A jakich farb uzylas przy farbowaniu na bęż i brąz?

Dzięki więc Aniu za komentarz. Zawsze jak robimy coś świadomie, poprawia się jakość w tej konkretnej dziedzinie. O ubraniach warto myśleć logicznie, troszkę siebie dyscyplinować, a efekty przyjdą same.

W każdym razie dziękuje za bloga, który jest głosem zdrowego rozsądku w całej blogosferze i niesamowitym źrodłem wiedzy o budowaniu własnego stylu.

Nie słyszałam jeszcze o domowym farbowaniu skóry, dzięki za pomysł. Barwników Argus nie znałam do tej pory- cena jest na prawdę bardziej niż przystępna. Jeśli chodzi o shibori to już się wczytuję:).

Hi, nie jestem Anika, ale odpowiem;). Jeśli chinosy są z bawełny to możesz je śmiało farbować- dżins to przecież bawełna. Farby te nie nadają się do sztucznych włókien jak np. poliester, dlatego trzeba zwracać uwagę na skład. Duże znaczenie ma też kolor, na który nakłada się nową farbę. Moje zbyt jasne dżinsy ( blady błękit) kupiłam za fenomenalną cenę głównie ze względu na krój i z myślą, że je przefarbuję. Skład 99% bawełna, 1% elastan, w co trochę dziś nie wierzę, bo wyszedł inny kolor niż się spodziewałam.Poza tym dżinsy są w ogóle dosyć mocno elastyczne jak na 1 % elastanu. Kupiłam więc czarną farbę, która na jasno-niebieskiej bawełnie powinna dać czarny- a wyszedł ciemny błękit pruski. Nie żebym była rozczarowana, wręcz przeciwnie, lubię ten kolor, poza tym zbiera komplementy -ale wyszło coś, czego bym się w ogóle nie spodziewała. Ta sama farba na bawełnianym podkoszulku- i wyszedł czarny, więc coś ze składem tych dżinsów mi nie pasuje.

Anika pamiętasz może jaki skład miała sukienka, którą farbowałaś i wyszedł grafitowy?

Kurcze, dzieki za pomysl!Wlasnie przechodze faze samokatowania sie za zakup jeansowych chinosow, ktore sa jednak zdecydowanie za jasne , zeby pasowaly do wszystkiego ( upraszczam oczywiscie) tak jak w zasadzie kazde jeansy w klasycznym granatowym kolorze. Czy Simplicol istnieje w wersji do materialow à la jeans czy po prostu mam kupic ciemny granat? Czy ten kolor ma jakis numer? Mieszkam w kraju graniczacym z Niemcami, a zrozumialam, ze to Niemiecka marka, czy tak? Bede baaardzo wdzieczna za odpowiedz:)

Bardzo spodobał mi sie Twój post. Sama lubię taką stylistykę, uwielbiam styl romantyczny właściwie od dziecka, i taka właśnie jest moja wymarzona garderoba. Przeszłam etapy fascynacją french chic, minimalizmem, ale niestety w ogóle się to nie sprawdzało na mojej figurze gruszko-klepsydry.
Część ubrań już mam, sylwetkę i standard mam, mam też w czym chodzić na co dzień. Brakuje mi jednak tych „extras” typu tiulowa spódnica, miękki kaszmirowy sweterek w jakimś jasnym, pudrowym kolorze. Ostatnio uporządkowałam szafę, wyciągnęłam letnie sukienki i spódnice i postanowiłam że na nowy sezon kupuję tylko płaskie sandały. Być może odwyk zakupowy pomoże mi ostatecznie wyklarować wizję i na nowy sezon poczynić naprawdę przemyślane zakupy. Mam nadzieję, że wytrwam :D

ja zawsze sobie mówiłam że od wiosny zacznę się lepiej ubierać od wiosny schudnę, od wiosny zacznę ubierać ą bluzkę… nie ma co czekać zaczynam od dziś, od teraz małymi kroczkami – konsekwentnie bo duże zmiany to tysiące małych kroczów POWODZENIA

Zapomniałam napisać, że na próbę pofarbowałam też fragmenty dość starych, ale wciąż dobrych skórzanych butów. Miały jakie groszkowe fragmenty, które do niczego mi nie pasowały, przefarbowałam na błękit, to oczywiście farbą do skór. ;)

Zrobiłam dokładnie to samo, właśnie tej wiosny. Kupiłam niedrogie barwniki (Argus), farbowałam w garnku na ciepło, płukałam octem. Kolory wyszły takie, jak chciałam, ale przede wszystkim dlatego, że stale mieszałam kolory: granat i czerwień, uzyskując od indygo do marsali. Trochę mi łatwiej, bo jestem grafikiem, więc mniej więcej czuję proporcje farb do mieszania. ;) Z a jednym nudnawym sweterkiem poszalałam technikami wiązania (jap. shibori), zawiązałam kilkadziesiąt sznureczków, co zajęło cały wieczór, ale warto było, zbiera komplementy.