Wpis powstał we współpracy z perfumerią Douglas.

Kiedy wiesz, czego chcesz, wszystko staje się prostsze. Mój gust jeśli chodzi o malowanie ust przez lata ewoluował i jeszcze pewnie nie raz będę zmieniać upodobania co do wykończenia szminki, intensywności koloru czy sposobu nakładania, ale jedno już ugruntowało mi się na stałe: kolory.

Mam tak poukładane w głowie preferencje kolorystyczne co do szminek, że sama sobie zazdroszczę, że taki porządek nie pojawia się w innych dziedzinach mojego życia :) Wyraziste, ciemne usta są stałym element mojego wyglądu – moim znakiem rozpoznawczym. W nich czuję się najlepiej i na nich opieram swój makijaż.

Używam tak na dobrą sprawę tylko dwóch kolorów pomadek: czerwieni i głębokich różów. O moich czerwieniach napiszę innym razem, a teraz chciałabym się skupić na tym, co rozumiem pod pojęciem głębokiego różu.

W moim rozumieniu głęboki róż może być zarówno wyrazisty jak i stonowany, ale zawsze plasuje się po chłodniejszej stronie odcieni szminek. Są pewne słowa, które gwarantują mi, że ten kolor nie będzie pochodził od brązu, ale raczej będzie to odcień na skraju różu i fioletu. Jeszcze nie fiolet, ale już taki ciemny róż, na który czasami spojrzysz i zadziwisz się, że może wyglądać naturalnie nałożony już bezpośrednio na usta.

Słowa klucze to w tym wypadku owoce. Jeśli producent nazwał coś jagodą, śliwką czy winogronem, to ja już wiem, że na 90% jestem u celu. Wiem, że kolor na pewno nie będzie pochodził od brązu i że jedynym ryzykiem (ale bardzo, bardzo małym) jest odcień zbyt burgundowy. To nie znaczy, że usta będą dokładnie w kolorze jagody, śliwki czy winogron, lecz sugeruje nam to po prostu jakąś większą rodzinę kolorów z której jesteśmy w stanie coś wybrać.

Na tej zasadzie można dobierać inne kolory. Zauważcie, że na przykład fuksja to praktycznie zawsze bardzo wibrujący, intensywny róż, który niekoniecznie jest idealnie taki sam jak kolor samego kwiatu. Mauve to spokojny róż, który będzie na 90% pasował komuś o typie urody lato. Nazwy kolorów krążące wokół kawy: latte, caramel, pumpkin spice to ciepłe i raczej delikatne brązy itd.

Z Douglasa wybrałam w ciemno, bez oglądania odcieni na żywo, trzy szminki, które w nazwie mają wspomniane wcześniej owoce.

Producent bardzo dobrze określa to wykończenie jako aksamitne. To jest mat, ale nie taki suchy, tylko właśnie jakby kojący. Szminka jest bardzo elegancka – nie wykręca się jej, tylko klika w denko, żeby się ukazała. Kolor jest bardzo nasycony, aczkolwiek nie zostaje agresywnie na ustach i można go zmyć za pomocą mokrej dziecięcej chusteczki. Brakowało mi takiego szlachetniejszego matu w kosmetyczce.

Zaskakująco naturalnie wyglądająca pomadka. Ja nałożyłam trzy warstwy, bo nie lubię nakładać na usta czegokolwiek dla samego połysku – muszę widzieć jakiś kolor. Używam jej teraz na co dzień i bardzo mocno maluję do niej poliki. Dla kogoś kto lubi  subtelności i tylko delikatne nadanie koloru się sprawdzi, ale dla tych zatwardziałych wielbicieli mocnych ust mojego pokroju to będzie za mało.

Nadszedł ten dzień, w którym szminka numer jeden została zdetronizowana. Podejrzewałam, że kiedyś to nastąpi i że to będzie właśnie marka Clinique, bo często miałam z nią styczność wybierając szminki analizowanym osobom i widząc ich rewelacyjną jakość. I wreszcie trafiła kosa na kamień. Tę pomadkę można pięknie budować na ustach, nie ma żadnych trudności z uzyskaniem idealnego kształtu ust. Nawet ktoś, kto nigdy ust nie malował doskonale by sobie z tym poradził. Kolor jest cudowny – intensywny, ale mieści się w jakichś jeszcze dla mnie widełkach naturalności. Zajmuje dla mnie pierwsze miejsce ze względu na konsystencję, bo noszenie jej na ustach jest przyjemnością. To będzie powtarzany zakup i stałe miejsce w kosmetyczce. Będę również w obrębie tego produktu szukać dla siebie jeszcze czerwieni.

Gdybyście miały kupować szminkę w ciemno, bez jakiegokolwiek wcześniejszego zerknięcia na kolor, jaka nazwa odcienia by Was skusiła. Czy są jakieś grupy kolorów w których stronę zawsze podążacie?

Za cel postawiłam sobie opowiedzieć o mojej przygodzie z pielęgnacją twarzy. Nie z perspektywy osoby znającej się dogłębnie na temacie, a z perspektywy kogoś, kto pomyślał, że również tę dziedzinę życia można potraktować troszkę bardziej świadomie  i dowiedzieć się na jej temat więcej. Chciałam zadbać o swoją twarz, a Was zachęcić do tego samego. Nie do kupowania produktów i kopiowania rozwiązań, a do połknięcia bakcyla i sprawdzenia jak można od poziomu zerowej wiedzy, wejść na poziom wiedzy dostateczny do dobrania sobie skutecznych kosmetyków pod określony skórny problem.

Pod wpisem o wieczorowym makijażu dostałam kilka komplementów odnośnie tego jak wyglądam bez makijażu. Jednak pierwsze zdjęcie w tamtym wpisie nie pokazywało mojej twarzy saute, tylko twarz pomalowaną kremem bb, korektorem oraz żelem do brwi. Makijaż sprzyja naszej urodzie, bo obok widzicie mnie bez jakiegokolwiek makijażu i tu już nie jestem taka „świeża i delikatna”.

Tak wygląda moja cera po porannym umyciu twarzy. Doskonale teraz widać cienie, nierówny koloryt, zmarszczki i inne niedoskonałości. Jest to jak najbardziej ok, ale pokazuję to zdjęcie, żeby dotrzeć bliżej do prawdy. To jest twarz bez makijażu, a nie tamto :)

Ja swoją cerę lubię, nauczyłam się jej, aczkolwiek w ostatnich sześciu miesiącach tej nauki było więcej niż przez całe życie. Czuję się wręcz jakbym odkryła jakiś skarb. Teraz już na etapie kupowania kremu mogę mieć przypuszczenia, co on będzie dla mnie robił. Kiedyś to wszystko wychodziło raczej w praniu.

Moja rutyna poranna i wieczorna w zasadzie jest już ustalona. Zbliżam się do satysfakcji, ale jeszcze trochę drogi przede mną, muszę wykonać kilka rotacji i zabezpieczyć tyły. To oznacza, że wiem, że nie mogę polegać na jednym kosmetyku z danej kategorii, tylko muszę znaleźć dla siebie przynajmniej dwa takie kosmetyki, jeśli nie trzy i je wymieniać. Chciałabym jednak polecić Wam kilka źródeł informacji, które mnie samej bardzo pomogły i do których zaglądam regularnie. To są takie osoby i strony, którym zaufałam i które z przyjemnością odwiedzam.

A zatem oto źródła z których czerpię wiedzę na temat pielęgnacji:

• Sekrety urody Koreanek – książka autorstwa Charlotte Cho od której wszystko się dla mnie zaczęło. Koreańskie rytuały przypadły mi do gustu i one stały się moim punktem wyjścia. Jest tyle różnych filozofii pielęgnacji od których można zaczynać swoją przygodę, że wierzę, że każda kobieta może znaleźć coś dla siebie. A przecież i wychodząc od tej wielostopniowej pielęgnacji koreańskiej można dojść do swojej rutyny, która będzie o wiele prostsza i dostosowana do naszych potrzeb.

 

• Gothamista – kanał na youtube, który prowadzi Renee – ciepła, ale jednocześnie konkretna osoba. W głównej mierze polega to na tym, że ona próbuje na sobie różnych kosmetyków i dzieli się swoimi odczuciami. Dużo polecania konkretnych preparatów, co mi się bardzo przydało. Głównie filmy krok po kroku przedstawiające propozycje rutyn dla różnych typów cery, przeglądy wszystkich kosmetyków jednej marki, polecenia zakupowe kosmetyków o niskich cenach. Po drodze mi z temperamentem tej Pani, skorzystałam z wielu poleceń i zawsze byłam usatysfakcjonowana.

 

• Liah Yoo – kanał na youtube, bardzo podobny do Gothamisty, z tą różnicą, że prowadząca ma podobny typ cery do mnie. Jest bardzo spokojna i rzeczowa, podoba mi się, że traktuje skórę niezwykle delikatnie i raczej jest przeciwna mieszaniu wielu substancji na raz. Jej rutyny są proste i nie drażniące skóry. Na jej kanale jest dużo filmów, które skupiają się na przyczynach problemów skórnych i odnoszą do badań naukowych na ten temat. Liah Yoo założyła swoją markę beauty – Krave, jeszcze nie położyłam ręki na żadnym z jej produktów, ale mam to w planach.

 

• Dr Agnieszka Sura – SkinPro – kanał na youtube, który docenią szczególnie osoby z dojrzałą skórą. Podejście prowadzącej jest zdroworozsądkowe, absolutnie odrzucana jest filozofia kupowania zbyt wielu kosmetyków i patrzenia na ceny czy sugerowania się przeznaczeniem wymyślonym przez producentów. Liczą się tylko składy produktów. Ciekawe są również filmy o zabiegach kosmetycznych. Ten kanał miał największy wpływ na to jak teraz myję i masuję twarz.

 

• SkincareAddiction i 30PlusSkinCare – wątki na reddicie w których laicy prezentują swoje schematy pielęgnacyjne i wymieniają się uwagami co do produktów. Dla mnie o tyle ciekawe, że po prostu dobrze widać co sprawdza się u „zwykłych” ludzi. Wiele wpisów zawiera zdjęcia, można z łatwością znaleźć osoby, o podobnych skórnych problemach. Tak na oko, to na tym pierwszym wątku dominują tematy związane z trądzikiem, a na drugim oczywiście pielęgnacja przeciwstarzeniowa. Dzięki czytaniu tych dyskusji uprościłam swoją pielęgnację i kupiłam kilka skutecznych, relatywnie tanich kosmetyków.

 

• PiggyPeg – polski blog na którym analizowane są składy kosmetyków. W zakładce ANALIZY można znaleźć kosmetyki ocenione ze względu na skład właśnie i dzięki temu łatwo wykluczyć te produkty, których nie chcielibyśmy mieć na swojej półce w łazience. Ja bardzo lubię kategorię ZESTAWIENIA  –  kopalnia inspiracji zakupowych z każdego etapu pielęgnacji. Lubię też przeglądać listę SUBSTANCJE na której wyszczególnione są dość kontrowersyjne składniki kosmetyków.

 

• Kosmeologika – polski blog skupiający się głównie na pielęgnacji cery, choć znajdziemy tam również tematy okołomakijażowe i włosowe. Prowadzony przez Anię, która jest lekarką, jest konkretna, jest profesjonalna. Ania pisze dużo zwłaszcza o naturalnej pielęgnacji, nie ociąga się przed wejściem do drogerii i przeanalizowaniem składów tanich kremów, żeby potem podpowiadać tym bardziej leniwym czy zagubionym. Miałam okazję poznać ją i zobaczyć na własne oczy jak wygląda człowiek, który pasjonuje się skórą. Dzięki jej wpisom zaopatrzyłam się w dwa polskie kosmetyki, które należą do moich ulubieńców spośród wszystkiego, co mam w kosmetyczce.

 

• Czarszka – polski kanał na youtube, prowadzony przez znaną i lubianą Paulinę, która ma również swoją markę kosmetyków (jeszcze nic nie kupiłam, ale mam upatrzone dwa produkty i jak tylko skończą mi się dotychczasowe, biorę się za czarszkowe). Naturalna pielęgnacja, ciekawe serie tłumaczące podstawy pielęgnacji, proste rutyny, denka i recenzje kosmetyków – bardzo wartościowy i naładowany przydatnymi treściami zbiór filmów.

 

• The Ordinary – strona marki kosmetycznej naszpikowana informacjami. Ja tę markę lubię i używam jej produktów, bo są prościutkie i nie wymagają wielkiej nasiadówy i analizowana długiego składu, ale można również nie używać tych kosmetyków, żeby korzystać z wiedzy zawartej na stronie. Jakie są wykluczające się składniki kosmetyków, jak może wyglądać podstawowa rutyna, czy nawet za co odpowiadają poszczególne składniki – strona jest zbudowana na bardzo przejrzystym układzie i to zdecydowanie ułatwia usystematyzowanie sobie wiedzy.

Moje zainteresowania skórne brną teraz w trochę innym kierunku niż wtedy, gdy zaczynałam o tym intensywniej czytać. Mam ochotę wiedzieć więcej o tym jak można zwiększać skuteczność kosmetyków i do czego można się jeszcze posunąć w otoczeniu domowym, a co nie należy do takiego standardowego sposobu pielęgnacji :)

Jeżeli macie do polecenia jakieś książki, strony internetowe, blogi, kanały na których poruszana jest tematyka pielęgnacji skóry i są to źródła, którym ufacie, linkujcie w komentarzach! W przypadku, gdy komentarz się nie doda, proszę o cierpliwość, sama przywrócę go ręcznie.

Wyznaczyłam sobie za cel poprawę stanu cery, a nawet doprowadzenie jej do takiego stanu, że podkład będzie całkowicie zbędny. Do tej pory używałam kosmetyków bezrefleksyjnie, kierując się informacjami producentów czy (wstyd mi się nawet przed sobą samą przyznać) promocjami w drogeriach i perfumeriach.

Zainteresowałam się tematem dogłębniej, znalazłam kilka źródeł, które wydają mi się wiarygodne i przekonujące i staram się być bardziej zorientowaną w temacie. Odświeżam sobie również fascynujący poradnik Sekrety urody Koreanek.

Nowości do pielęgnacji wprowadzam stopniowo. Mam już taki ogólny zarys i listę rzeczy, których chcę używać. Jednak czekam aż dotychczasowe kosmetyki mi się pokończą, żeby móc je zastąpić już właściwymi i przekonywać się na bieżąco czy te nowości są ok i działają.

Tonik COSRX
Serum z witaminą C Liq

Na pierwszy ogień poszedł tonik z kwasami AHA BHA marki COSRX. Kupiłam go w bardzo dobrej cenie na Zalando Beauty, niestety wszystko się już wyprzedało. Efekty używania widziałam natychmiastowe. Skóra się delikatnie wygładziła już drugiego dnia, ale było to naprawdę delikatne. Prysnęłam go sobie nawet jak mgiełkę i nie było problemu z oczami, ale jednak przyjemniej jest przetrzeć twarz wacikiem. Wchłania się od razu.

Wczytałam się również w informacje o serach z witaminą C i znalazłam takie serum, które wydaje się mieć cenę rewelacyjną w stosunku do składu. Mam mieszaną cerę, więc trochę bałam się tego, co wyszło z pipetki (wydawało się bardzo bogate), ale na szczęście nie było żadnego nieprzyjemnego filmu na twarzy i makijaż dobrze się potem nałożył.

Teraz gromadzę sobie wszystko do właściwego mycia twarzy i zaczynam się bawić w olejowe mycie.

Kiedy zbiorę wszystkie elementy układanki i będę widziała, że większość z nich jest dobrze zharmonizowana zrobię wpis z poranną i wieczorną rutyną. Wprost nie mogę się doczekać odkrywania nowych składników i poszerzania kosmetyczki o produkty, co do których będę mieć pewność, że kupię je ponownie. Już taki jeden kosmetyczny hit dla siebie odkryłam i niedługo się nim z Wami podzielę.

Jaki jest Wasz pielęgnacyjny hit, czyli kosmetyk, który cyklicznie kupujecie – zużywacie jeden, natychmiast kupujecie drugi ten sam?

Razem z Ziają przychodzę do Was z konkursem. Ostatnio miałam przyjemność testować nową serię kosmetyków tej marki – Gdanskin. Dzięki uprzejmości marki, mogę sprawić jednej z Was miły prezent w postaci paczki ze wszystkimi kosmetykami tej serii. Zobaczcie zatem, co jest do wygrania.

Serum multinawilżające
Rozświetlający krem na dzień SPF15
Krem kolagenowy na noc

Olejowy peeling do ciała z kruszonymi muszlami

Orzeźwiający płyn do kąpieli
Rozświetlający balsam do ciała

Morski szampon do włosów
Morski żel rozjaśniający pasma włosów
Morska odżywka do włosów

Hydrożelowa maska do twarzy i ciała
Algowy olejek do mycia twarzy

Glicerynowe mydło do ciała
Nawilżająca mgiełka zapachowa

A tutaj widzicie produkty z innych serii, które bardzo lubię, ale pokazuję je przy okazji – dla demonstracji, skoro już piszę o Ziaji. Czy balsamy wyszczuplające naprawdę działają? Nie wiem, ale wiem, że nie ma nic złego w masowaniu ciała po prysznicu i zrobiłam sobie z tego swój nawyk. Krem do stóp – wiadomo, o co chodzi, ten się super sprawdza i się nie klei (co chyba najważniejsze). A peeling do kolekcji peelingów i dla urozmaicenia. Raz taki, raz inny! Ten akurat nie jest tak gruboziarnisty jak poprzedni i pachnie już tak bardziej herbacianie, co mi zdecydowanie super odpowiada!

Balsam do ciała wysmuklający nogi, brzuch i pośladki
Gruboziarnisty peeling myjący
Krem do stóp z kompleksem aha

Wyobraźcie sobie, że jedziecie pociągiem do Gdańska. Zabieracie ze sobą m. in. jeden z produktów z tej serii i trzy rzeczy: coś do jedzenia, coś z biżuterii i coś do czytania. Wypiszcie w komentarzach te cztery rzeczy, a ja wybiorę taki zestaw, który podziała mi najbardziej na wyobraźnię :)

Przykładowa odpowiedź:
1. https://e-ziaja.com/pl/gdanskin/680-gdanskin-serum-multinawilzajace-booster-anti-age-wygladza-zmarszczki-5901887042853.html
2. ciastko francuskie z jabłkowym nadzieniem
3. srebrny łańcuszek z małym listkiem
4. książka „Życie Pi”

Linkujemy tylko do Ziaji :)

Macie czas do soboty (18-08), a ja w poniedziałek rano, umieszczę tutaj wyniki, po czym napiszę maila do zwycięzcy. Powodzenia!!!

Co za wspaniałe odpowiedzi. Serdecznie Wam wszystkim dziękuję, bo stworzyłyście super bazę inspiracji kulinarnych, biżuteryjnych, ale przede wszystkim listę lektur! Ja już sobie upatrzyłam kilka książek po które sięgnę. Nagrodę otrzymuje Rosette za komentarz:

1. https://e-ziaja.com/pl/gdanskin/686-gdanskin-olejowy-peeling-do-ciala-z-kruszonymi-muszlami-5901887042877.html
Miałam już okazję użyć tego peelingu i był… niesamowity. Absolutnie. Czułam się jakbym poszła do spa, albo jakbym naprawdę była w tym Gdańsku.
2. Sushi. Dobre, świeże sushi z dobrego sushi baru. Najlepiej z awokado, mango, serkiem Filadelfia i pieczonym węgorzem.
3. Nie widziałam tego nigdy na oczy, ale moja wyobraźnia już tak. Złoty grzebień do włosów wysadzany turkusowymi kamykami. Wpięty nisko w jasne blond włosy.
4. „Wymarzony Dom Ani”. Prawdopodobnie większość z Was czytała tylko pierwszy tom „Ani z Zielonego Wzgórza, więc napomknę, że ta książka opisuje jej życie jako młodej mężatki w małym, nadmorskim miasteczku. I może ktoś z Was uznałby tę książkę za nudną, ale ona po prostu ma swój klimat. Szczególnie, kiedy główna bohaterka spaceruje po pustej plaży o zachodzie słońca.

Jeszcze raz wielkie dzięki!!!

Szukam dla siebie idealnej długości włosów. We wpisie Ofelia widać było, że włosy zakrywały mi już łopatki, a według moich standardów to już są naprawdę długie włosy… Miałam wrażenie, że kiedy je rozpuszczam jakoś tak smętnie zwisają i „posmutniają” mi twarz. Chcę, żeby były bardziej energiczne, w związku z tym, muszę je podreperować przez zimę. A żeby było mi łatwiej obcięłam je znacznie. Moja wymarzona długość to taka w połowie drogi między tym, co mam na głowie teraz, a tym co widać w Ofelii.

Przy tej długości miałam nadzieję, że termoloki cokolwiek mi teraz dadzą, ale oczywiście nic z tego nie wyszło. Moje włosy wyjątkowo nie chcą się kręcić. Jedyne manewry, które mogę tu wykonywać to suszenie z głową do dołu lub suszenie na dużej szczotce, żeby zyskać trochę objętości przynajmniej na godzinę. Więc, jak się pewnie domyślacie, szczotkuję je tylko rano i wychodzę z domu. A w kitkę przy tej długości, spokojnie mogę złapać wszystkie włosy.

Jak zamierzam wzmocnić włosy?

Mam taki plan, który wprowadzam wręcz jako reżim:

1. Dwa razy w tygodniu olejowanie. Raz olejek Khadi, raz olejek Mango.
2. Maska dwa razy w tygodniu. Mam teraz maskę Kokos i Glinka.
3. Jak zwykle – częsta zmiana zestawu szampon i odżywka. Spróbowanie kosmetyków profesjonalnych.
4. Suplementy. Pewnie zdecyduję się na Biotebal, bo już mi się kiedyś sprawdził, natomiast stosując np. Solgar czy Belissę, nie widziałam jakiejś dużej różnicy w poprawie kondycji włosów.
5. Regularne podcinanie końcówek (zdarzało mi się nawet rok nie być u fryzjera).

Na zdjęciu widzicie moje olejki i jeden bardzo ciekawy produkt – Pret-a-powder, marki Bumble and Bumble. Mam to najmniejsze opakowanie, choć kupię sobie duże i po prostu będę przesypywać na podróż do małego. To jest puder do włosów. Coś takiego jak suchy szampon, ale w sypkiej formie. Jeśli miałam przetrzymać włosy i nie myć ich co dzień, to zazwyczaj posiłkowałam się jakimś suchym szamponem. Ale aplikację pudru można o wiele lepiej kontrolować, a sam produkt jest milion razy bardziej wydajny niż drogeryjne suche szampony, które mi po prostu idą jak woda. Można też w lepszy sposób nadać włosom objętość, niż za pomocą szamponu. Bardzo polecam, bardzo!

Olejek migdałowy pod prysznic L’Occitane 
Krem do stóp Masło Shea L’Occitane
perfumy Dior Addict

Dostałam te perfumy na urodziny i ogromnie się z tego cieszę, bo po prostu zapomniałam jak bardzo je kiedyś lubiłam. Teraz chciałabym tylko wypsikać już wszystko inne i codziennie pachnieć Addictem. Gdybym miała określić ogólnie grupę zapachów jakie lubię, użyłabym określenia „luksusowe mydła” i ten zapach bardzo dobrze się w to wpisuje. Co ciekawe, zapachu Chanel No 5, który często jest określany w ten sposób, nie lubię.

Z moimi urodzinami, zbiegła się też przesyłka z L’Occitane i dwa produkty. Olejek pod prysznic, po którym grzechem byłoby nałożyć balsam (a ja właśnie nauczyłam się w końcu balsamowania po kąpieli, co jest chyba przełomem u mnie :) ) i krem do stóp, który stosuję na noc i rano czuję, że skóra jest tam bardzo miękka. Nigdy nie używałam produktów tej marki i specjalnie też jakoś nie nacierałam się żadnymi balsamami, kremami do stóp, zdarzało mi się kupować jakieś przypadkowe żele pod prysznic, nie dbać o skórę na rękach. I teraz widzę jakie to może być korzystne dla ciała i odprężające, żeby zwracać uwagę na to,  co się z nim robi. Na pewno dla mnie najważniejsza jest tu kwestia wypośrodkowania przyjemności, funkcjonalności i cen produktów, tak żeby nie zwariować i żeby półki się nie uginały od pierdół, ale żeby mieć swoje ulubione kosmetyki i zapachy, chętnie do nich wracać i regularnie używać ich z przyjemnością i korzyścią dla skóry.

Szminka Matte Crayon, 08, Golden Rose
Szminka Matte Crayon, 10, Golden Rose
Szminka Hades Fire, Mac
Róż w sztyfcie, odc. 106, Golden Rose
Pędzelek do ust, Artlook

No i właśnie takimi ulubieńcami w mojej kosmetyczce są pomadki w kredce od Golden Rose, które już po raz trzeci sobie uzupełniam. Dołączył do tego róż w kremie o którym nie będę tu się zbytnio rozpisywać, ponieważ szykuję dla Was poradnik o dobieraniu różu. Kiedyś Wam pisałam, że mój pędzelek do ust jest niepraktyczny, bo nie ma nakrętki i owijam go chusteczką przed włożeniem do torebki. Na co mnie uświadomiłyście… że można kupić pędzelek z nakrętką. Na co ja odpowiedziałam… że po co, skoro mam taki, to nie będę kupować nowego i będę się dalej męczyć. Na co… pędzelek się zgubił, a ja kupiłam taki z nakrętką :)

Szminka o której pisałam w ramach szalonej klasyki już do mnie przyszła. Oto usta maźnięte tym cudem. Jak dla mnie wspaniały kolor i efekt. Żaden tam błyszczyk, ale konkretny blask i piękny kolor. Bardzo zadowolona!

I na koniec nowy korektor i nowy krem BB. Erborian mi się już skończył, więc postanowiłam wypróbować coś nowego. I ten nowy krem jest świetny. Jaśniejszy od Erboriana, ale w dalszym ciągu pasuje do mojej cery. Dobry zakup. Robiłam większe zakupy, więc dołączyłam korektor, który wiele osób mi polecało i rzeczywiście, za tę cenę, produkt sprawdza się wspaniale. Poprzednio używałam korektora z Bourjois, Healthy Mix i byłam z niego zadowolona, ale ten jest po prostu lepszy – chodzi o zakrywanie cieni pod oczami. Aczkolwiek, przyznam się, że korektora używam ostatnimi czasy bardzo rzadko, przyzwyczaiłam się do cieni i nie chce mi się ich zakrywać.

U mnie to na razie tyle, jeśli chodzi o kosmetyczne nowości. Teraz bardzo intensywnie skupiam się na różach do policzków i robię dla Was poradnik oraz poluję na bardziej fioletową metaliczną szminkę, którą mam zamiar pokazać na blogu.

Czekam na Wasze kosmetyczne, perfumiarskie lub włosowe nowości, odkrycia i rozczarowania, zamiary lub nawet marzenia :)

Bardzo rzeczowo będzie dzisiaj. Przedstawiam Wam efekty działania serum do rzęs Active Lash L’biotica.

Tego serum do rzęs używałam od lutego. Nakładałam je pędzelkiem na linię rzęs, codziennie wieczorem po demakijażu. Żeby o tym nie zapominać, kładłam sobie kosmetyk obok pudełeczka z soczewkami, więc mogę powiedzieć, że robiłam to sumiennie, nie zdarzało mi się ominąć żadnego dnia aplikacji. Efekty widać na zdjęciach. Rzęsy są dłuższe, ale największa różnica to taka, że są wyraźnie mocniejsze. Wiem o tym, bo często nakładam cienie na powieki za pomocą palca i po prostu czuję, że rzęsy są jakby twardsze, bardziej sprężyste – no po prostu stawiają opór paluchowi :)

Serum kupiłam w Triny. Mogę je polecić, ale jest to pierwszy produkt tego typu, którego używałam. Zastanawiam się więc czy można osiągnąć jeszcze bardziej widoczne efekty. Teraz dam sobie chwilę przerwy, ale za jakieś dwa miesiące spróbuję dla siebie jakiegoś innego preparatu lub po prostu olejku, żeby mieć porównanie. Poza tym to serum nakłada się tylko na linię rzęs, a ciekawa jestem produktów, które wciera się w rzęsy.

Jak dbacie o rzęsy? Czy stosowałyście kiedykolwiek kosmetyki, które mają przyspieszyć ich wzrost?

Dzisiaj chciałabym Wam poopowiadać, w jaki sposób dbam o włosy. Często dostaję takie pytania i jest mi bardzo miło, bo to znaczy, że włosy wyglądają na zdrowe i ładne. Nie są na pewno grube i nie mam też dużej ilości włosów, ale ja sama jestem względnie zadowolona z tego jak one wyglądają i akceptuję je takimi, jakie one są.

Moje włosy są niefarbowane, mają brązowy kolor, który jest trochę ciemniejszy z tyłu głowy, a czasem wyglądają w słońcu tak, jakbym miała delikatne pasma. Jak pamiętacie, farbowałam je na czarno, a potem chcąc powrócić do naturalnego koloru zdecydowałam się na ścięcie ich „na chłopaka” i pozwolenie im, żeby odrosły. Przy farbowaniu wypadało mi zawsze dużo włosów, czułam się przez to mniej pewna siebie, mimo że podobałam się sobie w czerni. Poza tym włosy rosły tak szybko, że aby nie mieć nieestetycznego odrostu, farbowałam je co trzy-cztery tygodnie. W każdym razie teraz mogę cieszyć swoim kolorem i długimi włosami.

Przeglądałam swego czasu blogi o włosomaniactwie, czytałam książkę Ani Kołomycew (można ją kupić tutaj) i eksperymentowałam z pielęgnacją. Bardzo mi się ten czas doświadczeń i zafascynowania tematem włosów przydał, bo metodą prób i błędów dowiedziałam się, co jest dla nich najlepsze. I gdybym miała określić swoją złotą regułę dbania o włosy, brzmiałaby ona tak:

Jak najmniej kosmetyków w jednym czasie, ale duża rotacja kosmetyków.

Takie już są moje włosy. Nie znoszą wszystkiego co ciężkie, co nie wymaga spłukiwania i jednocześnie bardzo szybko przyzwyczajają się do dobrego działania kosmetyków (zupełnie tak jak moja skóra na twarzy). Włosy są niskoporowate – gładkie, obojętne na stylizacje, lśniące, ale płacę za to taką cenę, że muszę je myć codziennie, bo się przetłuszczają i ciężko mi sprawić by były uniesione (odbite od nasady) na dłużej. Są takie kobiety, które wyglądają tak, jakby używały prostownicy, wcale jej nie używając i to dokładnie jestem ja :)

Zdjęcia zrobione bez lampy w świetle dziennym. Okno, na zdjęciu z rozpuszczonymi włosami, znajduje się za moimi plecami, na zdjęciu z warkoczem mam okno po prawej stronie.

Wszędzie źle, gdzie nas nie ma. Ja też przez jakiś czas zazdrościłam dziewczynom, które opowiadały jaką to one mają szopę na głowie rano i jak muszą sobie podgalać boki, bo włosów jest tak dużo, że nie da się ogarnąć, że mogą sobie pozwolić na umycie głowy raz w tygodniu, że muszą sobie nakładać oleje na niesforne końcówki. Jak ja chciałam mieć suche włosy i takie problemy… To oczywiście niepoważne podejście. Trzeba nauczyć się radzić sobie z tym, co się ma i po prostu wypracować sobie najlepsze metody pielęgnacji. Zamiast więc skupiać się na wadach swoich włosów, cieszę się ich największymi zaletami – tym, że są przy bardzo małym nakładzie pracy, bardzo gładkie i lśniące.

Przejdźmy do konkretów. Jak, co i kiedy nakładam na włosy.

Jak już wspomniałam, myję włosy codziennie. Robię to pod prysznicem: nakładam szampon, masuję dokładnie głowę, spłukuję ciepłą wodą – powtarzam jeszcze raz. Potem nakładam odżywkę, spłukuję ją po jakichś trzech-pięciu minutach letnią wodą. Wyciskam wodę z włosów. Lekko osuszam je ręcznikiem. Zauważyłam, że jeżeli przetrzymam włosy w turbanie z ręcznika, na drugi dzień będą matowe, więc tego nie robię. Rozczesuję grzebieniem z szeroko rozstawionymi zębami i zaplatam warkocz. Idę spać. Nie ma takiej siły, która by mnie zmusiła do zastosowania produktu bez spłukiwania. Jakiekolwiek obciążenie dla włosów jest moim największym wrogiem. Włosy na noc muszą być u mnie dobrze wymyte, nieobciążone i rozczesane.

Mam jedno, najważniejsze kryterium wyboru szamponu i odżywki do włosów: dostępność. Nie powtarzam szamponu i odżywki. Zawsze po wykończeniu opakowania, kupuję jakiś inny produkt ze względu na to, że włosy się przyzwyczajają. I są to czasem produkty z drogerii, czasem u fryzjera coś mi wpadnie w oko, więc kupuję „profesjonalną” odżywkę, czasem przypomnę sobie, że zaraz mi się skończy szampon i kupuję nowy w mijanym kiosku, a czasem przy okazji robienia zapasu oleju khadi, kupuję jakieś naturalne szampon i odżywkę bez silikonów w TRINY.pl. Tam się od zawsze zaopatruję w olejki i rosyjskie kosmetyki – na końcu będę miała dla Was rabat od nich. I tak właśnie było tym razem. Kupiłam sobie zestaw szampon+odżywka nic o nim nie wiedząc i muszę powiedzieć, że odżywka jest cudowna, pachnie tak miło, że nie pogardziłabym podobnymi perfumami. Ale generalnie, czym bym nie wymyła włosów będzie dobrze. Dwa tygodnie temu zapomniałam wziąć na basen szampon i umyłam się takim najtańszym mydłem, które jest w basenowych dozownikach, wysuszyłam włosy i były bardzo ładne :)

Szampon Gzel
Odżywka Natura Siberica
Olej Khadi
Olej kokosowy Nacomi

Raz w tygodniu smaruję skórę głowy i włosy na całej długości zamiennie olejkiem khadi albo nierafinowanym olejem kokosowym. Kocham khadi, ale staram się z nim nie szaleć częściej, bo jak włosy się przyzwyczają, to nie będzie mi służył. Nakładam go na dwie godziny przed myciem i chodzę sobie w koczku. Zmywa się bez problemu, a na drugi dzień mam idealną gładkość włosów. Olej jest bardzo specyficzny, pachnie intensywnie i nie dla każdego ten zapach będzie akceptowalny, lecz ja go uwielbiam. Ten olej wyciągnął mi włosy przed ciążą, kiedy miałam duże problemy z wypadaniem z powodu farbowania na czarno, ale i tak zdecydowałam się na powrót do naturalnego koloru. Teraz używam go profilaktycznie i widzę, że włosy po nim są milsze. Kokos natomiast jest u mnie zawsze w łazience i czuję się taka spokojniejsza jak go mam :)

Poza tym, staram się kilka razy w tygodniu (ale nie codziennie, bo nie czuję takiej potrzeby) pić herbatę z pokrzywy. Kupuję ją w aptece, ale w marketach oczywiście też jest. Mam wrażenie, że to od herbaty pokrzywowej mam troszkę twardsze paznokcie, ale nie chcę tutaj wprowadzić nikogo w błąd. Być może coś innego ma też wpływ na paznokcie, może coś w diecie, nie jestem pewna. Nie piję skrzypu, dajcie znać, czy ktoś tu pija skrzyp i czy ma on dobry wpływ na włosy.

Następna sprawa to suplementy. Teraz nie biorę nic, mam przerwę, ale na wiosnę ruszam ponownie z Biotebalem, bo on na pewno pomógł mi już raz na wypadanie i pojawienie się nowych włosków. Brałam też Solgar, polecany przez niektóre blogerki, ale nie zauważyłam jakichś spektakularnych efektów. Choć nie chcę go dla nikogo przekreślać, bo nie są to obserwacje usystematyzowane, jakoś skrupulatnie mierzone czy zapisywane, a bardziej wzrokowe.

Raz na ok. trzy miesiące podcinam końcówki u fryzjerki. Zawsze na równo. Nie cieniuję włosów z bardzo prozaicznego powodu. Mam je tak gładkie, że po jakimkolwiek modelowaniu i tak szybko oklapną i zostaną mi tak samo proste i gładkie włosy jak teraz, tylko że z nierównymi warstwami. To jest brzydki efekt. Cieniowanie moim zdaniem ładniej wygląda na bardziej puszystych z natury włosach, a przynajmniej takich, które się trzymają przez jakiś czas po nawinięciu na grube wałki.

Co mogłabym na pewno jeszcze zrobić dla swoich włosów, to wprowadzić do pielęgnacji, przynajmniej raz w tygodniu, jakąś fajną maskę. Mam już kilka pomysłów i na pewno pokażę maski, które będę na sobie testować. Chciałabym również jakoś urozmaicić swoje fryzury. Teraz ciągle chodzę w warkoczu lub rozpuszczonych włosach, a marzą mi się włosy uniesione u nasady i fale. Będę eksperymentować z różnymi wałkami i też się podzielę rezultatami. Ale tutaj niezbędnym krokiem będzie znalezienie mocnego lakieru do włosów.

Mam dla Was rabat do sklepu z naturalnymi kosmetykami  – TRINY.pl. Na hasło USKTRINY dostaniecie 10% rabatu na zakupy. Zniżka obowiązuje do 19-ego lutego 2017.

W komentarzach poproszę o Wasze „złote” reguły dbania o włosy i podanie kosmetyków, które robią Waszym włosom różnicę (u mnie jest to olejek Khadi). Żeby to miało sens bardzo proszę o podawanie przy tym małych opisów – jakie są Wasze włosy, wady, zalety i na co kosmetyk ma dobry wpływ.

W kategorii Uroda będę wrzucać uaktualnienia tego, co mam w kosmetyczce, bo ostatnio, powiem Wam szczerze, zaczęło mnie bawić dbanie o siebie, wcieranie różnych rzeczy we włosy i skórę, perfumy, makijaż, a nawet… modelowanie włosów. Szok i niedowierzanie – zawsze tylko umyć, wysuszyć i poszła, a tu loków się zachciało, ładnego koczka, sprężystości…

Od czasu Waszych poleceń kremów pod oczy, udało mi się przetestować dwa kremy. Jeden z Ziaji, drugi z arniką z apteki, ale niestety nie pamiętam producenta. I jakoś nie odczułam żadnej różnicy między stosowaniem tych kremów, a niestosowaniem, więc poszperałam trochę w necie i znalazłam całkiem fajne opinie o Clinique.

I rzeczywiście dobrze trafiłam. Fajnie skóra reaguje na ten krem – jak się dotykam pod oczami to jest tak gładko, ale jednocześnie miękko – nie bardzo umiem to opisać. Mam wrażenie, że trochę zbladły cienie pod oczami, lecz nie sądzę, by otoczenie to też zobaczyło. Moje cienie raczej nie zostaną zredukowane kremem lub dietą, bo mam je od zawsze, taka już szopowa uroda, ale jakoś mi to nie przeszkadza wybitnie. Raczej kwestia dobrania lepszego korektora.

Clinique płyn do demakijażu Take The Day Off, Clinique krem pod oczy All About Eyes,

Kupiłam krem w zestawie z kosmetyczką, miniaturkami płynu do demakijażu i maskary, bo zestaw kosztował tyle, co sam krem. Płyn jest świetny, na pewno kupię go w dużej wersji – nie podrażnia oczu, a makijaż praktycznie sam schodzi. Natomiast maskara w ogóle mi się nie podoba, efekt na rzęsach jest „zbyt naturalny”.

Teraz niestety przede mną jeszcze poszukiwanie drugiego kremu pod oczy, bo skóra u mnie i włosy przyzwyczajają się szybko do kosmetyków, muszę mieć dużą rotację. Rozważam Resibo i Natura Siberica.

Hans Holbein, młodszy
Portret Lady Mary Guilford
1527

Bardzo też proszę o Wasze polecenia. Jeżeli używacie jakichś kremów pod oczy z których jesteście zadowolone, to nie zwlekajcie i podzielcie się tą informacją. Można linkować do sklepów, wręcz bardzo proszę o konkretne linki. Jakbyście jeszcze napisały jakie macie odczucia po zastosowaniu danego kremu, to już w ogóle bajka.

Dzisiaj chcę Cię zapytać o to w jaki sposób utrzymujesz w czystości swój dom? Wiem, że nie spodziewałaś się takiego pytania, ale dzisiaj podczas sprzątania łazienki nasunęła mi się pewna refleksja. Otóż jest pewne podobieństwo między dbaniem o dom, a dbaniem o siebie. Chyba najłatwiej będzie mi to wytłumaczyć na swoim przykładzie.

Nie jestem leniwa, ale z całą pewnością nie można mnie nazwać pracusiem. Nie lubię bałaganu, ale do pedantki mi bardzo daleko. Jestem gdzieś pośrodku jeśli chodzi o chęć do sprzątania i potrzebę czystości. Z drugiej strony, niestety popadam w skrajności. Zdarzają się chwile, że ktoś puka do drzwi, a ja chciałabym cofnąć czas i dać sobie przynajmniej 10 minut na ogarnięcie mieszkania, a zdarzają się takie chwile, że wszystko jest wypucowane i lśniące, a ja siedzę sama w domu. Te skrajności były do tego stopnia nienormalne i uciążliwe, że musiałam wypracować sobie system, żeby już o tym w ogóle nie rozmyślać. Bardzo nie lubię jak gdzieś zostaje kubek z poprzedniego dnia, albo ubranie zamiast w szafie leży w łazience, albo na kuchennym blacie walają się paragony, albo na lustrze nad umywalką są zacieki, albo żarówka miga itd. itp. Celem było więc osiągnięcie w domu podstawowego, reprezentacyjnego i miłego dla domowników porządku, który będzie przez cały czas utrzymany. I nie muszę chyba dodawać, że efekty chciałam osiągnąć bez zbytniego przepracowywania się:)

Wymyśliłam system (doszłam do niego sama, choć wiem, że ludzkość zna go od wieków), który mnie tak satysfakcjonuje, że przeniosę go na inne czynności życiowe. A ten system jest bardzo prosty. Każdego dnia robię dla swojego domu coś przez 15 minut. To jest tak krótki czas, że nie ma żadnego usprawiedliwienia, żeby go nie wygospodarować. Przez kwadrans jestem tylko ja i moje mieszkanie. Codziennie robię coś innego. Wspominałam dzisiaj o łazience – myłam kabinę prysznicową i tak się w tym zatraciłam, że po prostu zrobiłam to przewspaniale. Na pewno poświęciłam na to więcej czasu niż 15 minut, ale to właśnie to zatracenie sprawiło, że byłam z tego wydłużenia czasu zadowolona.

W tym prostym systemie zawarte jest bardzo mądre przesłanie, że lepiej coś robić często i krótko, niż rzadko i długo. Mogłabym kazać sobie sprzątać co sobotę i wtedy brać na bary cały dom, ale znając mój charakter znalazłabym sobie jakieś wymówki i w rezultacie niektóre soboty bym sobie odpuszczała. Natomiast piętnastominutówki są tak niewyczerpujące już z samego założenia, że nie ma mowy o opuszczeniu któregokolwiek dnia. Ta regularność bywa nawet uzależniająca, a efekt sprzątania jest mały, ale widoczny od razu.

Oczywiście są osoby, które preferują iść na całość. Takie osoby szczerze podziwiam. Moja ciocia na przykład w każdy piątek ma tak zwany „dzień gospodarczy”. Jestem zachwycona jej systemem, ponieważ ona nigdy się z niego nie wyłamuje i ma naprawdę zawsze bardzo ładnie posprzątane. Jednak u mnie to by się nie sprawdziło, bo ja bym w czwartek wieczorem po prostu uznała, że nie ma czego sprzątać i ustaliła sobie piątek za tydzień kolejnym dniem sprzątania. U mnie niestety musi być coś nie tak, żeby zacząć sprzątać:)

I od razu służę porównaniem. Czy nie jest tak, że osoby, które sprzątają co jakiś czas, robią sobie też co jakiś czas „dzień dla siebie”? Mam tu na myśli takie domowe spa. Czyli na przykład w jakąś niedzielę kładą maseczkę na twarz, robią sobie manicure, olejują włosy czy biorą kąpiel z olejkami eterycznymi. A czy nie jest tak, że takie szybkie Bille (15minutowcy) codziennie robią dla swojej urody jakąś pierdołę, ale jednak codziennie? Ja po sobie zauważyłam, że nie mam cierpliwości, żeby się przez całą niedzielę miziać ze sobą i prowadzić jakieś rytualne obrządki urodowe:) Absolutnie nimi nie gardzę, ale bardzo szybko się nudzę, gdy mam wykonywać przez długi czas czynność związaną tylko z jednym aspektem mojego życia – urodą w tym przypadku. Wolę na przykład zrobić sobie peeling w danym dniu, a następnego dnia nałożyć odżywkę na paznokcie.

Działając szybko, ale regularnie jesteśmy w stanie przyzwyczaić nasz umysł do danej czynności. Codzienna dawka dbania o siebie będzie już dla nas po jakimś czasie tak oczywista, że realnie poprawimy stan naszego ciała. Przez powtarzalne czynności damy sygnał ciału, że wskakujemy na nowy poziom nawilżania, pachnienia, malowania, depilowania, olejowania, maskowania, modelowania, regulowania…

Koniecznie powiedz co tym myślisz. Czy jesteś tak jak ja, że sprzątasz często, ale szybko? Czy może lubisz zająć się wszystkim kompleksowo? Jak jest z Twoim dbaniem o urodę – masz swoje rytuały? Wyznaczasz sobie specjalne dni na domowe SPA?