Komentarze do: Typy urody jak obrazy cz. 3

Autor: Ala

Ala — Fri, 17 Nov 2017 16:19:44 +0000

Piękny i kreatywny pomysł na wpis :) Też ciekawi mnie analiza kolorystyczna, dlatego przeczytałam i obejrzałam z ciekawością!

Autor: Sylwia

Sylwia — Fri, 31 Mar 2017 13:56:57 +0000

Nie wiem, czy jestem stosowanym czy prawdziwym latem, ale bardzo podoba mi się wizją sukienki w kolorach nieba i morza z obrazu dla Aureliano Uwielbiam Twoje zestawienia obrazów, widoków itp. dla poszczególnych typów urody. Zawsze starasz się rozwijać w czytelniczkach ogólną wrażliwość estetyczną - bo moda powinna stanowić jedność z naszym podejściem do życia, gustem itp.

Autor: iwona

iwona — Mon, 27 Mar 2017 15:16:29 +0000

W odpowiedzi do Eliza. kolory soft summer i deep winter mogą się przenikać, mogą od siebie pożyczać.Poza tym jest jeszcze soft summer deep.

Autor: Kasia

Kasia — Sun, 26 Mar 2017 07:40:45 +0000

Ja nie mogę oderwać oczu od stonowanej jesieni i cieszę się, że tym razem nie jest ona najbardziej „rozmytym” obrazem, jak do tej pory :) Te kolory mnie fascynują. Od zawsze szarpię się między stonowanym latem a stonowaną jesienią, prawie na pewno jestem latem (o ile stonowane lato może w miarę spoko wyglądać w żółto-musztardowym a nawet w mandarynkowym pomarańczu), ale jak patrzę na ten obraz, albo na twoją propozycję jedzonka dla stonowanej jesieni, to głęboko żałuję ;) Kolory stonowanej jesieni zawsze mnie bardzo uspokajają.

Autor: ika

ika — Sat, 25 Mar 2017 15:48:57 +0000

Piękny jest obraz dla prawdziwej zimy. Niesamowicie wygląda to niebo, prawie jak w trójwymiarze. Podoba mi się też ten dla intensywnej jesieni, niesamowicie się wybija ta jasna suknia na ciemnym tle.
Ja to w ogóle chyba lubię kontrasty, mają moc przyciągania uwagi, zwłaszcza jasny detal na ciemnym tle.
Na razie daję sobie spokój z poszukiwaniem swojego typu, jeśli w ciągu dwóch lat do tego nie doszłam, to już nie dojdę. Potrzebuję uzupełnić szafę na wiosnę, bo została mi jedna para spodni i dwie koszulki, ale kolory będę wybierać na czuja. Muszę tylko „dojrzeć” do decyzji o zakupach, bo na razie na samą myśl mi gorzej ;-)

Autor: Magda

Magda — Fri, 24 Mar 2017 18:16:43 +0000

W odpowiedzi do Eliza. Ciekawa jestem co Maria na to , bo mam bardzo podobnie. Niby ciemna zima w miesiacach zimowych a latem jakby lato. Odnalazlam aie w koloracz morza: zima granat, czerń i ciemny morski, a latem na tym ciemnym tle duzo turkusu i kobaltu. Ponury, ciemny klimat nie pasuje latem do moich zdecydowanie jasniejszych wlosow, ciemniejszej cery i słonecznych kolorow w otoczeniu

Autor: A

Fri, 24 Mar 2017 12:23:00 +0000

Piękne obrazy. A typ urody? U mnie nie da się dopasować ..:)

Autor: Jorun

Jorun — Fri, 24 Mar 2017 11:29:05 +0000

Świetna galeria! Trudno wybrać faworyta wśród tylu wspaniałości. Zawsze mnie zastanawia w jaki sposób szukasz kolejnych inspiracji do tego cyklu, masz jakieś ulubione strony o sztuce, tradycyjne przeglądanie papierowych albumów, a może masz wykształcenie artystyczne?

Autor: kass

kass — Fri, 24 Mar 2017 11:11:57 +0000

Obraz stonowanego lata to kolory, które zawsze się u mnie pojawiają.
Sam obraz też mógłby zawisnąć u mnie na ścianie.
Malarstwo to sztuka nieznana przeze mnie, świetnie poczytać, jak ktoś dostrzega tu różne rzeczy.
Zawsze marzyłam o takiej sukni delikatnego lata….

Autor: Eliza

Eliza — Fri, 24 Mar 2017 10:09:23 +0000

Hej, no właśnie z takimi ostrymi granicami klasyfikacji to raczej mam kłopot… Może to wrodzona skłonność do buntu ;) ale może to jest tak, że czasem człowiek znajduje się w przestrzeni pomiędzy – ja chyba gdzieś między intensywną zimą a stonowanym latem, przy czym moje miesce w tej przestrzeni jest zmienne. Taka niejednoznaczność jest kłopotliwa dla ograniczania ilości ubrań, funkcjomowania z tzw capsule wardrobe, bo jest po prostu trudniej zamkąć się w jakiejść grupie kolorów. Tzn można, jasne, ale jeśli czasem chce się pokazać swoją moc, a innym razem miękkość, to trzeba się zgodzić na to, że w garderobie będą niemal skrajnie różne kolory – jakby z innej bajki. Ale chyba nie ma wyjścia i trzeba się na to przystać – tak sobie mówię, bo widzę, że to w jakich kolorach wyglądam korzystniej zmienia się w zależności od pory roku, od światła. Dlatego myślę, że jeśli chcę podkreślać w sobie to, co w danym momencie, w danym kontekście pogodowym czy nastrojowym zagra optymalnie, to muszę tolerować pewną niespójność w szafie. Albo może to jest taka spójność trudniejsza do określenia, bo oparta na zgodności ze mną w danym momencie w czasie, taka spójność dynamiczna :) co myślisz Mario o tym?

Autor: Gosia Brzóska

Gosia Brzóska — Fri, 24 Mar 2017 06:37:16 +0000

W odpowiedzi do Maria. Spodobały mi się wszystkie! Te, które wymieniłam, zostały moimi faworytami :)

Autor: Avarati

Avarati — Thu, 23 Mar 2017 22:33:39 +0000

I tym razem mnie zaskoczyłaś, bo obaliłaś stereotypy kolorystyczne dzięki tym obrazom. Bardzo, ale to bardzo zachwycili mnie reprezentanci intensywnej i prawdziwej jesieni, te ciemne brązy, złoto i czerwienie działają na mnie stymulująco. Tym bardziej, że mi widocznie na wiosnę odbiło i zaczynają podobać mi się szarości (co prawda na mocnym wzorze, ale jednak), także unikane przeze mnie ciemne fiolety oraz… golfy. Chcę dać im choc jedną szansę… :)

Także prawdziwe lato, ta zieleń podoba mi się szalenie, mogłabym kraść. Natomiast najbardziej podbił moje serce opis dla prawdziwej zimy. Jest to coś, z czym intuicyjnie muszę się zgodzić.

Autor: Cicha Woda

Cicha Woda — Thu, 23 Mar 2017 22:16:45 +0000

Mrrr… Lubię te twoje wycieczki po muzeach Mario :)

Autor: Ola

Ola — Thu, 23 Mar 2017 19:42:11 +0000

Oczarował mnie pierwszy obraz, wygląda jak ilustracja z starych książek z bajkami, z mojego dzieciństwa – piękne kolory, styl i detale! :) To detale mi się zawsze bardzo podobały w tego typu ilustracjach, można było je studiować niezły kawał czasu :D No tak, wszyscy skupiają się na kolorach, a ja na warsztacie pracy.

I również z chęcią usiadłabym obok tej Józefiny od prawdziwej jesieni, a znając siebie pewnie też bym się tak garbiła :’) Całkowicie podpisuję się pod opisem tego obrazu.

Autor: Anuko

Anuko — Thu, 23 Mar 2017 17:38:02 +0000

W odpowiedzi do Maria.

A mnie właśnie te dziwne, dość chłodne, niezbyt intensywne korale fascynują. Piękne na tle ciemnego grafitu albo z oksydowanym srebrem. Dziś koleżanka miała na kalendarzu zdjęcie z dzięciołem, który właśnie akcentował swój łebek i chyba skrzydełka tym kolorem – reszta szaro-czarna. Pięknie ciemno-zimowy był. Zgadzam się, że może w makijażu będą wyglądać jak coś co siedzi nam na twarzy i się odkleja, ale w ubraniu…