Ciekawa jestem, jakie konkretne elementy romantyczne nie pasują Tobie lub też z których chcesz zrezygnować?

A bajki studia Gibli?

Pozdrawiam gorąco!

Dlatego właśnie napisałam, że według mnie trzeba interpretować propozycje z kolaży do swojej sylwetki – czyli np. jeśli jestem klepsydra wybiorę bardziej opinający sweter. Ja osobiście też jestem klepsydrą, ale absolutnie nie widzę się w stylu romantycznym, jak i wiele moich koleżanek o tym typie sylwetki. Nie ma stylów które są wbrew danej budowie ciała, w każdym z nich można wybrać takie elementy i uniformy, żeby pasowały do sylwetki, a odzwierciedlały charakter kobiety która je nosi. Moj styl to rockowy -bohemian, i wybieram takie elementy ktore pokreslaja sylwetke, ale jednoczesnie zaznaczają moją estetykę, rezygnuje np z oversizowych bluzek z nadrukiem, typowych dla tego stylu, ale mam wiele innych różnych mozliwości jak go wyrazić.

Jestem klepsydrą i naprawdę żadne luźne rzeczy nie są dla mnie odpowiednie. Pewnie, można się tak ubierać, ale nie będzie się wyglądało dobrze. Nie sądzę, aby zaznaczanie swojego stylu wbrew warunkom fizycznym komukolwiek wychodziło z korzyścią. Nie dla mnie tłumaczenie się wygodą, bo w dopasowanych rzeczach też jest wygodnie. Zawsze się tak ubieram, nie jestem masochistką, jeśli ubranie jest porządnie uszyte to jest wygodne.

Nie zgadzam się, w każdym stylu jest pewien zakres możliwości i romantyczne usposobienie mozna wyrażać na różne sposoby. Przecież nastolatka czy młoda studentka niekoniecznie musi pomykać w szpilkach i lakierowanej torebce, żeby wyrazić swoją kobiecą naturę, bo będzie wyglądała jak stara maleńka. Wystarczy różowy plecak i brokatowe trampki np., a już wiemy że mamy do czynienia z romantyczką, a nie z np. pankówą.I jeszcze co do pasowania stylu do konkretnych sylwetek, oj z tym to już w ogóle nie mogę się zgodzić. To usposobienie i gust o tym decydują. Można mieć najbardziej chłopięcą sylwetkę a ubierać sie najbardziej romantycznie na świecie, a najbardziej kobieca klepsydra może się widzieć w męskim wydaniu i tylko w takim się czuć dobrze. DLatego sweterki jakie sa podane w kolażach trzeba interpretować jak propozycje i dowolnie modyfikować do swojej sylwetki. Moim zdaniem.

Rozumiem, może faktycznie każdy ma swoje granice romantyzmu. Lubię myśleć o tym stylu bardziej jako podejściu do ubierania niż jakichś konkretnych ubraniach. Ale jest też coś takiego, że jak spojrzysz na czyjąś urodę, pomijając totalnie kwestię ubioru, to czasem mocno przebija romantyzm, czasem surowość, czasem ktoś jest tajemniczy tak z urody. Nie umiem do końca tego uzasadnić, czasem patrzę na osobę i po jej posturze, twarzy przypisuję jej pewne cechy. I Nicole właśnie taki romantyzm też przypisałam, ale nie sądzę, żeby to była tylko kwestia włosów :)

Mario, może nie precyzyjnie się wypisałam więc uzupełniam. Dla mnie zestaw granatowy /z płaszczem/ właśnie ze względu na ascezę i formy i koloru jest kwintensencją klasyki a nie romantyzmu. Tak samo zdjęcie Nicole z poprzedniego posta-surowość formy, proste graficzne wręcz ciecia. Dziewczyny wpisały pod postem, że delikatna uroda Nicole, jej naturalne loki robią z tego romantyczny look. Moim zdaniem jednak nie, bo nie każda kobieta mająca kręcone włosy z miejsca wskakuje w styl romantyczny.
Oczywiście, to moje zdanie i dlatego wpisuję się w dyskusję, żeby pojąć gdzie jest granica międzystylowa. Kiedy można mówić o romantyźmie, a kiedy doszukiwać się wpływów romantyzmu.

Z pozdrowieniami
Carrie

Po lewej stronie znajdują się uniformy, a po prawej są różne dodatki, które umożliwiają interpretację stylu. Staram się, żeby było różnorodnie, również w stosunku do poprzedniego posta o tym stylu, ale uniform zawsze jest w klimacie stylu. Są kwiaty, jedwab, kobieca forma, ażur, delikatne kolory… Nie ma koronki, zwiewność też ograniczyłam, bo już to było. Nie uważam, że wszystko musi być dosłowne, wolę brać dane elementy i łączyć je tak, by nie było przesadnie. W czym objawia się asceza w tych zestawach?

P.S. Zgadzam się forum potrzebne :)