O rany dziękuję!!!!!!!! takie słowa od Ciebie , Marysiu to dla mnie zaszczyt

O, wybacz, że dopiero teraz. Mam nadzieję, że przeczytasz. Trudno tak określić jednym słowem jej styl, ale już klasyki da się wyodrębnić :) Najważniejsze to: płaszcze typu oversize, marynarki z mocno podkreślonymi ramionami, naturalny makijaż, talia podkreślona paskiem, inspiracje latami 80-tymi i 90-tymi.

Ewa, marsala dla stonowanego lata na ustach to mi się wydaje dobry pomysł. Ja bym zdecydowanie szukała szminek w jakichś śliwkowych odcieniach przede wszystkim. Wiem, że borda teraz modne, ale śliwka dobra nie będzie zła :)

Makate ma rację, dla matek ganiających za dziećmi to prędzej dresy niż koronki :)

Hahaha, Carrie wygrałaś internety, sorry, że tak późno Ci to piszę :)

Pewnie, przecież nie ma żadnych konkretnych wytycznych typu: trzeba ubierać taliowane sukienki lub prześwitujące bluzki :) Wszystko da się pogodzić. A chociażby uzupełniać najprostsze zestawy jakimiś dodatkami w tym stylu. Każda kobieta może mieć w ręku szydełkową torebkę lub apaszkę z jedwabiu na szyi :)

Chyba jednak dochodzimy do wniosku, że nie ma sztywnych ram dla tego stylu i naprawdę jest to kwestia raczej sposobu myślenia. Dla mnie część z tych rzeczy, które zamieściłaś nie mieści się w mojej definicji tego stylu. Prawie wszystko mi się tutaj jednak podoba i widzę, że ile kobiet, tyle rozumienia tego co kobiece i ulotne :)

Pierwsza osoba, która mi przyszła tu do głowy to Naomi Watts, która zawsze wybiera takie pozornie minimalistyczne sukienki, ale w zasadzie zawsze jest w jej stylizacjach jakiś romantyczny, bardzo kobiecy pierwiastek.

Najważniejsze to oczywiście pozostać sobą nie patrząc na to, co jest w danej chwili modne. Najważniejsze, że Ty się słodko czujesz popijając herbatkę ze swojej ślicznej filiżanki :)

Hejka, sorki, że dopiero teraz. Ach ten styl też widzę na mocnej urodzie, w bardziej mrocznym wydaniu. Takim trochę Monicobellucziowskim :) Ciemna koronka, czarny jedwabny top, mroczne kwiaty na czerwonym tle – tego typu sprawy :)

Wybacz, że dopiero teraz odpisuję. Chrzanić te cholerne podziały na typy sylwetek, które nic nie wnoszą :) Jeżeli chcesz, by ramiona wydawały się w koszuli równoważne z resztą sylwetki musisz zwrócić uwagę na dwie rzeczy. Przede wszystkim ta koszula powinna być trochę taliowana. No nie może być raczej taka typowo męska, bo wtedy nawet wciągnięta do spódnicy będzie się wydawała taka bufiasta z tyłu, a to strasznie podkreśli górę. A po drugie to rękawy powinny być takie przy ciele bardziej, a nie takie luźne mocno. Nie mówię, że opięte, ale takie dobrze dopasowane do ręki. Jeżeli dodatkowo linia guziczków w tej koszuli będzie mocno zarysowana, czyli na przykład złote guziczki na białej koszuli to masz pionową linię, która przełamie szerokość ramion. Czyli jak najwyraźniejsze guziczki wskazane.

Eh, wybacz, że dopiero teraz wzięłam się za to, więc spóźnione, lecz szczere ode mnie wyrazy uwielbienia dla Ciebie i Twojego stylu :)

Sorki, że dopiero teraz odpisuję. Tak, widzę pewien romantyzm w takim boho o jakim piszesz. Zdaje się, że ten styl jest taki na czucie w dużej mierze. Nie da się do końca zdefiniować jakichś sztywnych reguł dla niego. Bo bardziej chodzi o to, co chcemy ubraniem wyrazić – nawet bliźniaczki Olsen swego czasu miały ochotę pokazać w tym celowym niedbalstwie swoją kobiecą stronę :) Ich styl teraz jest oczywiście kompletnie różny i już nie ma o romantyzmie mowy. Powiem szczerze, że to wcielenie ich teraz baaardzo mnie chwyta za serce :)