Masz rację. Poza tym nie kupuje się bzdur, nie bierze się rzeczy „a może by się przydało”, bo jak już trzeba złamać daną sobie obietnicę niekupowania, to na coś naprawdę pięknego, niezbędnego i trafionego, a nie na kolejny wiszący wyrzut sumienia.

Marta, właśnie wymieniłaś wszystkie moje szafowe bolączki hahahah… Żeby było ładnie skrojone, „better than basic”, w moich kolorach, z dobrym składem, nie z sieciówki i w niezaporowej cenie – to jak szukać świętego Graala – niemal niemożliwe. Przybijam piąteczkę.

Jak ja Cie rozumiem Dokładnie taki sam nastrój wywołuje u mnie czytanie bloga Marii i ogólnie jej styl pisania, ta estetyka. Cieszę się, że wróciła

Właśnie od kiedy jestem bardziej stanowcza i mam moment zawahania, odsyłam. Mam wtedy większą satysfakcję niż jeśli bym taką rzecz zostawiła.

I jeszcze biorąc do tego pod uwagę skład to już w ogóle :)

Ja lubię rzeczy z lekkim twistem. Czyli np. patrzysz na kobietę z daleka i widzisz, że ma czarny T-shirt. Ale dopiero podchodząc widzisz, że on nie jest taki standardowy bo np. ma kolorowy kołnierzyk. Tak teraz wymyślam ale ogólnie o to mi chodzi. A teraz mam wrażenie, że albo basici (w szczególności dużo polskich małych firm takie produkuje w kilku kolorach) albo już bardzo albo to bardzo przekombinowane (dziwny wzór, krój itp.).
Na dodatek złapałam się w pułapkę analizy kolorystycznej. Wiem w jakich kolorach dobrze wyglądam, w jakich krojach powinnam chodzić i wiem co jest obecną bazą i trendami ale jak mam to wszystko razem złączyć do kupy to już się robi duży problem.

U mnie przerwy w zakupach działają bardzo klarująco na styl. Szafa się jakby sama czyściła wtedy i dookreślała :)

Przyznam, że mnie zaciekawiłaś. O jakiego typu rzeczach piszesz?

Marta – a jakie rzeczy Ci się teraz podobają? Ja ostatnio „choruję” na białe bluzki z haftami w takim trochę ludowym stylu i właśnie gdziekolwiek nie spojrzę, to są bardzo drogie.