Źródło inspiracji

Minimalizm lat 90.

Kiedyś i dziś

Szczerze mówiąc, bardzo się cieszę, że ten zwrot na estetyczny minimalizm w modzie, który mieliśmy po roku 2010 powoli już się oddala i ustępuje miejsca innym tendencjom. Zdecydowanie bardziej odpowiada mi wydanie minimalizmu z lat 90., a to, które nawiedziło nas ostatnio jest jakimś trochę smutnym nadużyciem i mizernym echem tamtego trendu. Oczywiście, inaczej się to wszystko ocenia z perspektywy czasu, ale teraz „mądra ja” może powiedzieć, że tylko kilku projektantów wniosło coś nowego i nie naiwnego do interpretacji minimalizmu.

Lata 90. to moje dzieciństwo i dobrze pamiętam niektóre fascynujące mnie rzeczy, choć oczywiście nie potrafiłam ich wtedy dobrze zdefiniować i osadzić w modzie. A teraz wszystko się rozjaśnia, inspiruje, zachwyca na nowo. Jakie to dla mnie ciekawe i zarazem zabawne, że Victoria Beckham w latach 90. była bohaterką swoistej stylowej powieści, a teraz jest jej narratorem i w obu rolach się całkowicie spełnia.

Projektanci

Przyjrzyjmy się projektantom, którzy najbardziej celebrowali ten kierunek w modzie. Wrzucam tutaj do jednego worka awangardowych projektantów typu Maison Martin Margiela czy Issey Miyake z projektantami, którzy po prostu umiłowali sobie estetyczny puryzm jak Calvin Klein czy Donna Karan. Robię tak, gdyż łączy ich wszystkich interesująca mnie idea odrzucania zbędnych środków, ale w pamięci miejmy, że realizacja tej idei była w ich przypadku różna.

DKNY

Ubrania dla współczesnej, pracującej kobiety. Elegancja, prostota, praktyczność. Odejście od typowego power dressing na rzecz bardziej przyległych do ciała form.

PRADA

Szycie z luksusowych materiałów, ale wprowadzenie na salony nylonu czy poliestru. Czyste linie, neutralne kolory.

CALVIN KLEIN

Komfort jako główny wyznacznik przy projektowaniu, dużo wpływów sportu. Skupienie się bardziej na ciele kobiety, niż na formie ubrania, stąd opływowe kształty, tkaniny sunące się po ciele, a mniej awangardowego konstruowania formy.

JIL SANDER

Luksusowe tkaniny, ale podane w prostej formie. Zachowawcze projekty, bez szokowania, wariacje na temat tego, co uznane do tej pory za klasyczne. Ważne jak ubrania zachowują się w ruchu i z czego są zrobione.

HELMUTH LANG

Trudne w odbiorze, czasem celowo dosłowne albo wulgarne ubrania. Nagromadzenie warstw, mix materiałów, wycięcia, widoczne szwy, dekonstrukcja, unisex.

MAISON MARTIN MARGIELA

Absolutna awangarda jeśli chodzi o minimalizm. Ubrania jakby niedokończone, oversize, dekonstrukcja, użycie materiałów dotychczas uznawanych za wnętrzarskie, uwielbienie bieli. Na zdjęciach pokazana kolekcja stworzona dla Hermes.

Słynne osoby

Można powiedzieć, że tu zaczyna się prawdziwa moda na śledzenie gwiazd i dokumentowanie ich stylu przez paparazzi. Modelki zaczynają być postrzegane już nie tylko jako pracownice świata mody, ale podglądany jest również ich indywidualny styl. To jak się noszą po pokazach zaczyna być równie ważne jak to, co prezentują na wybiegach.

GWYNETH PALTROW

To jest ten czas w którym Gwyneth była związana z Bradem Pittem, a ich wspólne zdjęcia są niemalże symbolem mody tamtych czasów. Klasyki Gwyneth z tamtych czasów: sukienki na cieniutkich ramiączkach, luźne jeansy z wysokim stanem, luźne koszule bez taliowania, skórzane marynarki, brązowa szminka.

CAROLYN BESSETTE KENNEDY

Śledzona na każdym kroku przez fotografów, przez co jej styl jest dobrze udokumentowany i do tej pory może być inspiracją dla współczesnych kobiet, ikona mody lat 90. Klasyki Carolyn: biała koszula, wielkie marynarki, mała czarna, czarny golf, czerwona szminka, wąskie okulary. Analizę jej stylu znajdziesz tutaj.

JENNIFER ANISTON

Styl Jennifer Aniston z lat 90. i styl odtwarzanej przez nią postaci z Przyjaciół – Rachel w naturalny sposób się ze sobą zlewają i czerpią częściowo z minimalizmu. Klasyki Jennifer: koszula wiązana pod biustem, jeansy typu mom, biała koszulka a na niej czarny top, krótkie spódniczki, jeansowe spodenki.

KATE MOSS

Na wybiegu oczywiście prezentowała ubrania w tym stylu, ale poza wybiegiem jej styl również skręcał w stronę prostoty, grania neutralami i naturalności. W tym czasie była związana z Johnym Deppem, a jego styl był, że tak to określę, „buntowniczy”. Ich style nie przenikały się tak mocno, jak na ogół dzieje się to w parach. Klasyki Kate: sukienki z cienkimi ramiączkami, princeski, proste płaszcze, białe koszulki, miniówki.

CHRISTY TURLINGTON

Spokojniejsze i bardziej poważne oblicze stylu. Christy raczej nie „wariowała” ze stylem, dlatego większosć jej zdjęć poza wybiegiem wygląda bardzo współcześnie. Klasyki Christy: koszula z lejącego materiału, spodnium, duża prosta skórzana torba, baletki.

CAMERON DIAZ

Nie w całości styl minimalny, ale dużo jego wpływów. Klasyki Cameron: jasnoniebieski i szarość jako główne kolory, białe koszulki, dopasowane sukienki na cienkich ramiączkach, golfy bez rękawów, małe kardigany, uśmiech :)

SARAH JESSICA PARKER

Jeszcze przed erą Seksu w wielkim mieście styl Sarah Jessica Parker był bardziej zachowawczy i „czysty”. Klasyki Sarah: czerń, sukienki na cienkich ramiączkach, topy tuby, spódnice maxi.

Charakterystyczne ubrania

  • sukienki satynowe lub jedwabne na cienkich ramiączkach
  • sukienki bez ramiączek, wyglądające jakbyś zawinęła wokół ciała ręcznik
  • białe koszule
  • przylegające do ciała topy z krótkimi rękawami
  • skórzane żakiety
  • płaszcze o męskim kroju
  • duże marynarki
  • oversizowe swetry
  • obcisłe cienkie golfy
  • bawełniane proste bluzy wkładane przez głowę
  • mom jeans
  • spódnice ołówkowe
  • jednolite i proste spódnice maxi
  • eleganckie szerokie spodnie z wysokim stanem
  • eleganckie buty typu „trumienki” :)
  • czółenka z kwadratowymi czubkami
  • proste torebki z lakierowanej skóry

Jak będę się inspirować?

Interesują mnie przede wszystkim sylwetki ze spódnicami i sukienkami. Od dawna myślę o tym, jak można aranżować ołówkową spódnicę i najbardziej odpowiadają mi stylizacje z dopasowanym topem z krótkimi rękawami i butami z odkrytymi palcami. Na takiej prostocie można się opierać i tylko budować coś swoimi klasykami. Ja skupię się na mocnej biżuterii i ustach.

Ciągnie mnie również do sukienek z ramiączkami typu spagetti. Przyjęło się, że wyglądają najpiękniej na bardzo szczupłych ciałach i bez stanika, ale sądzę, że można je też ładnie ograć z biustonoszem i bardziej kobiecymi butami niż te w stylu lat 90. Dopiero teraz zresztą dostrzegłam, że bielizna może być tutaj atutem i pozbawić wrażenia, że jest się w nocnej koszulce.

Podoba mi się również łączenie różnych długości sukienek z płaszczami. Głównie proporcja: krótka sukienka, długi płaszcz.

Ale najbardziej, jak wiecie, uwielbiam lakier na torebkach i butach, więc tu się rozhulam.

Traktuję ten styl jako znakomitą bazę, bardzo zgodną z moim wyobrażeniem piękna, ale z pewnością będę do niej dodawać typowo moje elementy.

Zestawy w tym stylu

Płaszcz RISK Made in Warsaw
Płaszcz Edited
Sukienka B Sides
Torebka Chylak
Buty Maccioni
Buty Gino Rossi

Sukienka Edited
Bluzka Le Songe
Spódnica CAHA
Pomadka Marc Jacobs
Buty Unisa

Koszulka Tatuum
Spódnica Vero Moda
Perły W. Kruk
Buty Kazar
Torebka Kazar
Torebka Cholewiński

Koszula Mango
Spodnie Monika Kamińska
Buty Solo Femme
Koszula Mango
Spodnie Simple
Buty
Caprice

Sukienka Patrizia Aryton
Sukienka Simple
Żakiet Simple
Spódnica Simple
Perfumy Sephora
Buty Schutz
Buty Stuart Weitzman

Jakie macie skojarzenia z tą estetyką? Czy jest w niej coś godnego uwagi? Czy są jakieś elementy tego stylu, które przenikają do Waszego stylu?