Widzę ze doskonale mnie rozumiesz :) chyba trzeba się nieprzejmowac tym wszystkim. Czasami jest mi wszystko jedno ale czasami chciałabym znaleźć właściwą receptę. Odpuszczam malowanie bo często wychodzimy na spacer juz z krzykiem, a jeszcze nie ma 8 rano.. A jak się dzień zacznie tak już później leci. Czasami czuje silny zapał do zmiany, ale częściej dopada mnie wielkie zniechęcenie. Obiecuje sobie ze się ogarnę, jak dziecko będzie ciut większe, a jednocześnie boleje nad tym co mam i jak wyglądam. W dodatku nie mam pomysłu N siebie. Wiele mi się podoba, ale większość wygląda na mnie źle. Nie wiem czy są tu miłośniczki top geara, ale kiedyś James May powiedział, że ma niesamowity talent sprawienia tego, że nawet bardzo drogie ubrania wyglądają na nim źle (nie pamiętam jak leciało dokładnie. Nie czepialabym się też konkretnie słowa „drogie” bo nie chodziło o samą kwestie ceny). Myślę że mam podobny dar :)

Rozumiem, rozumiem, jestem w podobnym wieku, chociaż dzieci jeszcze nie mam :)
Na pewno w wyglądaniu poważniej pomaga przede wszystkim makijaż, oprócz tego biznesowe kroje ubrań: marynarki, garniturowe spodnie, dłuższe spódnice np. ołówkowe, dopasowane sukienki z zaznaczoną talią, „sztywne”, trzymające formę materiały, buty na obcasach – słowem to wszystko, o czym przy małym dziecku raczej się nie myśli ;)
Z takich rzeczy, które da się stosować łatwo na co dzień, to 1. unikanie sportowych elementów (jeśli ubieram trampki, to staram się je zrównoważyć sukienką lub koszulą, dresowych ubrań nie posiadam, adidasy zakładam tylko do biegania itp.), 2. delikatne podkreślanie kobiecości – czy to talii, czy nóg, czy czerwona szminka.
A poza tym, ja już się przestałam przejmować tym, że wyglądam na mniej lat niż mam – i radzę Tobie to samo ;) Trochę tylko boleję nad tym, że do dziecięcej twarzy nie pasują ani odważne fryzury, ani drapieżne ubrania, ale może w przyszłości… ;)

Piękna stylizacja, ale najbardziej to chyba podoba mi się kolor szminki :)
Mario, czytam Twój blog (i komentarze pod każdym postem, które są równie ciekawe i pouczające) i teraz pochłonęłam Twoja książkę jednym tchem. Znalazłam dla siebie wiele cennych wskazówek tu i tu i od jakiegoś czasu coraz bardziej świadomie staram się sobie przyglądać.
Ostatnio fryzjer czeszacy mnie na wesele, trochę otworzył mi oczy, stwierdzając ze jakaś fryzura będzie mi bardziej niż inne pasować ze względu na moją dziecięcą urodę (nawet nie dziewczęca :D). Utkwiło mi to w głowie mocno i teraz zastanawiam się, czy właśnie owa dziecięca twarz nie jest powodem dla którego niewiele ubrań mi się na mnie podoba. Dobiegam trzydziestki, a spacerując ze swoim dzieckiem w nieeleganckich ciuchach czuje się czasem jak nastolatka. Zastanawiam się jak mogę dodać sobie powagi, czy dojrzałości. Myślę że winny temu też jest brak makijażu, ale nie za bardzo mam na niego czas. Okulary na pewno dodają mi ostrości, ale teraz na codzień preferuję przeciwsłoneczne niż korekcyjne.
Chcę się nosić luźno, ze względu na dziecko, ale jednocześnie chcę wyglądać jak matka i żona, a nie licealna niania swojego dziecka :)
Jestem ciekawa czy ktoś ma podobnie i czy coś możecie mi podsunac jakaś ciekawą radę :)

A jakbyś określiła swój kolor skóry?

Beatka, okazało się, że trzeba było obniżyć na stronie cenę spódnicy i teraz kod już jest niepotrzebny. Zniżka jest naliczona.

Nie sądzę, by to był tego objaw. Nie sądzę też, że trzeba koniecznie ustalać sobie w głowie, że jakiś wzór jest Twoim ulubionym. To pytanie było raczej postawione, by skłonić do takiej refleksji, ale ono absolutnie nie oznacza, że po pierwsze trzeba mieć taki wzór, pod drugie trzeba w ogóle lubić jakiś wzór, a po trzecie trzeba się zamknąć na jakieś inne wzory. U mnie ten jeden ulubiony się bardzo wyróżnia tylko dlatego, że mam jakąś powtarzalność w nim. Jakoś jak patrzę na inne wzorki, to już nie ma dla mnie w nich nic pociągającego. Ale gdyby mi się spodobało coś o innym wzorze, to chętnie. Nic na siłę, pamiętaj.

Z Rossmanna haha. A mam je już bardzo długo i nic się z nimi nie dzieje złego :)

Kasia, mam na sobie M, ale S byłaby trochę lepsza, bo jak choć odrobinę schudnę, to będę musiała lekko przerobić :)