Jasną wiosnę darzę ogromnym sentymentem – jej kolory dla mnie samej są, najdelikatniej ujmując, „szkodliwe”, ale ja uwielbiam na nie patrzeć, zwłaszcza na zielenie. Można widzieć w wyobraźni i ogrody, i łąki, i pustynie, i niebo, i morze i wszystko co świeże, żywe i łagodne zarazem i niejako poczuć tę paletkę jak bryzę, jak świeży zapach, jak orzeźwiającego drinka. Pogodna, radosna, łagodna.

Jak zwykle zachęcam do zapoznania się z tą metodą robienia analizy kolorystycznej – Jak określić swój typ urody. Jeśli jest jasne, że należy patrzeć na kolory w jakich nam korzystnie, a nie na kolory znajdujące się na naszej twarzy, włosach, ciele, przejdźmy do zapoznania się z typem delikatnego lata.

Jasnych czy ciemnych?

Zdecydowanie jasnych. Zwłaszcza u wiosen widać dobrze jak obecność zbyt ciemnego koloru od razu gasi. Nawet ciemne kolory z jej własnej palety będą wyglądać za ciemno, jeśli będą użyte w całej stylizacji. Dlatego tak ważne, by chociaż makijaż był w miarę pogodny, żeby na twarzy można było znaleźć coś, co wyprowadzi z ciemności.

Chłodnych czy ciepłych?

Raczej ciepłych. To wiosna i będzie się najlepiej czuła w cieple, czyli na przykład w kremie zamiast czystej bieli.

Stonowanych czy wyraźnych?

Raczej wyraźnych. Delikatna wiosna ma radosną paletkę, nieprzybrudzoną, świeżą i energiczną.

Gdy już się domyślamy swojego typu, przeprowadzić ostateczne pojedynki:

Srebrna kontra złota biżuteria -> delikatna wiosna będzie wyglądać korzystniej w złotej biżuterii.
Różowa kontra pomarańczowa szminka -> delikatna wiosna będzie wyglądać korzystniej w pomarańczowej szmince.
Morski kontra turkusowy materiał -> To bardzo specyficzne kolory, ale tak jak morski jest flagowym kolorem jesieni tak chyba nie ma lepszego wyznacznika wiosenności niż turkus :) W turkusie twarz się będzie uśmiechać, w morskim będzie smutna.
Beżowy kontra szary materiał przy twarzy -> szarość nie jest złym kolorem dla wiosny, pod warunkiem, że będzie z tych czystszych, jaśniejszych szarości, natomiast beż będzie zawsze wyglądał dobrze.

Trzeba pamiętać, że to nie jest typ urody ciepły w taki oczywisty sposób. To ktoś, kto jest mieszanką lata i wiosny, więc nie zdziwiłabym się, gdyby sklasyfikowanie go na pierwszy rzut oka nie było proste. Może ta osoba ma mysie włosy, może jej oczy mają w sobie odrobinę żółtych plamek, może są po prostu szare, może jej rzęsy i brwi są naturalnie bardzo jasne, może jej cera jest tak jasna, że wydaje się przeźroczysta czy porcelanowa – wszystko może się zdarzyć. Tak jak przy delikatnym lecie – ogólny zarys będzie jasny, bez dużego kontrastu. Nie będzie bardzo jasnych kolorów, a zaraz przy nich bardzo ciemnych. Przestrzegam jednak przed upraszczaniem, że to musi być złota blondynka z jasnozielonymi oczami.

Jakby to zgrabnie opisać – najdelikatniejsze z najżywszych. Weź kolory prawdziwej wiosny i trochę je przystopuj. Jak przystopować kolory? Kładąc na nie szarość – uzyskasz wtedy pastele, ale nam nie o taki efekt chodzi. Chodzi raczej o nałożenie mgiełki, o zmiękczenie kolorów. Zerknijcie na tę sukienkę i na ten płaszcz. Zieleń, którą widzimy na lamówce sukienki i na samym dole nadawałaby się dla prawdziwej wiosny. Ta druga jaśniejsza zieleń, jest jakby rozbieloną wersją tej pierwszej, bardziej jasną i łagodną i ona nadawałaby się dla delikatnej wiosny. Z kolei płaszcz jest pastelowy, to zieleń z dużą ilością szarości, nadawałby się dla delikatnego lata, ale również dla pozostałych lat. Dla wiosny jest już za smutny, mimo że kolor jest w dalszym ciągu łagodny. Podejrzewam, że w tak nie dość energicznym kolorze, twarz delikatnej wiosny „uciekałaby” od reszty ciała, nie stanowiłaby całości z ciałem :)

Znaleźć neutralny, poważniejszy kolor dla delikatnej wiosny nie jest taką prostą sprawą. Celowałabym w złamaną biel, krem, a z ciemniejszych barw w granat i oliwkę, ewentualnie w brąz, ale nie jako na całość stylizacji – nie kupowałabym na przykład brązowej marynarki i spodni w takim kolorze…

Zbyt chłodnych. Ten typ ma w sobie chłód, ale jak w przypadku innych neutralnych typów, nie warto z tym przesadzać. Teoretycznie, pastelowe kolory nie powinny tu wyrządzić wielkiej krzywdy, ale to nie jest optimum. Pamiętajmy, że pastele to przyszarzone kolory – wiosna z definicji powinna sięgać raczej po coś żywszego.

Jesiennych, które instynktownie wydają się ok. Beż i brąz, ale nie w nadmiarze, są dobre, jednak ta ogólna statyczność jesiennych kolorów i ich powaga może zbyt przytłaczać i dawać efekt zmęczonej twarzy. Podobnie jak w przypadku delikatnego lata, inspiracją kolorystyczną powinny być niebo i morze, bardziej niż ziemia. A jeśli już chcemy patrzeć na dół, to kierujmy się w stronę łąk i ogrodów :)

Delikatne lato i prawdziwa wiosna. Delikatna wiosna jest idealnie zbalansowana między tymi typami. Nie taka znowu żywa jak prawdziwa wiosna i nie tak wyraźnie chłodna jak ona, ale też nie taka uspokojona jak delikatne lato, nie taka przyszarzona.

Róż dla jasnego lata jeszcze jest znośny dla delikatnej wiosny, ale gdyby był bardziej pastelowy twarz mogłaby już wyglądać blado. Taki cukierek jak dla ciepłej wiosny również byłby do przejścia, nie wydaje mi się zbyt agresywny na delikatnej wiośnie. Koniec końców, gdy kolory są względnie jasne wielka krzywda się nie dzieje. Poprawiałam chyba z dziesięć razy te odcienie, bo na monitorze męża róż jasnego lata wyglądał bardzo sino, więc może jednak traktujmy te paseczki z przymrużeniem oka…

Spodziewam się wielu miłych skojarzeń dla tego typu w komentarzach :)

Zapraszam na moje instastories, gdzie znajdziecie więcej zdjęć Doris Day – muzy dla tego typu. Zapisuję stories, można je zobaczyć klikając w kółeczka z nazwami pór roku na instagramie. Tam też zdjęcia poprzednich muz: Sophie Loren, Natalie Wood, Lauren Hutton, Barbry Streisand, Ann- Margret, Rity Hayworth i Grace Kelly.