, która sprawdzi się u każdego. Niezależnie jaki masz styl i jak się czujesz w ubraniach, które powtarzasz, skorzystasz na KONTRAŚCIE. 

Kontrast to nic innego jak zestawienie ze sobą rzeczy, które pozornie pochodzą z dwóch różnych światów. Kontrast wprowadza się głównie po to, żeby wydźwięk całości był interesujący; żeby zaskakując, coś zatrzymało naszą uwagę i zmuszało do myślenia. W pewnym sensie przeciwieństwem kontrastu w stylu może być harmonia, jednak nie znaczy to, że trzeba opowiadać się po którejś ze stron i być zwolennikiem albo kontrastu, albo harmonii. Można stosować te narzędzia nie idąc na całość i nie przez cały czas.

Dlaczego to gra? Bo zatrzymuje i prowokuje. Kontrast w sztuce był, jest i będzie zawsze obecny. Jeden z tych obrazów, które mnie poruszają „Wolność wiodąca lud na barykady” stoi kontrastem. Kobieta – mężczyźni; czystość szat i flagi – chaos rewolucji, ciała poległych; niewinność – brutalność; światło – ciemność. To od razu rzuca się w oczy i wpływa na widza. Weźmy choćby „Krzyk” Muncha – w tle natura , spokój świata, na pierwszym planie panika i śmiem twierdzić – wewnętrzne rozdarcie człowieka. Kontrast nie musi być mocno oczywisty, żeby zadziałał, ale równie dobrze może siadać na twarzy i wdzierać się do głowy swoją dosłownością. Zależy od autora.

Kontrast może być grą sportu z elegancją, niegrzecznym, a grzecznym stylem ubierania, starannością, a nonszalancją, romantyzmem, a androgynicznym wydźwiękiem stylizacji. I jeszcze na takim zupełnie podstawowym poziomie: między jasnymi, a ciemnymi kolorami, między matem, a błyskiem, między ciepłem, a chłodem kolorów. A to są dopiero pierwsze rzeczy, które przychodzą do głowy, bo tych kontrastów można tworzyć, nie zawaham się użyć tego słowa: nieskończenie wiele.

Myślisz może, że kontrast jest jakąś wyższą szkołą jazdy, a to nieprawda. Jest to niezawodne narzędzie do ciekawej stylówki, które broni się przed błędami. Potrzebna jest wyłącznie pewność siebie. Jeśli na przykład połączysz ze sobą dresy i koszulę i niezależnie od tego, jak to będzie wyglądało, będziesz chodziła z podniesioną głową, to sama zobaczysz, że nikt nie będzie mieć śmiałości by Cię sprawdzić. To jakby samospełniająca się przepowiednia. Orzekając, że coś jest dla Ciebie stylowe, takim się po prostu staje (i tak naprawdę ten rodzaj pogrywania z rzeczywistością przychodzi naturalnie z wiekiem). 

Przykłady kontrastu jaki możesz zastosować w codziennym budowaniu stylówek. Niektóre z nich możesz wprowadzić od razu, praktycznie bez większego zastanowienia, inne wymagają treningu – oswojenia się z nimi, a inne odwagi i kreatywności z Twojej strony. Każdy z nich wyniesie Twój styl na lepszy poziom.

• eleganckie spodnie + buty sportowe
• koszula oversize + sportowe buty
• dresowa bluza + elegancki płaszcz
• letnia sukienka + zimowe ciężkie buty
• zwiewna spódnica + gruby sweter
• bardzo dopasowana góra stroju + luźny dół
• bardzo strojna biżuteria + minimalistyczny ubiór

• bluza lub duży sweter + cekinowe spodnie lub spódnica
• sportowy strój + czerwona szminka
• wieczorowa sukienka + męska marynarka
• sportowa torebka lub plecak + elegancki trencz
• postrzępione nogawki spodni + płaszcz z silnie zarysowanymi ramionami
• staranny makijaż + rozwichrzone włosy
• twarz bez makijażu + czerwona szminka

• koszula + gorset na wierzchu
• wieczorowa sukienka pod oversizowym tiszertem
• krawat do koszuli + sportowe buty
• spodnie z dziurami lub przetarciami + perły
• wełniany płaszcz + baletki na gołą nogę
• męska koszula jako sukienka + delikatne szpilki
• skórzana kurtka + bieliźniana sukienka

Najczęściej używam kontrastu elegancji i sportu. Mam mnóstwo eleganckich spodni i uwielbiam zestawiać je ze sportowymi butami. Lubię również delikatny makijaż oka, a nawet brak makijażu i dodanie do tego agresywnych ust. Czy są jakieś kontrastowe zestawienia, których używasz? Czy są takie których chciałabyś użyć, ale z jakiegoś powodu tego nie robisz?

Jeśli jesteś niezadowolona ze swojej szafy, mam na to sposób. Możesz zrobić restart szafy, a docelowo poprawić lub nawet zmienić swój styl, kompletnie nic przy tym nie wydając.

Na starcie mamy zagraconą szafę z ubraniami, które nosimy bardzo często oraz takimi, które założyłyśmy raz albo wcale. Szafę z przytłaczającą liczbą elementów, które nie zasługują na ocenę powyżej 8 w skali do 10. No i w końcu dużo ciuchów, które nie układają się w jakąś całość, tylko są smutnymi pozostałościami po spontanicznych pomysłach i nieprzemyślanych zachciankach.

Na mecie oczekujemy spójnej garderoby, w której każdy element jest sensowny. Takiej, że oczy się świecą przy otwieraniu. Rozchylasz wrota swojej szafy, a tam czekają na Ciebie same wspaniałe pomysły na kreatywne stylizacje. Jest za zawartością Twojej szafy jakaś myśl. W środku jest baza, są perełki, coś eleganckiego, coś wygodnego, coś z przymrużeniem oka i coś na wielkie wyjście. Są tam szanse na to, żeby każdego dnia być jakąś ciekawą sobą, niekoniecznie zawsze taką samą.

Jeśli już określiłyśmy cele, bierzmy się do pracy. Oto jak będziemy działać.

• wydzielamy sobie skrawek miejsca w szafie. [drążek na wieszaki, jedna półka, jedna szuflada itd.] Jeśli się nie udaje przesuwamy ubrania, żeby zrobić ten kawałeczek pustego miejsca. W ostateczności przekładamy część ubrań do kartonu zyskując miejsce w szafie. Ważne, żeby to miejsce było w szafie, a nie poza nią. To miejsce będziemy nazywać NOWĄ SZAFĄ. Do tego wydzielonego miejsca będą trafiały zaakceptowane rzeczy.
• jeden dzień to przynajmniej jedno ubranie do przepracowania.
• bierzemy i próbujemy na siłę stylizować jedną rzecz. Robimy tak, żeby to ubranie założyć i w nim przez ten cały dzień chodzić.
• jeśli się nie udaje, nie ma pomysłu czy chęci już na starcie pozbywamy się go z szafy i on do niej nie wraca (sprzedajemy, oddajemy, wyrzucamy itd.) To oczywiste, że dla zachęty i żeby było prościej zaczynamy od tych rzeczy w których najczęściej chodzimy. Zwiększamy trudność zadania wraz z upływem czasu.
• po całym dniu podejmujemy decyzję, czy ubranie zostaje w szafie, czy pozbywamy się go. Ubrania, których się pozbywamy nie mają prawa zbliżać się do szafy. To koniec i trzeba się z tym pogodzić. Odkładamy je i możemy już od razu działać np. fotografować, żeby sprzedać. Możemy czekać na więcej ubrań, żeby zrobić to wszystko za jednym zamachem, ale nie należy trzymać tych ubrań w szafie.
• jeśli ubranie zostaje w szafie, to trafia do wydzielonego miejsca, czyli NOWEJ SZAFY! Pierwsze ubrania mają tam sobie wisieć i czekać na towarzystwo. Możemy je dalej nosić i stylizować, ale ważne by każdego dnia brać na tapet jakiś element ze starej szafy, który wymaga analizowania. Każdy dzień to jedno ubranie do przeanalizowania.
• tym procesem obejmujemy każdy element w szafie. Wszystko ma być przerobione. NOWA SZAFA ma symbolizować naszą głowę, a więc nie możemy tam wkładać rzeczy o których chcielibyśmy zapomnieć. Ma tam być jedynie to, co dla nas ważne i na co mamy pomysł.

Nawet jeśli ubrań wydaje się ogrom, to pocieszę Cię – jest to i tak jakaś skończona i określona liczba. Prędzej czy poźniej dojdziesz do mety. Jeśli każdego dnia znajdziesz sposób lub kilka sposobów na jedno ubranie i tak kiedyś skończysz ten proces. Stara szafa będzie się sukcesywnie pomniejszać, a NOWA SZAFA będzie się powiększać. I oto nam właśnie chodzi.

W kolejnych postach przedstawię różne podejścia do stylizowania i pomysły na to skąd brać inspiracje do stylizowania rzeczy, które już mamy w szafie. Cykl nazwałam – NOWA SZAFA, pod tym tagiem znajdziecie kreatywne ćwiczenia i pomysły na to jak patrzeć na swoją szafę.

Jak określiłybyście stan swoich szaf? Jeśli na początku skali są szafy puste, a na końcu szafy zagracone, gdzie umieściłybyście swoje garderoby?

Nie jest niczym nowym tworzenie kilku różnych stylizacji z jednym elementem ubioru. I nie jest niczym nowym zakładanie kilka razy z rzędu tego samego ubrania. Ale mam wrażenie, że czasami warto troszkę zwolnić i zastanowić się nad wnioskami z takich powtórek. Co może nam przynieść dobrego kręcenie się wokół jednego tematu?

Za każdym razem, gdy wahasz się czy daną rzecz zatrzymać w szafie, czy może się jej pozbyć, warto „zmusić” się do zadania sobie pracy domowej: dać tej rzeczy ostatnią szansę. Ale to sprawdzi się również dla tych ubrań określanych jako „ulubione”. Jak sprawdzić jak wielki potencjał się w nich kryje? Odpowiedź jest taka sama.

Wybierasz z szafy jedną rzecz: góra, dół lub sukienka i nosisz ją przez przynajmniej pięć dni z rzędu. Robisz z jej udziałem różne stylizacje. Ja zaczęłam od czerwonej spódnicy. Zrobiłam z nią pięć różnych stylówek, nie dokupując niczego, tylko korzystając z tego, co mam w szafie.

I niby jest to banalne, i wiele osób tak już robiło – jedno ubranie w różnych aranżacjach. Ale można pójść jeszcze o krok dalej i przeanalizować efekty tego eksperymentu, wyciągnąć wnioski i zmienić swoją szafę!

Zalecam następujące ćwiczenia i pytania po takim ciągu stylizacyjnym z jedną rzeczą. Pod każdym z tych pytań podałam swoją odpowiedź, dotyczącą mojego tygodnia z czerwoną spódnicą.

Która stylizacja była Twoją ulubioną? Która najlepiej pasuje do Twojego stylu?

Moją ulubioną jest druga stylówka od lewej i ona też dobrze oddaje mój styl. Spódnica z kozakami, szerokim paskiem i miękkim swetrem najlepiej do mnie pasuje, jest naturalna dla mnie.

Zastanów się, w której stylizacji czułaś się najbardziej komfortowo i swobodnie. To pomoże Ci zrozumieć, jakie elementy garderoby najlepiej odpowiadają Twoim potrzebom i stylowi życia.

Kozaki były zdecydowanie najbardziej komfortowe w noszeniu przy tej spódnicy. Uświadomiłam też sobie, że wprawdzie na innych kobietach podobają mi się cienkie obcasy noszone przy casualowych strojach, ale u siebie tej opcji nie czuję.

Sprawdź, które akcesoria najlepiej pasowały do Twoich stylizacji. Może okazać się, że konkretne dodatki dodawały charakteru Twoim stylówkom, dlatego warto zastanowić się nad ich ponownym wykorzystaniem.

Moja prosta torebka od Przywara-Strzałka jest niezastąpiona. Przy czymś czerwonym na ubraniu po prostu muszę mieć czerwone usta.

Dopasuj różne fryzury i makijaże do swoich stylizacji z jedną spódnicą. Zobacz, jak zmiana fryzury czy makijażu może odmienić cały look i sprawić, że będzie bardziej spójny

Bez mocnych ust wyglądałam słabo. Za każdym razem, gdy rozpuszczałam włosy, czułam potrzebę ich wygładzenia. Do takiej retro spódnicy, potrzebne są gładkie, proste włosy.

Jeśli podczas eksperymentu zauważyłaś jakieś trendy, które Cię zainteresowały, spróbuj włączyć je do swojej garderoby. Może to być nowy fason ubrania, kolor lub wzór, który chciałabyś wypróbować, specyficzny dodatek itd.

Kolorowe rajstopy mogą być czymś pozytywnie zaskakującym w mojej szafie, pod warunkiem, że zgrywają się z przynajmniej jednym elementem w danej stylówce.

Zastanów się, czy istnieją braki w Twojej garderobie, które zostały ujawnione podczas tego eksperymentu. Może okazać się, że potrzebujesz więcej podobnych do danego ubrania elementów, które mogą stanowić bazę dla różnych stylizacji.

Nie zauważyłam, by czegoś mi brakowało, gdy robiłam te stylówki. Nie czuję też potrzeby, by mieć więcej spódnic w takim stylu.

Zastanów się, czy ta konkretna bluzka, spodnie, spódnica itp. jest wystarczająco uniwersalna, aby stanowić bazę dla wielu różnych stylizacji. Jeśli nie, spróbuj określić, jakie cechy powinna posiadać idealna rzecz, która mogłaby spełnić Twoje potrzeby.

Jest uniwersalna, ale żeby była lepszym punktem wyjścia do stylizacji poprawiłabym w niej dwie cechy: powinna być trochę dłuższa i mieć elastyczną talię. 

Spróbuj nosić ubranie w różnych sytuacjach, od codziennych obowiązków po specjalne wydarzenia. Zobacz, jak sprawdzi się w różnych kontekstach i czy wymaga dostosowania stylizacji.

Mocny kolor spódnicy stał się dla mnie normą, tylko dlatego, że często go nosiłam. Tak jak z mocnymi ustami: jest to kwestia przyzwyczajenia. Pierwszy krok jest najtrudniejszy, z każdym kolejnym dniem jest już tylko łatwiej.

Zastanów się, czy istnieją inne sposoby stylizacji tego elementu, których nie próbowałaś wcześniej. Może warto eksperymentować z różnymi topami, butami i akcesoriami, aby odkryć nowe możliwości.

Korci, by zestawić ją z koszulą, ale w praktyce było to zbyt nadęte jak na mnie. Pozostanę przy prostych i gładkich górach stroju.

Zrób krótkie podsumowanie swojego eksperymentu. Zapisz, czego się nauczyłaś, co sprawiło Ci największą przyjemność, a co mogłoby być poprawione.

Zdecydowanie częściej muszę aktywizować dziwne, mocne i charakterystyczne elementy swojej garderoby. Czasami zupełnie bazowy ubiór jest ok, ale miło też odrobinę się postarać i wyglądać inaczej niż zwykle.

Którą rzecz ze swojej szafy wytypowałybyście do takiego eksperymentu i noszenia jej przez kilka dni z rzędu w różnych stylówkach?

Gdy czasami mam ochotę zrobić sobie przerwę od czerni, uciekam do kolorów. W mojej szafie nie ma za wielu wzorów, ale mogę liczyć na coraz więcej rzeczy w jednolitych „kolorowszych” niż neutrale barwach. Przy łączeniu ze sobą kolorów można oczywiście iść na żywioł, ale warto też wiedzieć, gdzie można szukać inspiracji. Inspiracją nazywam takie połączenie kolorów, które już istnieje, które widzimy i z którego możemy wyłuskać poszczególne kolory. Naturalnym źródłem pomysłów dla szukania ciekawych miksów kolorów są dla osoby budującej stylizację lub szafę kapsułową przede wszystkim:

• kolekcje projektantów
• moda uliczna
• sesje w magazynach o modzie.

Ale oczywiście polecam również zatopić się w przyrodę i krajobrazy, bo podejrzewam, że tego źródła dla miksowania kolorów nic nie jest w stanie pobić. To jest takie praźródło, z którego rodzą się pozostałe, wtórne źródła :)

A więc gdzie jeszcze można znaleźć inspirujące łączenia kolorów?

Jestem przekonana, że potrafiłybyście sobie przypomnieć kolorystykę Gwieździstej nocy Van Gogha albo Pocałunku Klimta na zawołanie i że nikt nie ośmieliłby się podważyć występujących tam połączeń kolorystycznych. Czerpanie z tego źródła jest o tyle proste, że wystarczy sobie odpalić stronę jakiegoś uznanego muzeum i w dosłownie 5 minut znaleźć coś adekwatnego do zawartości szafy. Obrazy są o tyle pod tym względem cenne, że nie dość, że pokazują możliwe do łączenia kolory, to można jeszcze zaufać zastosowanym proporcjom – którego koloru jest najwięcej, który stanowi dobry akcent. Obok Martwa natura z jabłkami, Paula Cézanne.

Podobnie ma się rzecz z grafikami vintage, reklamami i ilustracjami. Tu już  zawsze będzie jakiś kolor wiodący i dobrani do niego towarzysze. Ta forma plastyczna odpowie więc idealnie na pytanie: jak dobrać akcenty do stylizacji w wybranym kolorze. Pod tę kategorię inspiracji podciągnęłabym również okładki modowych magazynów sprzed lat, one również wyróżniają się oryginalnym podejściem do kolorów.

Z pewnością macie takie filmy, które z estetycznego punktu widzenia coś w Was poruszają, choć może niekoniecznie dałybyście tym filmom 10/10. Trzeba u swoich twórców szukać swoich kolorów. Ja po prostu wiem, że zawsze znajdę coś ciekawego u Lyncha, Refna czy Coppolli, coś spokojniejszego, ale też trafiającego w mój gust u Nancy Meyers, a na Wesa Andersona to popatrzę raczej z daleka :) Jeśli zaś chodzi o seriale, po latach i tak, Mad Men zajmuje w kategorii łączenia kolorów niekwestionowane pierwsze miejsce.

W świecie mody trzeba szczególnie wyróżnić takie źródło kolorystycznych inspiracji, które większość kobiet ma w szafie – apaszkę. Różnokolorowe szale mogą być na tyle inspirujące, że wręcz można oprzeć na nich kolorystykę całej szafy. Chustka sama w sobie też może być o tyle ciekawa, że jak tylko znajduje się w stylizacji, pozostałe elementy mogą być kolorystycznym powtórzeniem motywów z chustki i nie będzie wtedy na pewno skuchy. Każdy dom modowy ma swoje apaszki, ale tu można najlepiej polegać na inspiracjach w Hermesie – jest ich cała masa, niemożliwe nie znaleźć swoich kolorów.

Tak proste, że aż banalne – rozglądaj się gdzie wchodzisz i gdzie siedzisz. Wnętrza hoteli, muzeów, kawiarni, restauracji… Ale też strony z wystrojem wnętrz albo nawet sklepy internetowe z dodatkami do domów to szufladki z inspiracjami. Dywany i tapety mają porównywalnie oryginalne połączenia kolorów co apaszki, ale są troszkę bardziej powściągliwe. Co dla mnie szczególnie ciekawe – wcale nie trzeba przenosić klimatu wnętrza na strój, ale brać tylko kolory i aranżować je po swojemu, na przykład w tym wnętrzu mogą być kolory idealne do minimalistycznego stroju.

Miejski krajobraz też może być inspirujący, choć chyba jednak częściej mówi nam jakich kolorów ze sobą nie mieszać. Jednakże na wakacjach polecam czujność: kolory budynków podbite jeszcze błękitem nieba lub zielonością wyskakujących gdzieniegdzie drzew proszą się same o wskoczenie do naszej głowy. Mnie zawsze inspirują wysokie smutne budynki na tle pochmurnego nieba, lubię ten rodzaj kolorystycznego spokoju. A nawet w trasie – monotonny i tylko gdzieniegdzie urozmaicony budynkami krajobraz ma w sobie coś przyjemnego.

Z jakich źródeł korzystacie przy szukaniu pasujących do siebie kolorów? Co jest najprzyjemniejsze, a co najbardziej dla Was niezawodne w tej materii?

W tym wpisie umieściłam linki afiliacyjne. Poprosiłam marki, które lubię o kody rabatowe dla czytelników i dostałam dla Was kilka zniżek! Nie współpracuję obecnie z żadną z wymienionych marek.

Przed Wami kilka propozycji prezentowych i ogólnie, ładne rzeczy, które wpadły mi w oko :)

Skarpetki Mahogany
Pasek Big Star
Ozdoby do butów Wojas
Skakanka Martes
Portfel Nashe
Kolczyki Orska
Golf Taranko

Kod MARIA – zniżka 10% na mahogany.pl (do 15.12.2023)
Kod KLASYCZNIE – do każdego zamówionego portfela lub torebki Nashe preparat do pielęgnacji skórzanych rzeczy gratis (do 13.12.2023)

Takie całkiem bezpieczne prezenty, ale jednak eleganckie i miłe dla obdarowanych to zdecydowanie dodatki. Kaszmirowe rzeczy, jak skarpetki, szaliki czy nawet swetry niekoniecznie muszą być dużym wydatkiem. Można je znaleźć w sklepach z odzieżą używaną, choć wymaga to niewątpliwie czasu i cierpliwości oraz pewności, że osoba, której się je daje w prezencie docenia vintage. W kolażu umieściłam skórzany pasek, ciekawe wydały mi się również przypinki do szpilek, które sprawiają, że proste buty stają się nagle bardziej szalone :) Skórzany portfel z czerwonym wnętrzem wygląda cudownie. Ta polska marka ze skórzanymi rzeczami jest rewelacyjna. Mam od nich tę torebkę, którą teraz najczęściej noszę na co dzień. Biżuteria od Orskiej zawsze wyjątkowa. Mnie ucieszyłby również golf w jakimś nietypowym kolorze (nieneutralnym) i jakiś przyrząd do ćwiczeń, choć oczywiście znowu – należy mieć pewność, że zostanie to odebrane miło przez obdarowanego.

Zestaw włosowy Anwen
Miska do maseczek Agata Madejska ceramika
Zestaw The Inkey List
Krem z spf COSRX
Zestaw z perfumami Korres
Balsam Clinique

Kod KLASYCZNIE – 20% na produkty Anwen (do 24.12.2023)

Prezenty kosmetyczne również mnie cieszą. U Anwen można znaleźć piękne zestawy prezentowe. Ja tej marce bardzo ufam, teraz mam włosowo gorszy okres i znowu wróciłam do produktów Anwen jako jedynych włosowych w mojej łazience. Do wymiany na tę markę został mi jeszcze tylko olejek do końcówek i spray termoochronny. Teraz tylko uzbroić się w cierpliwość i tchnąć we włosy nową energię :) Umieściłam tu również inne marki, które uwielbiam: The Inkey List, COSRX i Clinique. Są mi dobrze znane, często do nich wracam. A COSRX ma po prostu najlepszy pod słońcem żel do mycia twarzy, którego zużyłam już sporo i który jednocześnie jest bardzo wydajny! Jeśli znacie kogoś z mieszaną lub tłustą cerą, będzie to znakomity podarunek, w dniu wręczania prezentu może nie do końca doceniony, ale to docenienie przyjdzie z czasem :) No i jeszcze bardzo ciekawe perfumy, które kiedyś powąchałam w Douglasie, później się namyśliłam i gdy wróciłam to już ich nie było. A tu znalazłam w zestawie z żelem pod prysznic. I jeszcze na koniec specjalna miseczka do robienia maseczek. Urocze rękodzieło.

Klocki Lego
Domek Sinsay
Świeczka Świeczkowa Słodyczarnia
Świeczniki Mango
Szachy Amazinggirl
Misa i dziadek do orzechów Continenta
Książka teraz polski dizajn
Podkładka &k amsterdam

Książka oczywiście jest zawsze dobrym pomysłem. Chciałabym polecić Wam coś fajnego, ale ostatnio nie mam szczęścia do interesujących pozycji… Z kolei książka, którą teraz czytam, choć bardzo spoko, ma Wielkanoc w tytule, więc może polecę coś, czego nie miałam w ręku, a co wydaje mi się interesujące i co spróbuję dorwać również dla siebie :) Kwiaty Lego mam, są zawsze na stole i jak ktoś przychodzi do nas pierwszy raz, zawsze o nie pyta. Bardzo efektowne i radosne do układania. Białe domki zbieram, uważam za uroczy prezent zwłaszcza w komplecie z ładnymi zapałkami i świeczkami do środka. Ogólnie – znaleźć ładną i pachnącą pięknie świeczkę to nie jest jakieś straszne trudne zadanie. Drewniane świeczniki z Mango są prześliczne, dałabym je również w komplecie z ładnymi świeczkami np. takimi spiralnymi. Ciekawa podstawka pod garnek, ładna misa na orzechy, no i jakaś gra, szachy to w końcu klasyk, w empiku zawsze się coś znajdzie, a ich prezentownik jest fajnie zrobiony i inspirujący!

Dajcie znać jakie Wy macie pomysły na prezent. I polećcie ciekawą książkę, choć w jednym zdaniu opisując o czym ona jest :)

Wpis powstał we współpracy ze sklepem mahogany.pl. Na hasło MARIA obowiązuje zniżka 10% na nieprzecenione produkty. Rabat ważny jest do 26 listopada.

Cienki, wkładany przez głowę sweter z kaszmiru zawsze jest w mojej szafie. Uważam go za bardzo plastyczny element garderoby, z którego można wycisnąć o wiele więcej niż tylko zestaw „sweter i spodnie” czy „sweter i spódnica”. Przedstawiam Wam kilka pomysłów na to ubranie. Ważne by to był cienki sweter, nie oversizowy, tylko taki zwyczajny, prosty sweterek, dopasowany do naszej sylwetki – o takim rodzaju swetra jest ten wpis. Być może znajdziecie tu coś, co pozwoli Wam na nowe spojrzenie na sweterek, który już macie :)

Ostatnio chciałam sparować koszulę i cekinowe spodnie, ale czułam, że brakuje mi paska. Pasek wydał mi się jednak zbyt zasadniczy i skupiający na sobie uwagę, więc przewiązałam się swetrem w kolorze podobnym do koszuli. Zaskoczyło, głównie dzięki temu, że sweter jest cienki i nie za wielki, nie przytłacza i nie wygląda jak gdyby wracało się z jakiejś wycieczki. Kaszmir i cekiny bardzo się lubią – im więcej tekstur, tym ciekawiej.

Użyłam swetra Thalia (rozmiar M) w kolorze light blue.

Gdy sweter jest cieniutki może z powodzeniem pełnić rolę szala. Ja lubię schować całość pod płaszcz i mieć tylko połać koloru przy samej twarzy, ale jak najbardziej można ciekawie motać rękawy na zewnątrz kołnierza płaszcza, nadbudowywać objętość i kompletnie nie ukrywać, że ma się przy szyi zamotany sweter. Nie dość, że jest to praktyczne, to zdecydowanie w trendzie!

Oczywiście po zdjęciu płaszcza, sweter można zostawić sobie po prostu na ramionach.

Nie mam w szafie takiego swetra, którego nie nosiłabym w połączeniu z białą koszulką. Uwielbiam jak wystający spod swetra kawałek białego materiału potrafi zmienić całość na bardziej luźną. Raczej nie używam tego zestawu do jeansów, skupiam się na elegantszych dołach – spódnicach i materiałowych spodniach, aczkolwiek lubię też mieć wtedy na dole białe sneakersy, wtedy całość jest po prostu sportowa i świeża.

Mam na sobie burgundowy sweter (rozmiar M), model Tao, który w sklepie jest przedstawiony na mężczyźnie – wychodzę jednak z założenia, że swetry wkładane przez głowę nie mają płci :)

To dla mnie zawsze będzie sposób, który kojarzy mi się z Amy Smilovic, założycielką Tibi. U niej widziałam właśnie taki schemat ubioru – plisowanka, schowane pod nią kozaki, na górze luźna bluzka, a w talii przewiązany cienki sweterek, ale tak zupełnie luźno i bardziej na boku, zakrywając biodro. Sweter w zupełnie innej funkcji niż zazwyczaj.

Coś, co sprawdzi się zawsze. Formuła: ciemne tło, akcent w ulubionym kolorze i powtórzenie tego akcentu jeszcze raz. Co jakiś czas zmieniają się poglądy na temat tego czy buty mają pasować do torebki, nie sądzę, że trzeba się przejmować jakimiś regułami. Raczej polegałabym na swoim samopoczuciu w tym względzie. Ja nie przepadam za takim rozwiązaniem, ale za to lubię pewną ciągłość w stylizacjach np. usta, torebka, szal w podobnym kolorze. Odczuwam przyjemność patrząc na takie zestawy i sama je zakładając.

Ciemny kolor jest bazą, w moim przypadku to czerń, ale zamiast jednego akcentu kolorystycznego, dobrałam dwa. Zieleń lubi się w takich sytuacjach z niebieskim. Parowałabym również czerwień z różem, fiolety z różem lub burgundem, żółcienie z pomarańczą, dwa różne neony, dwa różne metaliki – kolory, które coś ze sobą łączy. Najłatwiej oczywiście łączyć chłodne z chłodnym i ciepłe z ciepłym.

Od niedawna odważniej łączę ze sobą kolory – przyznam, że trzeba do takiego rozwiązania mieć odpowiedni nastrój. Nie zdarza mi się to codziennie :) Bardziej niż wygląd takiego połączenia interesuje mnie symbolika, bo czerwień to miłość, a błękit to lód i lubię opowiadać sobie taką historię, kiedy się przebieram. Ale faktycznie jest coś przyjemnego w czerwieni z delikatnym błękitem, a z kolei coś mocnego w czerwieni z kobaltem.

Ale taki dość kontrowersyjny, bo mocno naciągnęłam granice czerwieni i wybrałam kolory w zasadzie odległe od siebie, choć dla mnie jeszcze mogące być zdefiniowane jako czerwień. Podobnie można zrobić z większością kolorów, jednak jak zwykle wyłączyłabym z tego niebieski (wiem, że często to piszę, ale niebieski jest dla mnie najtrudniejszy do takich manewrów).

To w zasadzie taki zupełnie najprostszy sposób na sweter – do eleganckich spodni i z apaszką. Nada się wszędzie :)

Przyznam, że nie po drodze mi ostatnio z jeansami, więc jeszcze żadnego z tych swetrów tak nie aranżowałam, ale postawię sobie takie wyzwanie i zestawię je z tymi jeansami, które mam. Jeśli macie ochotę, zobaczcie filmik ze stylówkami z tego wpisu na moim instagramie, o tutaj.

Jaki rodzaj swetra jest w Waszym odczuciu najbardziej uniwersalny? Jaki sweter określiłybyście jako swój klasyk?

Jestem przekonana, już od wielu lat, że nie ma w stylu osobistym jednej klasyki. Nie zgadzam się z tym, że każdemu pasują białe koszule, że każdy musi mieć małą czarną czy że tylko w elegancji należy upatrywać dobrego stylu. Rzecz jasna możnaby mnożyć jeszcze więcej wzorców stylu i wykazywać uniwersalność czy ponadczasowość wielu jeszcze elementów stylu, ale to i tak nigdy nie będzie w stanie przebić indywidualizmu i kreatywności, jakie są przedmiotem naszych pragnień.

Każdy ma swoją klasykę – te elementy, które dla niego są najważniejsze, które się często kupuje i w których czuje się najwspanialej. Moja klasyka jest inna niż Twoja, a Twoja jest inna niż Twojej przyjaciółki.

Oto najskuteczniejsza metoda na opracowanie swojego stylu, bazująca na klasykach właśnie.

METODA: Określasz dokładnie swoje klasyki i dodajesz do garderoby tylko takie elementy, które do tych klasyków pasują.

Wiem jak to brzmi przeczytane głośno. Banalne, prawda? Logika nakazuje postępować w podany sposób w każdej dziedzinie życia, czyż nie? Skoro lubię smak kokosa, to wypróbuję jakieś przepisy z kokosem i kupię składniki potrzebne do przyrządzenia dań z kokosem. Jeśli mam ten kokos w pamięci i w jakiś sposób jestem zafiksowana na ten składnik, to nagle na zakupach nie zacznę kupować czegoś pod kapustę czy buraka. Bo przecież wymyśliłam sobie tego kokosa :)

A jednak, z jakiegoś powodu, szafy pękają w szwach, choć wiemy, że skończymy zawsze w TYCH jeansach, w TYCH koszulkach, a TAMTE jeansy i TAMTE koszulki, mimo że nowsze, będą sobie po prostu leżały na dnie…

Krok 1. Określamy swoje ubraniowe klasyki.

Wypisujemy ubrania, które najczęściej kupujemy, które powtarzamy, do których wracamy przez lata. Pamiętajmy o dwóch rzeczach:

1. Ważne by nie mylić klasyków z bazą. To nie ma być lista rzeczy, które są podstawowe, mdłe lub bezpieczne. Oczywiście mogą takie być, ale nie to jest celem zadania. Dla przykładu: moim klasykiem będzie czarna męska koszulka (bo miałam wersji tej koszulki przez lata dziesiątki), ale również cekinowe spodnie (bo miałam i mam różne wersje takich spodni, na zakupach zawsze na nie spojrzę, nie boję się ich nosić na co dzień). Co dla Ciebie będzie klasykiem?
2. Staramy się również wyodrębnić z tych ubrań cechy, które stanowią ich powtarzalny rdzeń. Wcześniejszy przykład cekinowych spodni jest dobrym rozwinięciem tego wątku. Wszystkie pary moich spodni łączy rozszerzana nogawka i lekkość materiału, więc te cechy również zapiszę. Klasykiem będą: rozszerzane lekkie spodnie cekinowe. Jeśli zapiszesz szary sweter z kaszmiru, to interpretacja może być taka, że jest to sweter wkładany przez głowę, ale to może być również kardigan czy kamizelka – jeśli o to Ci chodzi to świetnie, ale bądź jak najdokładniejsza i określ wszystkie cechy rzeczy, jakie się powtarzają.

Oto kilka moich klasyków.

Krok 2. Dobieramy do klasyków pasujące elementy.

Teraz chciałabym żebyście poszły najbardziej logicznym tropem z możliwych w tej oto sytuacji – posiadania klasyków. Otóż, jeżeli wiem, że powtarzam dane elementy z sezonu na sezon (bez względu na trendy i budżet), że takie ubrania są ostoją mojej szafy i zawsze w niej się znajdują, będzie najlogiczniejszym, uczynić z nich mój punkt wyjścia.

Jeżeli u mnie w szafie zawsze jest jakaś wersja dopasowanego swetra, którą mogę określić jako „czarny golf” logicznym jest, że powinny się w tej szafie pojawić rzeczy, które będę z nim mogła sparować. Nie jedna taka rzecz, lecz wiele, aby zrobić zestawy z tym golfem. A więc jeśli dodaję coś do szafy, powinnam się zastanowić, czy to współgra z moim klasykiem. W tej metodzie nie będzie błędów, jeśli klasyki będą dobrze zrozumiane. Ta metoda pozwala również na coś najwspanialszego, co może się przytrafić w Twoim stylu:

pozwala Ci spojrzeć na Twoją klasykę nowym spojrzeniem

co prowadzi nas do kroku trzeciego:

Krok 3. Analizujemy trendy i szukamy inspiracji.

Dodawane rzeczy mogą być z zupełnie różnych bajek. Mogą być swoistym wyzwaniem dla klasyków w Twojej szafie – odpowiedzią na pytanie: jak sobie poradzić ze stylizowaniem ubrań. Klasyka jest ubogacana przez te nowe rzeczy i z każdą nową rzeczą na nowo interpretowana. Klasyczny dla mnie czarny golf będzie tym samym, a jednak innym ubraniem w zestawieniu ze strojną spódnicą z piórami, frędzlami i cekinami niż w zestawieniu z czarnymi skórzanymi spodniami. Dlatego tak ważna jest otwartość – co do tego golfa pasuje? Jakie doły stroju pozwolą mi spojrzeć na mój uniwersalny ciuch z innych stron? Zerknijmy na przykład poniżej.

Linki afiliacyjne do rzeczy: szare spodnie, białe buty, czerwona mini, buty na obcasie, spódnica w kratę, oksfordki, jeansy, martensy

Kilka obliczy czarnego golfa:

W zestawieniu z szarymi luźnymi spodniami i białymi sneakersami wydaje się na pierwszy rzut oka substytutem sportowego topu. W rzeczywistości jest od niego trochę bardziej elegancki i pozwala sportowym ubraniom wyjść poza schemat. Nie wahałabym się dodać tutaj marynarki.

Przy spódniczce mini i obcasach golf jest seksowny, ale wprowadza też balans, bo takie odkrycie i skupienie na nogach wymaga (akurat w moim odczuciu) zakrycia górnej części sylwetki.

Bardziej codzienna spódnica prosi się o sweter, a golf może być tu alternatywą do czegoś luźniejszego na górze, co mogłoby odwrócić uwagę od spódnicy. W tym sensie potrzebuję nosić ten golf jako tło do spódnicy.

Do jeansów i butów w czarnym kolorze golf idzie jako baza – aż prosi się, by rozwinąć zestaw jakimś ciekawym, kolorowym dodatkiem.

To nie tyle klasyka jest stylem, a jej interpretowanie przez różne elementy. Różne w znaczeniu – z innych światów, z innych trendów i z innych inspiracji. W tym ujęciu trend nie jest wrogiem, ale przyjacielem, który otwiera Ci oczy na elementy, jakie już masz w szafie. Nie pozwala Ci się nudzić powtarzalnością. Dla przykładu, jeśli czerwień ma teraz wodzić prym, możliwe że Twoje klasyki bardzo zyskałyby w stylizacji z czerwonym akcentem – być może dostrzegłabyś nowy sposób na powtarzany od lat krój i kolor swetra lub wyciągnęłabyś z dna szafy jeansy, na które mogłabyś spojrzeć inaczej.

A więc najważniejszym zadaniem po określeniu swoich klasyków jest znaleźć dla nich towarzyszy, którzy będą do nich pasowali.

W komentarzach podajcie jeden swój klasyk i przynajmniej dwa różne jego oblicza po zestawieniu go z różnymi ubraniami.

Mieszanie tekstur

Czerń jest doskonałym tłem do eksperymentowania z różnymi fakturami i materiałami. Połączenie gładkiej jedwabnej bluzki z grubą wełnianą spódnicą może dodać głębokości i złożoności stylizacji. Brzmi jak z jakiegoś pisma o modzie, ale nie bój się łączyć tak różne materiały jak koronka, aksamit czy skóra :) Dzięki temu Twoja stylizacja stanie się bardziej interesująca i niepowtarzalna.

Gra światłocieniem i kontrastem ożywi cały strój. Bo przecież w obrębie jednego koloru kontrast możemy uzyskać za pomocą materiałów. Te dodatki po lewej stronie są jakby zbyt podobne do siebie, lepiej trochę tu namieszać, wprowadzić jakieś urozmaicenie. Gładka torebka i buty są ok, ale już kolejna faktura materiału na torebce, wygląda przy dzianinie i gładkiej skórze butów po prostu ciekawiej. Dlaczego by nie skorzystać na tym, że wspólny mianownik w postaci koloru w zupełności wystarczy i można iść na całość z fakturą.

Biżuteria jako niezbędnik

Jest coś takiego w czerni, że czy wybierzesz minimalistyczną, prostą biżuterię, czy coś wyrazistego lub po prostu „statement”, nie zostanie to niezauważone. Jeśli chcesz zdecydować, w jakiej biżuterii wyglądasz najlepiej, w jakiej się dobrze czujesz, jaka pasuje do Twojego klimatu, to właśnie ubranie się na czarno (a już zwłaszcza wtedy, gdy czerń Ci nie do końca pasuje) będzie zmuszało biżuterię do uratowania stylówki. Odpowiednia biżuteria Cię podźwignie! Będziesz wiedziała, że to ta, kiedy staniesz przed lustrem i powiesz, że wcale nie jest Ci w czarnym tak źle.

Ja nie zawsze mam ochotę na coś dużego czy krzykliwego, a już na pewno nie należę do tych osób, które mogą mieć na sobie sporo biżuterii, ale zawsze, gdy jestem cała na czarno, naturalnie sięgam po jakiś błysk. To jest ten moment, w którym biżuteria robi różnicę. Noszę stały zestaw pierścionków i dokładam grubą bransoletkę.

Wyrazisty akcent w makijażu

To jest właśnie ten moment w którym jeden (nie dwa czy trzy) dziwny, odważny, wyrazisty element makijażu będzie pracował na postrzeganie naszego stylu. Ja zawsze idę w klimat mocnych ust – wjeżdża tu neonowy róż, czasem fiolet, ale najczęściej po prostu czerwień. Jednak zachęcałabym też (należy używać w pojedynkę oczywiście) do graficznego eyelinera, nietypowego koloru cienia na powiece, do przesadnie podkreślonych policzków, do brokatu na powiece, do rozświetlacza, który mieni się mocnym kolorem, do niebieskiego tuszu do rzęs, do mocnego konturu ust… Mogłabym tak wymieniać i wymieniać.

Czerń znowu jest pomocnikiem do wyodrębnienia ulubionych elementów w tej materii. I nawet niekoniecznie do najkorzystniejszych elementów. Trochę szkoda życia na to, żeby nie eksperymentować i nosić tylko poprawne rzeczy, poprawnie się malować, czesać, być grzecznym i nosić tylko te kolory, które pasują. W moim przypadku usta dźwigają ten czarny blok koloru, w naturalnych ustach jest po prostu ok, w czerwonych jest jakaś intencja stylizacyjna.

Bez mieszania materiałów, w naturalnym makijażu i bez żadnej biżuterii czuję się nijako. Za to na zdjęciu po prawej stronie, czuję się jakbym była na coś gotowa :)

Czerń ma dużą siłę i rozumiem, że nie każdy jest nią w stanie na co dzień unieść. Dlatego zaczęłabym od eksperymentów z monochromatycznym ubiorem w ulubionym kolorze. Jest to porównywalne z ubieraniem się w całości na czarno, choć to właśnie czarny kolor ma w sobie tę wyjątkowość, która daje rozkwitnąć pewnym elementom urody (a nawet pokusiłabym się o teorię, że w czerni można łatwiej znaleźć prawdziwą siebie).

Napiszcie czy lubicie chodzić ubrane od stóp do głów w jeden kolor i czy jest to czerń. Ten wpis możecie również zobaczyć w formie filmu z dźwiękiem – tutaj.

W związku z tym, że dokonałam niespodziewanego perfumiarskiego odkrycia, postanowiłam pokazać Wam swoją listę perfum, czyli po prostu zapachy do których wracam. Nie uwzględniam tu tych, które zostały wycofane, bo już nie mam siły na rozpamiętywanie :) Tym bardziej, że odkrycie jest właśnie nawiązaniem do moich ulubionych wycofanych perfum.

Nie używam niszowych perfum, ze względu na cenę i dostępność. Muszę raczej polegać na czymś, co sprawdzę w Douglasie lub Sephorze. Niestety czasem dopiero po kupieniu perfum i użyciu ich do połowy, stwierdzam, że popełniłam błąd. Tak było ostatnio z Libre YSL, które podobały mi się przez pierwsze dwa tygodnie, a potem nie mogłam ich znieść. Wolę więc raczej nie ryzykować podobnych sytuacji i jeżeli już skuszę się na coś nowego, pilnuję, żeby nie uderzyło mnie to tak bardzo po kieszeni.

Linki do perfum na Ceneo (afiliacja):
1. Calvin Klein, CK One
2. Elizabeth Arden, 5th Avenue
3. Calvin Klein, Obsession
4. Givenchy, Organza
5. Dior, Addict
6. Cacharel, Noa
7. Giorgio Armani, Terra di Gioia

Kojarzą mi się z:
1. Latem
2. Ślubem
3. Kadzidłem
4. Deserem
5. Bożym Narodzeniem
6. Prysznicem
7. Słońcem

Honorowa wzmianka:
Zadig&Voltaire, This is Her
Hugo Boss, Deep Red

Numer 7 jest tym odkryciem. Te perfumy mają taki sam vibe jak Sicily z Dolce&Gabbana, z których wycofaniem ciężko mi się było pogodzić. To nie jest zamiennik, ale słodkość i ogólnie klimat są zbliżone. Dla mnie są podobne, ale jeśli ktoś miałby powiedzieć, że dla niego nie są, byłabym to w stanie zrozumieć.

Teraz mam u siebie numer 2 i 6, a to nieszczęsne Libre ma nową właścicielkę, która je docenia. Z nich wszystkich 4 są moim ulubieńcem.

Napiszcie w komentarzu czym dzisiaj pachniecie oraz jedno słowo, które się Wam kojarzy z tym zapachem.