Sukienka Jarzębina

Maria — Sun, 03 Nov 2019 12:30:06 +0000

Kiedy już myślałam, że po sukience mojego życia (jest nią Palma) nie będzie już niczego…, weszłam na stronę Warsztatu Pracy i przyjrzałam się ich nowej kolekcji. Okazało się, że Magda i Mika potrafią przebić mój ukochany wzór w palmy, co wydawało mi się niemożliwe. Ooooo, jak ja uwielbiam się tak mylić :)

Jak tylko zobaczyłam sukienki we wzór z jarzębiną, napisałam do Magdy: – Czy można zrobić wzór Jarzębina, ale w takiej formie jak sukienka Palma? – Jasne, że można!

Mam wrażenie, że nigdy nie napisałam o Warsztacie Pracy tyle, ile powinnam. Moje czytelniczki powinny wiedzieć, że są w Polsce (a dokładniej w Poznaniu) tak utalentowane osoby, które szyją na miarę, wymyślają i drukują w możliwe najbardziej ekologiczny sposób swoje wzory i starają się nie magazynować odzieży, tylko robić ją na zamówienie i pod klientkę! Myślę że super podejrzeć sobie wszystko, co jest w ich sklepie internetowym, ale kluczem jest tu kontakt z dziewczynami – Magdą i Dominiką, które są bardzo konkretne, ale też otwarte na kobiece potrzeby.

Ja się Palmą nie mogę do tej pory nacieszyć, zawsze kiedy wkładam tę sukienkę czuję się po prostu wyjątkowo, a teraz mam jeszcze do tego drugą opcję (no tak po prawdzie to trzecią, bo jest jeszcze Palma spódnica).

Sukienka Warsztat Pracy
wzór Jarzębina na formie sukienki Palma :)
Torebka Przywara Strzałka
Pierścionek Rett Frem
Buty Fiore di Lucia Milano

Grube rajstopy, sznurowane botki, Jarzębina, a na to gruby czarny płaszcz – tak będzie wyglądać większość moich jesiennych i zimowych dni.

Skoro już w odniesieniu do sukienki Palmy użyłam słów: sukienka mojego życia, to powiedzcie czy macie takie jedno ubranie, które może być określone jako „ubranie Waszego życia”?

Wpis Sukienka Jarzębina pochodzi ze strony Ubieraj się klasycznie.

Pocałuj mnie w moją grubą dupę – ku pokrzepieniu

Maria — Mon, 20 Jan 2014 17:00:48 +0000

Dużo się na blogu rozwodzę o znajdowaniu własnego stylu, dopasowaniu do swojego ciała jak najlepszych kolorów i fasonów, o byciu w zgodzie ze sobą i temu podobne. Twierdzę, że każda z nas ma swój własny styl, ale czasem trzeba go troszkę mocniej poszukać albo zaczerpnąć skądś inspiracji, może posłuchać dobrej rady, a może po prostu poświęcić dla siebie trochę więcej czasu niż zwykle. W końcu się zawsze dojdzie do satysfakcjonującego efektu. Będzie taki dzień, że staniemy przed lustrem i będziemy zadowolone ze swojego wyglądu. Przyjdzie też taki moment, że zawartość szafy będzie idealna i nie będzie nam spędzała snu z powiek. Będzie super:)

Druga sprawa związana ze stylem to nasze ciało. Tutaj też możemy dojść ze sobą do porozumienia. Naprawdę nie warto się rozpisywać na temat diet, ćwiczeń i bielizny korygującej, jeżeli na początku nie założymy najważniejszego – że będziemy się akceptować takimi jakimi jesteśmy. Niezależnie od wielkości biustu, brzucha, ud, nadgarstka, obojczyka, piszczela, pępka, małżowiny jesteśmy takimi jak nas stworzono, urodzono i przeprowadzono do tego momentu w życiu. I będzie również tutaj satysfakcja. Oby jak najprędzej każda z nas siebie pokochała i oby każda się nauczyła, że wszelkie zmiany muszą być efektem miłości do siebie, a nie chęcią pozbycia się naszej cielesności.

Ale nie wiem czy zauważyłyście, że zawsze znajdzie się ktoś, kto choćby nie wiem jak byście były zadowolone z siebie ukłuje was praktycznie niezauważalną szpileczką, maluteńką negatywną opinią lub zabawną i całkowicie strawną dawką ironii. Albo wręcz przeciwnie, wytoczy największe działa przeciwko wam i wprost wyśmieje, publicznie skomentuje, da sobie prawo do głośnej krytyki albo będzie Was pouczał co należy ze sobą robić.

I tutaj z pomocą przychodzi nam stary, ale jary filmik z modelką Tyrą Banks, która media plotkarskie prześladowały i starały się za wszelką cenę udowodnić, że modelka jest gruba i beznadziejna. Oto odpowiedź. Każda z nas powinna tak odpowiadać krytykom, tak na marginesie:)

Najważniejszy fragment – „…mam zatem do powiedzenia coś do wszystkich, którzy mają coś nieprzyjemnego do dodania o mnie lub innych kobietach które są zbudowane tak jak ja, o kobietach które czasami lub cały czas wyglądają tak (Tyra wydyma brzuch), o kobietach których imiona znają, o kobietach których imion nie znają, o kobietach które były szkalowane, o kobietach których mężowie je dołowali, o kobietach w pracy czy dziewczynkach w szkole; mam wam jedną rzecz do powiedzenia: pocałujcie mnie w moją grubą dupę!”

Dziękuję, koniec wykładu.

Jak radzicie sobie z krytyką?

Wpis Pocałuj mnie w moją grubą dupę – ku pokrzepieniu pochodzi ze strony Ubieraj się klasycznie.

| Ubieraj się klasycznie

Sukienka Jarzębina

Pocałuj mnie w moją grubą dupę – ku pokrzepieniu