Ta dyskusja trafiła w samo moje sedno. Też mam dużą szafę, a właściwie nawet dwie duże. Chomikuję starsze rzeczy, bo ciągle wydają mi się godne uwagi, nie „za ” stare jeszcze do wyrzucenia. Kupuję nowe, bo chcę świeżości w szafie. Dochodzę do wniosku, ze trzeba nauczyć się oceniać własne rzeczy i zrobić większą rotację. Ostatnio próbuję kupować już nie w najpopularniejszych sieciówkach, bo jakość w nich najczęściej jest rzeczywiście bardzo niska i ubrania szybko wyglądają brzydko, a trudno się z nimi rozstać, no bo nowe. Również jak wyżej postanowiłam kupować np. lepszą torebkę, buty, bo to naprawdę lepiej wygląda. Staram się zapanować nad szafą. Ale do minimalizmu mi daleko….

W taki razie spróbuję postawić teraz na buty i dodatki, zobaczymy, może właśnie to ten brakujący element :)

Uzależnienie to bardzo poważny problem psychologiczny i duchowy . I nie ma znaczenia czy to uzależnienie od kupowania czy od pracy czy choćby od używek. Problemu nie rozwiążesz czytając bloga. Dobra pomoc psychologiczna, grupa wsparcia czy coś takiego by Ci sie przydało.

Akurat ciuchy dla dzieci na lumpie są świetne, wszystko niemalze nowe i niezniszczone i z najnowszych sieciowkowych kolekcji. ja jako dziecko miałam sporo ciuchow z drugiej ręki i kilka takich „lepszych i droższych” i miałam wręcz odwrotny problem, koleżanki uważały mnie za bogaczkę bo miałam markowe ciuchy, a one z bazaru ;)

Ja staram się wprowadzić taką garderobę w życie. Wydaje mi się to wielkim uproszczeniem. Niestety jeszcze nie znalazłam swojego stylu :( Ogromnie podoba mi się styl glamour, podkreślający kobiecość i seksowny, elegancki i z klasą, ale zauważyłam, że najlepiej czuję się ubrana w zestawy na luzie, a’la french chic… Dopóki nie zobaczę jakiejś super pięknej dziewczyny ubranej elegancko, w sukienkę i wysokie szpilki ;)

U mnie tworzenie „wystawy sklepowej” kończy się „robieniem sterty”. Oboje z mężem mamy takie „sterty”. Moja piętrzy się w nieładzie na krześle obok łóżka, ubrania męża zaś leżą poukładane w gotowe zestawy… w każdym możliwym zakamarku mieszkania…

Spódnica była kupiona na allegro jako używana – szyta na czyjąś miarę, ale wymiary zupełnie moje. :)
Mario, nie ma żadnego nieszczęścia, bo spódnic mam sporo, tylko takiego cudeńka nie mogłam sobie odmówić, na szczęście opatrzność czuwa :D.

Dobre słowo-oswojone! :) coś w tym jest.
Jednak jestem prawie pewna, ze wpadłam w nałóg kupowania. Pewnie to już głębsze warstwy duszy płatają figle.
Czy tam bloga Marii jako terapia, ale komentarze jakie tu pozostawiają czytelniczki mnie powalają.
Mądre kobiety tu bywają. Gratuluję.

Bardzo się cieszę. Wiele osób uważa to za coś niekorzystnego – konieczność gromadzenia dwóch garderób: tej do pracy i tej po, ale moim zdaniem to też może być wyzwalające. W pewnym sensie mamy wtedy większą swobodę do tworzenia swojego osobistego stylu i od tej strony na pewno podejdę do opisywania stylu biurowego, który obiecałam zrobić. Oczywiście w obrębie każdej z tych kategorii można wyłuskiwać powtarzające się często ubrania i tworzyć takie mini kapsułki. O wiele łatwiej wyłapać wtedy motywy przewodnie i mieć względny spokój na zakupach :)