Dokładnie. Poza tym deklaracja, że rozmiar nie ma znaczenia trochę kłóci się ze sprzedawaniem ubrań w rozmiarze do M/L…

No to nauczyć się szyć. To fajne, rozwijające hobby i po osiągnięciu pewnego progu umiejętności, możesz uszyć co tylko chcesz. Teraz z internetem jest łatwiej niż kiedyś, jest mnóstwo materiałów, tutoriali, internetowe sklepy są pełne ładnych, dobrej jakości tkanin(gorszej jakości też, ale trzeba się nauczyć rozróżniać)

nowe dresy jak najbardziej się liczą :-)…hehe…:-)

powiedziałabym, że zadbana sylwetka. Szczupła, zgarbiona już nie wygląda fajnie.

Joanno, ale czy to znaczy, że jak ktoś lubi rzeczy dopasowane to ubiera się dla otoczenia, a w oversizie dla siebie? Ja nie noszę luźnych rzeczy, bo wyglądam w nich jak „sirota”, natomiast rzeczy dopasowane uwielbiam, ale pod warunkiem, że są wygodne. Nie noszę sztywnych materiałów, raczej wolę dopasowany golf i cygaretki z dodatkiem elastycznych włókien. Jest w tym wygodnie i ładnie. Latem przewiewną lnianą sukienkę, ale uszytą z odcinaną talią i trapezowym dołem. Ciuchy-ciuchami, ale podstawą dobrego wyglądu jest szczupła sylwetka i ładne zęby. :-) Resztę można „zrobić” w godzinę-dwie.

lol, wcale nie MUSI. rozejrzyj się wokół siebie na ulicy albo w autobusie. ile widzisz osób, które świadomie dobrały ubranie, aby „wyrazić siebie” albo wyrównać proporcje sylwetki? większość ludzi traktuje odzież wyłącznie jako przedmioty użytkowe, a to, o czym piszesz, dotyczy tylko grupy świadomie zainteresowanej modą – znacznie mniejszej, niż wynikałoby z internetowo-medialnej bańki. jedyny „akt odwagi” widziałabym tu w założeniu spódnicy zamiast spodni, bo w oczach wielu kobiet już samo to jest pewną niecodziennością i „wystrojeniem”.

Powiem szczerze, że wolę Ciebie w koszuli i dopasowanym płaszczu :) No i trochę długość, masz naprawdę ładne łydki, ale tu tego nie widać… Zaznaczam, że to tylko moja opinia :)

Jedynym ubraniem, które nie jest dopasowane, to jedwabne wdzianko w biało-niebieskie painsley, które zakładam na pasek lub bez :)

100% racji. W pewnym centrum handlowym w Warszawie, gdzie robię zakupy, kilka razy w roku sprzedają swoje produkty „młodzi polscy projektanci”. Dwudniowy jarmark pośrodku głównego korytarza przyciąga wielu oglądających. Kupujących jest znacznie mniej. Trudno się dziwić, skoro w ofercie są zwykle okrycia one size, zszywane z prostokątów, pozbawione wykończenia (bo trudno za takie uznać obrzucenie brzegów tkaniny overlockiem, identycznie jak w przypadku szwów), bez cięć modelujących, bez podszewki nawet wówczas, ,gdy jest ona konieczna (ubiory jesienno-zimowe z grubych tkanin bez podszewki są, jak to kiedyś ładnie mówiono, „wiatrem podszyte”), bez rozmaitych detali wykończenia – to nie jest „konstruktywistyczny minimalizm”, lecz efekt braku podstawowych umiejętności krawieckich.
Ja umiem szyć, nauczyłam się tego od mamy – skończyła polonistykę, nie szkołę krawiecką, lecz umiejętność szycia według wykrojów opanowała perfekcyjnie – i nieraz wiele fajnych godzin spędziłyśmy razem nad kupionymi materiałam, kombinując, jak uzyskać najlepszy efekt. Dlatego pójście na łatwiznę i podstawowe braki w wykonaniu wyłapuję automatycznie, nawet bez chęci czepiania się młodych zdolnych :) Raz tylko kupiłam sobie na takim stoisku letnią bluzkę – też 4 prostokąty z wycięciem na szyję, lecz tkanina była w piękny wzór. W przypadku letnich ciuchów taką prostotę można jeszcze zaakceptować, lecz płaszcz, marynarka czy ciepła kurtka wymagają jednak przestrzegania pewnych standardów. Tymczasem w ofercie początkujących projektantów dominują dresowe bluzy z rękawami o kroju zwanym „nietoperzem”. Czyli – maksymalne uproszczenie, ciuch zszyty z dwóch części, przeznaczony dla wszystkich, a zatem dla nikogo.

Boden też ma linię petite. Ja akurat zamawiam od nich długie wersje, ale jestem bardzo zadowolona z jakości i staranności wykonania ubrań. Zamawiam z niemieckiej strony bodendirect(kropka)de