Wpis powstał we współpracy ze sklepem mahogany.pl. Na hasło MARIA obowiązuje zniżka 10% na nieprzecenione produkty. Rabat ważny jest do 26 listopada.

Cienki, wkładany przez głowę sweter z kaszmiru zawsze jest w mojej szafie. Uważam go za bardzo plastyczny element garderoby, z którego można wycisnąć o wiele więcej niż tylko zestaw „sweter i spodnie” czy „sweter i spódnica”. Przedstawiam Wam kilka pomysłów na to ubranie. Ważne by to był cienki sweter, nie oversizowy, tylko taki zwyczajny, prosty sweterek, dopasowany do naszej sylwetki – o takim rodzaju swetra jest ten wpis. Być może znajdziecie tu coś, co pozwoli Wam na nowe spojrzenie na sweterek, który już macie :)

Ostatnio chciałam sparować koszulę i cekinowe spodnie, ale czułam, że brakuje mi paska. Pasek wydał mi się jednak zbyt zasadniczy i skupiający na sobie uwagę, więc przewiązałam się swetrem w kolorze podobnym do koszuli. Zaskoczyło, głównie dzięki temu, że sweter jest cienki i nie za wielki, nie przytłacza i nie wygląda jak gdyby wracało się z jakiejś wycieczki. Kaszmir i cekiny bardzo się lubią – im więcej tekstur, tym ciekawiej.

Użyłam swetra Thalia (rozmiar M) w kolorze light blue.

Gdy sweter jest cieniutki może z powodzeniem pełnić rolę szala. Ja lubię schować całość pod płaszcz i mieć tylko połać koloru przy samej twarzy, ale jak najbardziej można ciekawie motać rękawy na zewnątrz kołnierza płaszcza, nadbudowywać objętość i kompletnie nie ukrywać, że ma się przy szyi zamotany sweter. Nie dość, że jest to praktyczne, to zdecydowanie w trendzie!

Oczywiście po zdjęciu płaszcza, sweter można zostawić sobie po prostu na ramionach.

Nie mam w szafie takiego swetra, którego nie nosiłabym w połączeniu z białą koszulką. Uwielbiam jak wystający spod swetra kawałek białego materiału potrafi zmienić całość na bardziej luźną. Raczej nie używam tego zestawu do jeansów, skupiam się na elegantszych dołach – spódnicach i materiałowych spodniach, aczkolwiek lubię też mieć wtedy na dole białe sneakersy, wtedy całość jest po prostu sportowa i świeża.

Mam na sobie burgundowy sweter (rozmiar M), model Tao, który w sklepie jest przedstawiony na mężczyźnie – wychodzę jednak z założenia, że swetry wkładane przez głowę nie mają płci :)

To dla mnie zawsze będzie sposób, który kojarzy mi się z Amy Smilovic, założycielką Tibi. U niej widziałam właśnie taki schemat ubioru – plisowanka, schowane pod nią kozaki, na górze luźna bluzka, a w talii przewiązany cienki sweterek, ale tak zupełnie luźno i bardziej na boku, zakrywając biodro. Sweter w zupełnie innej funkcji niż zazwyczaj.

Coś, co sprawdzi się zawsze. Formuła: ciemne tło, akcent w ulubionym kolorze i powtórzenie tego akcentu jeszcze raz. Co jakiś czas zmieniają się poglądy na temat tego czy buty mają pasować do torebki, nie sądzę, że trzeba się przejmować jakimiś regułami. Raczej polegałabym na swoim samopoczuciu w tym względzie. Ja nie przepadam za takim rozwiązaniem, ale za to lubię pewną ciągłość w stylizacjach np. usta, torebka, szal w podobnym kolorze. Odczuwam przyjemność patrząc na takie zestawy i sama je zakładając.

Ciemny kolor jest bazą, w moim przypadku to czerń, ale zamiast jednego akcentu kolorystycznego, dobrałam dwa. Zieleń lubi się w takich sytuacjach z niebieskim. Parowałabym również czerwień z różem, fiolety z różem lub burgundem, żółcienie z pomarańczą, dwa różne neony, dwa różne metaliki – kolory, które coś ze sobą łączy. Najłatwiej oczywiście łączyć chłodne z chłodnym i ciepłe z ciepłym.

Od niedawna odważniej łączę ze sobą kolory – przyznam, że trzeba do takiego rozwiązania mieć odpowiedni nastrój. Nie zdarza mi się to codziennie :) Bardziej niż wygląd takiego połączenia interesuje mnie symbolika, bo czerwień to miłość, a błękit to lód i lubię opowiadać sobie taką historię, kiedy się przebieram. Ale faktycznie jest coś przyjemnego w czerwieni z delikatnym błękitem, a z kolei coś mocnego w czerwieni z kobaltem.

Ale taki dość kontrowersyjny, bo mocno naciągnęłam granice czerwieni i wybrałam kolory w zasadzie odległe od siebie, choć dla mnie jeszcze mogące być zdefiniowane jako czerwień. Podobnie można zrobić z większością kolorów, jednak jak zwykle wyłączyłabym z tego niebieski (wiem, że często to piszę, ale niebieski jest dla mnie najtrudniejszy do takich manewrów).

To w zasadzie taki zupełnie najprostszy sposób na sweter – do eleganckich spodni i z apaszką. Nada się wszędzie :)

Przyznam, że nie po drodze mi ostatnio z jeansami, więc jeszcze żadnego z tych swetrów tak nie aranżowałam, ale postawię sobie takie wyzwanie i zestawię je z tymi jeansami, które mam. Jeśli macie ochotę, zobaczcie filmik ze stylówkami z tego wpisu na moim instagramie, o tutaj.

Jaki rodzaj swetra jest w Waszym odczuciu najbardziej uniwersalny? Jaki sweter określiłybyście jako swój klasyk?

W związku z tym, że dokonałam niespodziewanego perfumiarskiego odkrycia, postanowiłam pokazać Wam swoją listę perfum, czyli po prostu zapachy do których wracam. Nie uwzględniam tu tych, które zostały wycofane, bo już nie mam siły na rozpamiętywanie :) Tym bardziej, że odkrycie jest właśnie nawiązaniem do moich ulubionych wycofanych perfum.

Nie używam niszowych perfum, ze względu na cenę i dostępność. Muszę raczej polegać na czymś, co sprawdzę w Douglasie lub Sephorze. Niestety czasem dopiero po kupieniu perfum i użyciu ich do połowy, stwierdzam, że popełniłam błąd. Tak było ostatnio z Libre YSL, które podobały mi się przez pierwsze dwa tygodnie, a potem nie mogłam ich znieść. Wolę więc raczej nie ryzykować podobnych sytuacji i jeżeli już skuszę się na coś nowego, pilnuję, żeby nie uderzyło mnie to tak bardzo po kieszeni.

Linki do perfum na Ceneo (afiliacja):
1. Calvin Klein, CK One
2. Elizabeth Arden, 5th Avenue
3. Calvin Klein, Obsession
4. Givenchy, Organza
5. Dior, Addict
6. Cacharel, Noa
7. Giorgio Armani, Terra di Gioia

Kojarzą mi się z:
1. Latem
2. Ślubem
3. Kadzidłem
4. Deserem
5. Bożym Narodzeniem
6. Prysznicem
7. Słońcem

Honorowa wzmianka:
Zadig&Voltaire, This is Her
Hugo Boss, Deep Red

Numer 7 jest tym odkryciem. Te perfumy mają taki sam vibe jak Sicily z Dolce&Gabbana, z których wycofaniem ciężko mi się było pogodzić. To nie jest zamiennik, ale słodkość i ogólnie klimat są zbliżone. Dla mnie są podobne, ale jeśli ktoś miałby powiedzieć, że dla niego nie są, byłabym to w stanie zrozumieć.

Teraz mam u siebie numer 2 i 6, a to nieszczęsne Libre ma nową właścicielkę, która je docenia. Z nich wszystkich 4 są moim ulubieńcem.

Napiszcie w komentarzu czym dzisiaj pachniecie oraz jedno słowo, które się Wam kojarzy z tym zapachem.

Lećmy więc z najciekawszym – wymieniam rzeczy, które się dla mnie obecnie w stylu bardzo liczą!

• płaszcze – trencze, wełniane, skórzane z zaznaczonymi ramionami, bez wzorów
• podkreślanie ramion
• kolor czarny
• połączenie czarnego z ciemnymi kolorami: zielenią, brązem, granatem, grafitem
• czarne sukienki o różnych długościach
• czarne golfy
• czarne grube rajstopy
• cekiny, zwłaszcza na dole w spódnicach i spodniach
• białe sportowe buty
• ciężkie botki
• mocne usta
• plecaki i torebki średniej wielkości
• srebrna biżuteria bardziej niż złota
• rzeczy z drugiej ręki (polubiłam znowu chodzenie po lumpeksach)
• spodnie z szerokimi i rozszerzanymi nogawkami (szwedy, dzwony, rozszerzane jeansy jak z lat 90.)
• kuloty!!! – moje największe i samą mnie zaskakujące odkrycie
• rozpuszczone włosy
• ogromne koszulki, takie w których dosłownie się tonie :)
• duże kolorowe szaliki
• „dziwne” spódnice

Stylówki z kilku ostatnich dni. Oczywiście w większości oparte na ukochanej czerni. Bardzo często noszę dwie bluzki kopertowe widoczne na zdjęciach, co dziwi mnie samą :) Na moim instagramie znajdziecie filmik z tymi stylówkami.

Na najwyższą temperaturę mam rozwiązanie w postaci cienkiej sukienki, ale to już wiecie z ostatniego wpisu pokazującego moje zestawy. Zestaw w czerni, z biżuterii tylko srebrny pierścionek i bransoletka. Tę sukienkę można znaleźć tutaj i to w różnych kolorach.

Kopertowa bluzka którą niedawno umieściłam w kolażu i kupiłam (link do bluzki). Okazała się niespodziewanym klasykiem. Czuję się w niej fantastycznie, choć praktycznie nie pamiętam kiedy ostatnio odsłaniałam ten skrawek ciała pod bluzką… Ten kolor bluzki zmotywował mnie również do zmiany torebki na jaśniejszą, ale oczywiście to ten sam model Przywara-Strzałka, tylko w innym kolorze.

Miałam wyjść z domu tylko w tych spodniach i koszulce na ramiączkach, ale się trochę ochłodziło i koszula okazała się znakomita jako dodatkowa warstwa. I wow, bardzo mi się spodobał ten sposób na koszulę. Będę robić więcej takich zestawów. Dalej szukam koszul tego typu – z bardzo dużymi mankietami, uwielbiam taką długość rękawów.

No i wreszcie moja starsza kopertowa bluzka. Noszę ją również z czarnymi szerokimi spodniami, ale dla urozmaicenia pokazuję się Wam w jeansach. Doszłam do wniosku, że spięte włosy i taka bluzka są dla mnie bardzo korzystnym rozwiązaniem i instynktownie już sięgam po klamrę, gdy wyciągam te bluzki :)

Z jakiej Waszej stylówki z ostatnich dni, jesteście najbardziej zadowolone. Bo ja cały czas nie mogę się pozbyć entuzjazmu dotyczącego kopertowych bluzek :)

Bezproblemowe ubranie na upały – sukienka i do tego ciężkie sandały i skórzana torebka. Tak to rozwiązuję, kiedy nie chce mi się myśleć o stylówkach. Cztery najczęściej noszone przeze mnie sukienki, znajdziecie poniżej.

Mój ostatni zakup. Byłam w sklepie stacjonarnym Grey Wolf i przymierzałam różne sukienki. Ta jako jedyna podobała mi się na mnie, nie na wieszaku i uważam ją za świetny zakup, bo noszę ją często. Moim głównym zarzutem do tego sklepu są dziwne dekolty – są zbyt rozlazłe przy szyi i przez nie zdyskwalifikowałam sukienki, które były, poza dekoltami, naprawdę ładne! Chciałabym mieć taką sukienkę również w czerni, ale przyznam, że nie będąc czarną jest też jakąś miłą odmianą w mojej szafie. Szczerze mówiąc, zdarza mi się częściej zakładać do niej białe sportowe buty niż sandały. No i ma kieszenie!

Tu sukienka, którą znalazłam w trakcie przeprowadzki w zeszłym roku :) Przeleżała sobie w szafie parę lat. Taka zwyczajna mała czarna na ramiączkach, która zaraz pod biustem się rozszerza. Normalnie nie noszę rzeczy na cieniutkich ramiączkach, ale tutaj mi to nie przeszkadza, wręcz ramiączka biustonosza zgrywają się ładnie z tymi od sukienki. Nie widać tego, bo noszę ją zawsze w ten sposób, z rozpuszczonymi włosami. A sukienka jest z lumpeksu, choć wygląda jak nowa.

Tutaj wiskozowa sukienka w groszki, kupiona w sklepie Greenpoint (to ona). Wygląda super do szpilek, a na co dzień noszę ją z Conversami lub sandałami. Z bardzo przyjemnego materiału, na upały też świetna. Paradoksalnie uwielbiam mieć zakryte ramiona i dekolt w upały, czuję się wtedy świeżej. Niestety widzę, że ona się dobrze nie fotografuje, ale zapewniam Was, że czuję się w niej jak milion dolarów :) I też bardzo Wam polecam, żeby kierować się przy wyborze ubrań samopoczuciem bardziej niż „obiektywnymi” prawdami.

Moja ulubienica. Trzy poprzednie zebrane razem nie byłyby w stanie zdetronizować tej jednej. Kupiona w zeszłym roku, marka Mango. Nadaje się na każdą okazję, zgrywa z każdą biżuterią i obuwiem. Zawsze latem związuję do niej włosy. Lubię pod nią zakładać golfy – czarny lub złoty. Gdy ją kupowałam, jeszcze nie wiedziałam, że będzie dla mnie taka ważna. Chciałabym, by większość ubrań mnie tak pozytywnie zaskakiwała.

Na moim instagramie zrobiłam filmik z tymi sukienkami.

Jakie ubranie u Was na upały?

Pisałam ostatnio na instagramie z jedną z czytelniczek, która była już po lekturze mojej książki Ćwiczenia ze stylu. Jaka to była dla niej ulga, znaleźć potwierdzenie w tym, że styl nie musi być jednorodny… Że można mieć nawet kilka stylowych osobowości i nie przejmować się tym, czy one się w teorii wykluczają.

W książce napisałam, że są dwie Marie. Teraz, gdy o tym myślę, sądzę że Marii może być z dziesięć. Gdybym policzyła dłużej Marii byłoby około setki.

Kobieto, proszę, wrzuć na luz. Nie jesteś jedna, i dobrze. Jeśli patrzysz na spójne instagramowe feedy kobiet, które sobie wszystko poukładały i myślisz, że to jest życie, to informuję Cię, że to nie jest życie. Nikt raczej nie pokaże się w czarnej koszulce po zabawie z kotem :) Instagram to co najwyżej inspiracja. Bierz z niej ile się da, ale nie wariuj i nie dąż do tego w skali 1:1. Spójność w stylu nie polega na tym, że odrzucasz jakieś cechy osobowości, ale na tym, że dobrze je poznajesz i je, zależnie od potrzeb, ujarzmiasz lub przeciwnie – dajesz im rozkwitać.

Ja mam pewną satysfakcję z tego, że moja książka jest pomocna. Dziękuję za każdy sygnał, który dodaje mi wiary, że piszę z sensem i mam wpływ na styl czytających. Mimo że tradycyjnie latem mam kumulację dziwnych rzeczy i nie wiadomo w co ręce włożyć, postanowiłam nie odpuszczać pisania i w nim będę upatrywać swojej stabilności. Więc oczywiście dalej kontynuuję publikowanie w poniedziałki, środy i piątki :)

Równocześnie zachęcam do pracowania z moją książką. Ten e-book to nie jest żadne pójście na łatwiznę i wymienianie rzeczy jakie są potrzebne w szafie. To jest praca nad stylem, wykorzystywanie potencjału naszych szaf i poznawanie siebie i swoich stylowych osobowości.

Proszę Was byście w komentarzach wymieniły parę Waszych stylowych osobowości, które się na pierwszy rzut oka wzajemnie wykluczają.

Dostałam od Zosi bransoletkę na dzień matki. Minęło zaledwie kilka dni, a ja już doszłam do wniosku, że ta bransoletka i ja będziemy nierozłączne. Za każdym razem jak na nią patrzę, robi mi się cieplej na serduchu. Stworzyłam sobie z ulubionym, srebrnym pierścionkiem taki swoisty zestaw, który będzie ze mną zawsze. Widzę, że to ma sens – mieć coś ważnego dla Ciebie przy sobie. Coś, na czym na chwilkę zawiesisz wzrok i co, przeniesie Cię do jakiegoś miłego miejsca lub poprawi samopoczucie lub przypomni, że jesteś ważna. Ale nie trzeba tego koniecznie zdobywać w jakiś znaczący czy monumentalny sposób. Można przecież samemu nadać odrobiny magii, czemuś co już mamy albo czemuś co mieć będziemy.

Niektórzy tenisiści mają swoje ulubione zestawy biżuterii, którymi bawią się między gemami, które traktują jako talizmany. To takie trochę przywoływanie się tą biżuterią do porządku, potwierdzenie bycia tu i teraz. I trochę to przypomina mi totemy z filmu Incepcja, które były przypisane do poszczególnych osób i których mogli dotykać tylko ich właściciele – totem pokazywał czy jesteś w realnym świecie, czy śnisz.

I wydaje mi się to, korzystnym dla stylu, by mieć swój totem. Niekoniecznie biżuterię, ale może ukochany kolor szminki na ustach, może tatuaż, a może oprawki, szczególny rodzaj manicure, a może jakiś kamyk w kieszeni. Z jednej strony mogłoby to być coś intymnego, co nie będzie dostrzegalne dla świata, ale z drugiej strony może to być coś w rodzaju znaku rozpoznawczego, co my same widzimy, ale dajemy to też dostrzec innym.

Gdybyś miała wybrać dla siebie „totem”, co by to było?

Widzę po wiadomościach, że przekonałam przynajmniej kilka osób do noszenia cekinów! Nie było to moją intencją, ale jest mi z tego powodu miło. Dzisiaj chciałabym wytłumaczyć bardziej szczegółowo, o co mi tak właściwie chodzi z tymi cekinami, czego one są symbolem i co tak naprawdę moi czytelnicy mogą z tego wynieść :)

Miałam bardzo prostą szafę: neutralne kolory, proste formy, łatwe do tworzenia zestawy składające się z bardzo uniwersalnych ubrań. Wielu osobom taki stan rzeczy by pasował i można by się było na tym etapie zatrzymać, a potem po prostu kontynuować, nie zmieniać. Cieszyć się tym, co jest i tylko dokupować od czasu do czasu kolejne bazowe ubrania i dodatki świetnej jakości. Ja natomiast nie potrafiłam w tym wytrwać dłużej niż rok. W pewnym sensie kolor niebieski był takim moim wentylem na odświeżenie, jedynym dodatkiem strojności jakiego sobie nie żałowałam. Ale to było wciąż mało.

Postanowiłam kierować się nastrojem i uczuciami przy robieniu swoich stylówek. Chciało mi się zabawy i radości. Przełamania tej jednolitości wynikającej z prostoty. Przy czym jednolitość, nie ma budzić tutaj negatywnych skojarzeń. Jednolitość stała się podstawą do startu z zabawą.

To, co mi się obecnie najbardziej podoba może zilustrować kolaż obok. To jak widzicie chłodne kolory, światło przełamujące ciemność, tajemniczość, blask, coś śliskiego, wilgotnego, mgła, woda, srebro. Co w ubraniu może oddać taki klimat? Cekiny oczywiście. Poszłam więc w tę stronę.

Nie jestem gotowa na cekiny przy twarzy, ale miałam już cekinową spódnicę, którą zdarzyło mi się zakładać naprawdę wiele razy i uznałam, że czas najwyższy na spodnie. Te granatowe są z drugiej ręki, srebrne i zielone z Tally Weijl. Uniform jest banalnie prosty: góra w kolorze spodni plus płaszcz w kolorze spodni. Powiem Wam szczerze: te stylówki są proste jak pstryknięcie palcami, ale przynoszą mi taką niesamowitą radość, tak świetnie wchodzi mi się z nimi w dzień, że chyba jeszcze żadne ubranie do tej pory, nie dało mi takiego efektu.

Te trzy uniformy, to nie koniec możliwości. Dzięki prostej szafie do każdej pary tych spodni mogę dodać gładki golf, kolejny sweter szarego czy granatowego koloru, który mam w szafie, białą lub błękitną koszulę albo biały t-shirt i marynarkę.

Tylko posiadanie takiej do bólu praktycznej i bazowej garderoby umożliwiło mi noszenie cekinów na co dzień i sprowadzenie ich wręcz do roli bazy – o ironio! Gdybym celowała zawsze w strojne i „fantastyczne” ubrania miałabym mętlik w szafie i ograniczoną możliwość komponowania zestawów. Więc metoda na rzeczy w szafie przynoszące radość nasuwa się sama: ZAWSZE STAWIAJ NA PROSTĄ BAZĘ, A POTEM ZASZALEJ Z CZYMŚ STROJNYM.

I żeby była jasność. Na co dzień ubieram się czasem zwyczajnie, czasem nadzwyczajnie i nie sądzę, by istniała taka osoba, która byłaby w stanie być codziennie na sto procent przebojową i śmiałą w swoim ubiorze. Ale kiedy ma się coś takiego radosnego w szafie, to przynajmniej raz na tydzień, ręka sama sięga po wieszak. Dla mnie ważne, by te granicę między zwyczajnym strojem, a nadzwyczajnym przesuwać, bo w nadzwyczajnym zawsze czuję się lepiej.

Dla mnie cekiny, ale dla Ciebie to może być wszystko, co sobie wymarzysz: jakiś ostry kolor, jakaś niebanalna faktura materiału, wzór, określony krój ubrania – przykładów można mnożyć. Gdybyś miała prostą garderobą, po jaki przynoszący radość element, sięgnęłabyś w pierwszej kolejności? A może prosta garderoba jest dla Ciebie wystarczająca?

Poczułam estetyczną szczęśliwość, kiedy zobaczyłam zdjęcie Kylie Minogue w turkusowym swetrze i turkusowych cekinowych spodniach. Mam postanowienie, że uczynię z tego inspirację do swojego uniformu i stworzę przynajmniej kilka wersji kolorystycznych tego zestawienia.

Najwięcej zależy oczywiście od spodni. Cekinowe spodnie nie są trudne do zdobycia, ale też nie na tyle łatwe do zdobycia by wpisać w wyszukiwarkę „kolor + cekinowe spodnie” i zostać zalanym propozycjami. Jako że w pierwszej kolejności kupiłam spodnie granatowe, dobrałam do nich duży granatowy golf. Ale wszystko przede mną. Szykuję się również do wersji morskiej (spodnie już powoli do mnie idą), chętnie pomyślę o innych, nieodkrytych jeszcze przeze mnie kolorach :)

Założenia – sweter plus cekinowe spodnie:

• sweter w kolorze z tej samej rodziny kolorystycznej co spodnie, optymalnie w dokładnie takim samym kolorze
• buty sportowe lub zimowe na platformie
• spróbować wersji z obcisłym golfem w tym samym kolorze co spodnie
• w miarę możliwości dobierać kolorystycznie podobne płaszcze i torebki
• nie mieć zahamowań do noszenia cekinów na co dzień

Przy okazji tej stylówki, zdałam sobie sprawę, jak mocno przydałyby mi się botki lub kozaki na porządnej platformie. Te buty, które tu mam, zastopowały mnie przy śniegu i musiałam zmienić spodnie na jeansy. Masywne bucisko ratowałoby tu sytuację. Ale koniec końców, pokazanie się na dworze w takich strojnych spodniach wywołuje u mnie dużo radości! Dobieram do tego zestawu granatowy płaszcz.

Jak już Wam wspominałam, nastrój jest teraz dla mnie głównym kryterium doboru stroju. W jakim kolorze widziałybyście to zestawienie swetra i spodni na sobie?

Partnerem tego wpisu jest sklep z ubraniami z kaszmiru i wełny Mahogany.pl

Na hasło MARIA obowiązuje w tym sklepie rabat 10% na wszystkie rzeczy. Zniżka ważna do 24 grudnia 2021.

Nie noszę po domu dresów, bo nie przepadam za nimi, ale mam dwa uniformy, które te dresy mi zastępują. Pierwszy uniform to długa koszulka i legginsy (czarne), drugi to kaszmirowy komplet (granatowy). Te dwa uniformy są typowo domowe, ale wychodzę w nich również na dwór. Zauważyłam, że aby się dobrze czuć, kiedy wychodzę w takim luźnym ubraniu muszę zrobić kilka rzeczy albo raczej zwracać uwagę, żeby czegoś nie zrobić… I właśnie dlatego stworzyłam na swoje potrzeby tę regułę i kto wie, może komuś poza mną ona również się do czegoś przyda.

Gdy ubranie jest luźne, opływowe, miękkie w swojej formie trzeba to zrównoważyć czymś sztywniejszym, bardziej zdecydowanym w formie.

Dla jasności rozwinę myśl. Kiedy zakładam dresy, koszulkę z leginsami, coś takiego jak dzianinowy komplet, kształt mojego ciała traci „wyrazistość”. Żeby tego efektu nie pogłębiać, nie zakładam jako wierzchniego okrycia sportowej kurtki albo płaszcza z miękkimi ramionami. Idę w płaszcz z mocno zarysowanymi ramionami o dość konkretnie zarysowanych liniach. Staram się również by włosy miały w miarę konkretny kształt. Robię albo przylizaną mocno kitkę, albo używam prostownicy i mam je rozpuszczone. Gdybym zrobiła sobie messy bun lub takiego zupełnie luźnego koczka całość wydawałaby się niedbała.

Kiedy jeszcze nie było mrozu, chodziłam w sportowych butach, ale ten zestaw wygląda też dobrze, a nawet lepiej, ze zwykłymi płaskimi botkami. Natomiast latem, kiedy było chłodniej, do luźnej koszulki i legginsów dobierałam trencz i czułam się świetnie.

Ta reguła jest oczywiście osobista. Jeśli ktoś lubi siebie w takim wydaniu totalnie sportowym i luźnym nie będzie widział żadnych korzyści z niej płynących. Ja natomiast obserwując kobiety w sportowych ubraniach, zauważyłam że w większości przypadków mocno ulizane i takie konkretne fryzury lub właśnie proste rozpuszczone włosy bardzo mi się podobają.

Sądzę również, że trend w którym marki sprzedające sportowe komplety, zestawiają je w ramach prezentacji produktu z dużymi marynarkami jest bardzo inspirujący. Mocne ramiona i ogólnie mocny zarys takiego ubrania, świetnie współgra z miękkością dresu czy dzianinowego kompletu.

W jaki sposób nosicie luźne i sportowe ubrania. Czy wybieracie okrycia wierzchnie o sportowym charakterze czy szukacie w nich większej sztywności?

Na nowo zakochałam się w apaszkach. Mam tylko trzy apaszki, dużą chustę i oczywiście wełniane szale, ale planuję powiększyć kolekcję. Moje estetyczne ciągoty podzieliłam na kilka podgrup, bo jestem bardzo powtarzalna i podobają mi się określone rzeczy. Nie ukrywam, że najbardziej uwielbiam szukać szali w second handach i preferuję jedwabie nad inne materiały.

Ale to też nie znaczy, że nie kupiłabym poliestrowej apaszki czy czegoś, co nie składa się w stu procentach z jedwabiu. Musiałabym tego po prostu dotknąć. Kiedyś często pożyczałam od mamy śliską kraciastą chustę, która była zrobiona właśnie z poliestru, lecz nigdy mi to nie przeszkadzało i ja się w ten nurt demonizowania poliestru nie chcę wpisywać. Jestem z nurtu 'najpierw dotykania’, ale potrafię być ze sobą szczera i przyznać, że chciałabym jedwabiu w pierwszej kolejności  :)))

A więc poniżej grupy, które mnie najbardziej urzekają, a jeszcze w tym tygodniu wpis o wybieraniu apaszek do swojego typu urody, na który już teraz zapraszam!

Mam wrażenie, że wszyscy chcą mieć apaszkę od Toteme albo inspirowaną Toteme. Sieciówki w tym sezonie również mocno podłapały ten trend. Przyznam, że mnie samej taki prosty wzorek się podoba. Nie noszę pasków na ubraniu, ale na chustce, to już zupełnie inna historia. Dość długo polowałam na jedwabny szal z Patrizia Aryton (biały w czarne paski), który czasami wracał na stronę, żeby zaraz z niej zniknąć, ale w końcu go mam. Teraz będę jeszcze szukać apaszki z czarnym tłem i jasnymi, cienkimi paseczkami. Taka apaszka natychmiast w mojej głowie łączy się z trenczem.

Czuję, że gdzieś tam jest moja idealna błękitna chustka i czeka na mnie. Nie wiem jak to się stało, że jeszcze nie ma jej w mojej szafie. Niebieski jest tak wielką gwiazdą mojego stylu, że wypadałoby mieć przynajmniej dwie takie apaszki :) Celowałabym raczej w delikatne odcienie błękitu i łączenie go z jakimiś białymi wzorami. Nie widziałam jeszcze kobaltowej apaszki, która by mnie chwyciła za serce. Ten kolor często łączy się na chustach ze złotem i często efekt wydaje mi się odrobinę tandetny.

Mam granatową apaszkę w białe grochy i trudno mi znaleźć bluzki do których ona nie pasuje. Wdzięczny wzorek, chyba właśnie w wydaniu 'jasne groszki na ciemnym tle’, najpiękniejszy.

Nad tym chciałabym popracować. Skoro już zdecydowałam się na błysk w szafie, chciałabym więcej błysku na szyi. Chciałabym, żeby ta radość była wszędzie. Z taktycznego punktu widzenia, również jest to korzystne, bo cekiny bardzo dobrze odbijają światło. Twarz jest natychmiast rozświetlona!

To może być jakiś zwyczajny lureks, jakieś cekiny lub brokaty, jakieś przetykanie metaliczną nitką. Miałam jeszcze niedawno cieniutki czarny szalik ze srebrnymi cekinami, ale zahaczyłam nim o klamkę tak niefortunnie, że rozerwał się nie do odratowania. Myślę że największe szanse na znalezienie tego typu szala są w lumpeksach.

Jeszcze na to nie czas, ponieważ na razie nie rozszerzam swojej palety kolorów. Ale kiedy to nastąpi, w pierwszej kolejności sięgnę po gryzące się kolory. Czerwień z różem, róż z pomarańczą. Zawsze obejrzę się za takim połączeniem, a że widuję je niezwykle rzadko, oglądam się niezwykle rzadko :)

Regularność w bieli i czerni – może być to kratka, drobna geometria, monogram. Taki motyw lubiłam kiedyś również na ubraniu, ale zrezygnowałam ze wzorów i na razie widziałabym go tylko na chustce.

Doskonale tu widać, że moje zainteresowania apaszkowe są raczej dalekie od roślinnych, zwierzęcych czy marynistycznych, o folkowych nawet nie wspominam (jest to zupełnie inna galaktyka). Preferuję regularne wzorki, nie lubię natłoku kolorów i w dalszym ciągu dominuje w moich upodobaniach kontrast bieli i czerni.

Zapraszam na mój instagram. Nagrałam kilka filmików instruktażowych o wiązaniu apaszek i jeśli będą dobrze przyjęte, zrobię takich instruktaży więcej.

Opowiedzcie koniecznie jakie apaszki Wy najbardziej lubicie.

Kochane, blog reaktywacja. Mam w końcu upragnioną energię do życia, patrzę w przyszłość optymistycznie i miałam świetny sen, który potraktowałam trochę jak znak do tego, żeby działać. Muszę przyznać, że zaczęło się od tego, że niedawno zmieniłam podejście do jedzenia, a dokładniej przeszłam na dietę pod okiem specjalistki i jestem zachwycona. Mam dobrane świetne suplementy, moje zakupy spożywcze składają się w ogromnej większości z warzyw, gotuję i piekę przepyszne rzeczy i w końcu przestałam być słabą i mizerną osóbką, a energia zaczęła mnie po prostu rozpierać. I chcę, żeby to wszystko przełożyło się na bloga i na mój sposób ubierania :) Optymizm i energia!

W tym wpisie opowiem Wam o tym, jak planuję wyglądać na wiosnę. A w następnych dopieszczę jeden z elementów, który będzie tu pokazany. Jeśli więc lubicie czytać o moim stylu, to zapraszam na wpis.

Tak dobrze wpłynęło na mnie ograniczenie kolorów, że mogłam się w zeszłym roku skupić świetnie na formach ubrań i odpowiedzieć sobie na pytanie: w czym najlepiej się czuję, kiedy jestem dla siebie najładniejsza, które ubrania sprawiają mi radość. I zabrakło mi jakiegoś elementu, który byłyby bardziej szalony, bardziej mój i bardziej podkręcający mój zachowawczy styl. Pomyślałam sobie, że lubię błysk i że dawno nie widziałam go w lustrze.

Palety w dalszym ciągu nie zmieniam – w ogromnym skrócie: neutrale i niebieski. Jednak chciałabym lśnić. Chce mi się jedwabiów, satyn, lakieru, metalików, cekinów, cekinów i jeszcze raz cekinów. Chce mi się łączenia różnych materiałów ze sobą i posypywania tego wszystkiego brokatem haha. Myślę że to może być dla mnie ciekawy kierunek i że dalej mogę zostać przy ukochanych kolorach, ale zamiast zmieniać coś w palecie, rozwijać swoją szafę różnorodnością materiałów. Na kolory jeszcze przyjdzie czas i wtedy to już będą wytoczone ostre działa :)

Oto kilka elementów, które widziałabym u siebie w szafie. Rotacja ubrań jest u mnie spora. Wystawiam sporo rzeczy i już tak bardzo nie rozpamiętuję i nie biczuję się za ewentualne błędy zakupowe, choć wcale nie ma ich wiele. Tym bardziej, że ogromna większość moich zakupów to po prostu rzeczy z drugiej ręki. Zawsze jako pierwsze jest u mnie to rozwiązanie.

Chciałabym znaleźć w tym sezonie jakiś zestaw marynarka i spodnie, które będą bardziej z kategorii tych dopasowanych. Mam jasny garnitur z Zary, który uwielbiam, ale on jest luźny. Teraz zależy mi na czymś bardziej podkreślającym moją figurę. Zamierzam nosić garnitur ze sportowymi butami i w połączeniu z gładkim białym topem. Myślę o czymś ciemnym – granatowym, czarnym, bo będzie mi to idealnie pasować do szafy, ale jestem otwarta na różne możliwości i takie kolory jak baby blue też mnie kuszą.

Czy w trendach, czy nie – nie jest to dla mnie istotne, bo wiem że wyglądam dobrze w takim fasonie spodni. Mam już czarne eleganckie spodnie tego typu z Zary, kupione na wyprzedaży, ale marzą mi się również te spodnie w odmianie jeansowej. Nazwijmy rzeczy po imieniu – chciałabym mieć szwedy :) I znowu, nosiłabym ze sportowymi butami, z białymi bluzkami i gładkimi golfami wetkniętymi do środka spodni. W takich spodniach trzeba zwracać uwagę na szczegóły. Absolutnie nie interesują mnie dzwony. Nogawka ma być szeroka na całej długości, nie może przylegać przy udzie, a później drastycznie się rozszerzać, ponieważ taki krój mi się nie podoba. Znalazłam takie spodnie w Big Starze, czekam na dostawę i nie ukrywam, że wiążę z nimi nadzieję na świetne dopasowanie!

Miałam w planach kupno Adidasów Stan Smith, ale postanowiłam poszukać czegoś na grubej podeszwie. Zaryzykuję i kupię sneakersy z Gino Rossi. Miałam buty tej marki i byłam z nich zadowolona, ale trochę drżę o to, jak im poszło ze sportowym obuwiem. Fason bardzo do mnie przemawia, bo buciki są proste i mają duże podwyższenie. Przypominają moje Zoe z Vagabonda, ale są masywniejsze. No ciekawa jestem. Na pewno będę też szukać bardzo jasnej torebki – białej albo kremowej, marzy mi się taki dodatek już od zeszłego roku i wiem, że nie jest to fanaberia z mojej strony. Warunek konieczny -> długi pasek, ponieważ zamierzam ją nosić jako cross body. Myślę również o szerokim białym pasku do sukienek, ale to już zdecydowanie zadanie do polowania na vintage.

Uwielbiam płaszcze i chyba muszę przed sobą przyznać, że je kolekcjonuję i to one są moją największą słabością. Miałam przez jakiś czas okres uwielbienia dla płaszczów szlafrokowych, a teraz na nowo odkrywam dla siebie fason dyplomatki. Poluję na jakąś jasną perełkę z drugiej ręki, żeby nosić na zmianę z trenczem na wiosnę. Zależy mi na wyraźnie zarysowanej linii ramion w takim płaszczu. Może to jest również czas na wprowadzenie długich kamizelek – jeszcze nad tym gdybam, ale podoba mi się wizja mnie w takiej kamizelce i szwedach o których już wspominałam. Kształt i kolor kamizelki ze zdjęcia są świetne, skład już niestety nie…

No to gdzie te cekiny, spytacie. Wszędzie! Mam już spodnie z drugiej ręki w cekiny, poluję na cekinową spódnicę, cekinową marynarkę i ogólnie – jestem bardzo otwarta na cekiny. Chce mi się błysku, metalików, jakiegoś rozświetlającego blasku przy twarzy. W aplikacji rozświetlacza też ostatnio ręki nie wstrzymuję. To oczywiście nie jest dla mnie łatwe, by stylizować na sobie takie w gruncie rzeczy przaśne rzeczy, ale już ja się o to postaram, żeby to miało ręce i nogi. Stwierdziłam nawet, że nie będzie tak prosto jak kiedyś i nie wystarczy mi w ramach rozwiązania na wszystkie problemy dodawanie czarnego golfa (znacie moje metody). Tu potrzeba więcej finezji i o taką zamierzam się pokusić. Cekinów na vinted jest mnóstwo i to jest moje główne źródło zakupów :)

Brakuje mi tego, żeby sweter dobrze ukazywał kształt ciała. Wszystkie moje zimowe swetry są luźne, a na wiosnę marzą mi się takie dzianinowe dopasowane bluzeczki lub gładkie sweterki właśnie. Zara zawsze ma coś takiego w bazowej ofercie i tylko co sezon zmienia kolorystykę, więc to jest dla mnie punkt odniesienia, lecz tego typu sweterki są właściwie dostępne w każdej sieciówce. Bardzo lubię dekolt w łódkę i będę na pewno szła w takim kierunku.

No i moje odkrycie na wiosnę – apaszki, chusty, gawroszki. Dla początkującego łowcy rzeczy z drugiej ręki, wymarzony element do startu. Najłatwiejszy i najwdzięczniejszy element do znalezienia w lumpeksach stacjonarnych. Mało kobiet nosi apaszki i nie zdaje sobie sprawy z ich mocy. Ja do tej pory również byłam sceptyczna, ale ostatnio coś mnie natchnęło i pomyślałam, że nie tylko mocnymi ustami człowiek żyje… Przy tak prostej szafie jak moja apaszki są niczym biżuteria, stanowią tak silny akcent kolorystyczny, że aż szkoda nie skorzystać. Na instagramie u mnie, będziecie świadkami wiosennej apaszkowej fali.

Na pewno macie już dość czytania porównań ówczesnej sytuacji do sytuacji z pandemią hiszpanki z lat dwudziestych ubiegłego wieku. I pewnie macie już dość tych przewidywań, że kiedy to wszystko się skończy, wkroczymy, jak nasi przodkowie, w okres szalonych lat dwudziestych. Będziemy musieli odreagować, będziemy świętować, będziemy beztroscy, będziemy się stroić, szukać okazji do kontaktu i zabawy. Otóż ja nie wiem  czy tak rzeczywiście będzie, czy te przewidywania są trafne (czy jeśli nie przytłoczył nas do tej pory, to jeszcze zdoła nas przytłoczyć kryzys), ale ja tak właśnie chcę zrobić… Ale ja nie zamierzam z tym czekać. Ja zamierzam się już teraz pocieszyć i bez powodu stroić, odreagowywać i wprawiać w dobry nastrój. Za dużo już dla mnie tego smutku, martwienia się i nienaturalnego spokoju. Chciałabym chociaż swoim strojem (a niech to nawet będzie tylko strój po domu) zademonstrować samej sobie i najbliższym, że czuję się dobrze i że chcę radości.

Takie właśnie mam wiosenne plany. Radość, błysk, trochę koloru, trochę fasonów podkreślających figurę. Czy są jakieś elementy, które pokrywają się z Waszymi ubraniowymi marzeniami? Czy może Wasz kierunek stylowy na wiosnę jest kompletnie odmienny od mojego?

Kiedyś, gdy pisałam o stylu, robiłam to zawsze w sposób życzeniowy. Wiele pisałam o tym, co zamierzam zrobić, jak będę planować, co bym chciała wprowadzić do garderoby itd. Tymczasem od kiedy uprościłam swoją szafę (mniej więcej od transformacji instagrama na biały), zaczęłam swoje stylowe życie przeżywać bardziej tu i teraz -> raczej obserwować siebie i swoje potrzeby niż bujać w obłokach. Przyniosło to znakomite efekty. Działam z tym, co mam i nie snuję już dalekosiężnych wizji, a raczej tylko uzupełniam szafę i ją rozwijam.

Zauważyłam, że wyklarowały mi się cztery schematy ubioru, które powtarzam. Bardzo rzadko zdarza mi się od nich odbiegać, bo sprawdzają się znakomicie przy takiej niezdecydowanej pogodzie jak ostatnio i spokojniejszym trybie życia podyktowanym przez wiadomo jakie okoliczności… Komfort ubioru bardzo się zbliżył do tego poziomu, jaki oferują ubrania typowo domowe, ale i tak wchodząc do mieszkania zmieniam bluzkę, bo nasz kot to straszna przylepa, a ja nie mam serca odmawiać przytulania.

Tak bardzo w tym komforcie się odnajduję, że choć kupiłam ostatnio wymarzoną spódnicę o mocnej strukturze (COS, z drugiej ręki), chyba zaczekam z noszeniem jej do wiosny, a teraz skupię się na tych czterech schematach i je porządnie podrasuję.

Kolaż jest symboliczny, nie ubieram się tylko na czarno, ale na tym kolorze fajnie można uśrednić wszystkie kształty ubrań i skupić się na szczegółach. Zachęcam Was również do tworzenia takich kolaży czy zbiorów sylwetek, opierając się tylko na jednym kolorze. Wychwycicie wówczas krytyczne punkty w Waszych sylwetkach, różnice w uniformach staną się widoczne gołym okiem.

Od lewej: sukienka, rajstopy, sweter, spodnie, body, jeansy, bluza, legginsy, torebka, botki, wsuwane, sportowe.

Bluza i legginsy

Banalne, ale nie takie proste.  Takim, wydawać by się mogło, bezmyślnym zestawom, trzeba poświęcić trochę uwagi. Ja np. do tej pory nie znalazłam idealnych legginsów. Sieciówki i Decathlon nie spełniają moich oczekiwań. Legginsy opierają się częstemu praniu i nie szarzeją, ale za to po prostu robią się w nich szybko dziury. Czy Wy też tak macie, że pierwsze dziurki pojawiają się na samym dole nogawki, tuż przy skarpetkach??? Sportowe legginsy jakoś niezbyt mi się podobają, więc teraz zamówiłam sobie legginsy z Gatty, takie z zapiętkami. O dziwo, z tej marki legginsów jeszcze nie miałam.

Jeśli chodzi o bluzy, to tutaj jestem już zabezpieczona i niczego nie potrzebuję. Przede wszystkim mam swoją starą bluzę z Kombokolor, którą kocham od dawna i która na zawsze będzie mi się kojarzyć z lasem, bo w tym roku brałam ją praktycznie na każdy wypad.

Ale też trafiłam w lumpeksie na świetną bluzę z Fruit of the loom, którą później znalazłam jeszcze na allegro i dokupiłam sobie w graficie i niebieskim. To jest ta męska bluza. Jak widzicie występuje w bardzo wielu wersjach kolorystycznych i jest bardzo tania, jednak jakość jak dla mnie jest fantastyczna. Biorę je w rozmiarze L, żeby były takie właśnie luźne i idealne do legginsów!

W tym zestawie zawsze dla mnie istotne są… skarpetki. Staram się, by nie były czarne. Lubię to połączenie – sportowy but + skarpetka + legginsy, w takim sensie, że widać, że mam na sobie legginsy. A więc zazwyczaj mam jakieś bawełniane skarpetki w stonowanym kolorze (nie we wzorki) – beżowe, jasnoniebieskie, szare, cieliste. I tu przechodzimy płynnie do drugiego uniformu.

Sukienka i rajstopy

Tu pojawia się pytanie – czym to się różni od pierwszego uniformu. Prosta sukienka, czasem nawet z takiego dresowego materiału jak bluza i rajstopy do tego, to jest praktycznie taka sama sylwetka jak bluza i legginsy. Otóż dla mnie rozróżnienie jest istotne, bo ja akurat nie zakładam legginsów do sukienki. Zestaw z bluzą noszę ze sportowymi butami, a sukienkę najbardziej lubię ze sznurowanymi botkami.

Mam tylko jedną sukienkę tego typu, ale już mam na oku coś granatowego w tym stylu.

Dla kogoś takiego jak ja, kto uwielbia płaszcze i je kolekcjonuje, są to idealne schematy ubioru. Płaszcz w takich zestawach odgrywa kluczową rolę. Teraz jeszcze zakładam trencz, ale już za chwilę sięgnę po mój wełniany arsenał. Pro-be w tym roku wystrzeliło z fantastycznymi kolorami, między innymi tym charakternym fioletem, ale ja po raz pierwszy w życiu, będę miała płaszcz w kolorze, który jest teraz dla mnie podstawą – szarości. Będzie świetnie pasował do białych sneakersów, które zostawiam sobie na zimę.

Sweter na elegancko

Następny uniform jest moim spojrzeniem na swetry w tym roku. Zdarza mi się nosić sweter tak zupełnie zwyczajnie ze sportowymi butami i jeansami, ale najbardziej lubię interpretować swetry „na elegancko”. Czyli jeśli sweter zestawiam z jeansami, to nie mogę się powstrzymać, by dodać pod spód koszulę. Swetry wyglądają też super w towarzystwie eleganckich spodni z kantem i wsuwanych butów. Jeszcze nie robiłam zestawów ze spódnicami, ale chyba w tym roku w końcu zacznę. Za każdym razem, gdy zakładam spódnicę, ręka odruchowo sięga po czarny golf – spróbuję ją uspokoić…

Mam cztery kaszmirowe swetry (2 czarne, szary i granatowy) i nie dam im bezczynnie leżeć w tym sezonie. Przymierzam się również do wprowadzenia koloru w moich swetrach i nie mówię tu tylko o niebieskim :)

I znowu płaszcz przydaje się jako kropa nad i. Mały szczegół, lecz trochę inaczej patrzę na trencze i noszę je często rozpięte. Do tej pory zawsze obwiązywałam się paskiem, a teraz lubię ten luz rozpiętego płaszcza i czasem zostawiam pasek związany swobodnie z tyłu.

Coś obcisłego do jeansów

Kolejna zmiana u mnie. Do tej pory rzadko wciągałam bluzki do jeansów. Teraz lubię gładkie obcisłe golfy, body lub basicowe koszulki z długimi rękawami wpuszczone do spodni, dokładnie tak jak dzisiaj na insta. Mam swoje ukochane jeansy w grubym i sztywnym denimie i uwielbiam je tak prosto łączyć z takimi podstawowymi górami. Na wierzch płaszcz albo marynarka i to jest strój w którym mogłabym chodzić forever :)

Do tego pasują wszystkie buty świata, a ja w tym sezonie chciałabym znaleźć specyficzny rodzaj botków, który wprawdzie nie jest w trendzie, ale pokrywa się z moją estetyką. Marzą mi się gładkie botki z platformą z przodu i masywnym obcasem, Ecco ma coś takiego, ale chyba chciałabym botki z jeszcze większą platformą z przodu. A więc na razie tylko to będzie obiektem moich poszukiwań.

Uproszczenie szafy przyniosło mi wielką ulgę, bo zaczęłam patrzeć bardziej realistycznie na swoje ubrania. Zostało już naprawdę niewiele rzeczy w szafie, których nie noszę i które są przechowywane tak sobie, bez żadnego planu na przyszłość. A to co mam, udaje się logicznie pogrupować i stworzyć chociażby takie proste schematy ubioru. Dążę do tego, żeby wyeliminować wszystko, czego nie noszę.

Ile wyróżniłybyście powtarzanych przez Was schematów ubioru? Co w każdym z tych schematów przydałoby się podrasować?

Myśląc ostatnio o swojej szafie doszłam do wniosku, że mam za dużo ubrań, które nie mają dla mnie żadnego znaczenia. Chciałabym móc opowiadać o swoich ubraniach i umieć się do nich przywiązywać. Chciałabym, żeby moja szafa składała się w większości z ubrań takiej wagi, jaką niegdyś miała dla mnie sukienka Palma.

Pamiętacie moje wpisy o dwóch metodach na zakupy? Dla przypomnienia:

Wszystko mam

Nie mam nic

Przy tej zmianie stylu na prostszy i przy ograniczeniu palety kolorów, ale głównie przez zmianę rozmiaru, wpadło do szafy parę ubrań, o których nie mogę powiedzieć nic szczególnego. Dlatego ostatnio baaaardzo zwolniłam i nie kupowałam za wiele, kilka rzeczy sprzedałam i trochę odetchnęłam, bo mimo że ubrań jest mniej, to znaczą one dla mnie więcej. Pokażę Wam sześć ostatnich nowości, które przyszły do mojej już bardzo przewietrzonej szafy i którymi się bardzo napawam i cieszę, i korzystam, i szanuję, i noszę bez przerwy.

Chcę Was tym samym zainspirować do nadawania znaczenia nowym ubraniom. Nieważne skąd, nieważne za ile, ale ważne żeby ubranie lubić. Poniekąd jak w metodzie Marie Kondo, odpowiedzieć sobie: czy dane ubranie sprawia mi radość? To jest dobry klucz. Fajnie byłoby mieć szafę wypełnioną tylko tym, co sprawia nam radość. Fajnie by było kupować tylko takie ubranie, które będzie miało szansę zostać naszym ulubieńcem.

Ok, wiem że to niezbyt odkrywcze, ale kupuj tylko to, co lubisz.

Zapraszam na przegląd nowości. Kolejny zrobię, gdy uzbiera się przynajmniej 5 nowych ubrań. Może to być za miesiąc, a może to być również za pół roku :)

Kuferek z Paula Baar

Prezent urodzinowy, ale tym razem sama sobie go wybrałam :) Jest rewelacyjny. Odstawiłam Przywarę-Strzałkę, żeby nosić go codziennie. Fantastyczne uczucie, mieć dwie torebki, które się bardzo lubi i móc sobie nimi „żonglować”. Przywara jest wprawdzie wygodniejsza, ale to kwestia przyzwyczajenia do noszenia torebki wyżej i na krótszym pasku.

Sweter Nestor

Dostałam go w ramach współpracy z marką Mahogany. Kręcę film o swetrach i zamierzam zilustrować go stylówkami właśnie z nim. To oczywiście męski sweter. Tym razem bardzo cienki kaszmir, dosłownie chmurka. Tak wygodny, że mogłabym w nim spać. Mam również czarny golf tej marki i to jest jego kompletne przeciwieństwo, bo w tym golfie wychodzę jesienią bez płaszcza i jest mi ciepło :)

Bluzka Samsoe & Samsoe

Wreszcie wpuściłam trochę nieba do garderoby. Pisałam i mówiłam o tym, że chcę troszkę baby blue u siebie w szafie już dość dawno. Wreszcie mam bluzkę w tym cudnym kolorze! Łup z Vinted. Wiskoza, zwiewność, delikatność.

Spodnie Lee

I wreszcie moje odkrycie. Jeansy bez dodatku elastanu, sztywne, trzymające formę, ciężkie i bezkompromisowe. Prosta nogawka, wysoki stan. Nie jest to takie łatwe, by się przyzwyczaić, ale ten widok w lustrze – brzuch jest ładnie przytrzymany, nogawka się nie roluje, wszystko ładnie się układa. Idealne do marynarki. Mam wrażenie, że to najbardziej uniwersalny krój spodni jaki miałam i trochę żałuję, że tak późno na niego trafiłam. Kupiłam na allegro. Sprzedałam spodnie z Mango i obecnie mam tylko dwie pary jeansów – Levis 312 i Lee Mom Straight.

Wełniane spodnie z Massimo Dutti

Jedyna rzecz, którą kupiłam w trakcie letnich wyprzedaży. Bardzo w klimacie dark academia. Kocham i noszę z białą koszulą lub czarną bluzką koniecznie wciągniętymi do spodni właśnie. Mają super długość, ładnie wyglądają z białymi sportowymi butami, ale również ze skórzanymi oksfordkami. Udany zakup, zdecydowanie wywołują uśmiech na mojej twarzy.

Marynarka Weekend by Max Mara

Kupiłam na vinted wełnianą, jednorzędową, czarną marynarkę z wiskozową podszewką. Zapłaciłabym za taką naprawdę sporo w „normalnym ” sklepie, więc świadomość tego, że kosztowała mniej niż 100zł, dosłownie wywołuje u mnie ciarki na plecach. Noszę prawie codziennie. Wspaniały zakup. Teraz sprawdza się zamiast płaszcza lub kurtki. Jutro wrzucę stylówkę w niej na insta. Ale jeśli spróbujecie sobie wyobrazić po prostu czarną marynarkę – to będzie właśnie taka :)

Z czego bardzo się cieszę, jeśli chodzi o styl:

• z tego, że wyraźnie skręca w stronę dark academia
• z tego, że dokonałam zwrotu w stronę odzieży z drugiej ręki i lepszej jakości
• z tego, że sięgam po marynarki częściej niż po bluzę czy kardigan
• z tego, że wprowadziłam w końcu coś jasnoniebieskiego do szafy i na tym nie poprzestanę
• z tego, że królują u mnie neutrale
• z tego, że na co dzień mam dużo radości z ubierania i jestem bardziej ogarnięta niż kiedykolwiek
• z tego, że bez litości rozstaję się z tym co nie pasuje, ostatnio pożegnałam się z ramoneską!

Jakie zakupy planuję:

• półbuty martensy – tyle już o tym mówię i myślę, że czas się w końcu zdecydować
• spódnica o ciekawej konstrukcji, coś w estetyce COS, awangarda, zakon, raczej sztywna forma – w grę wchodzi tylko zakup z drugiej ręki

Na instagramie będę zamieszczać sporo zdjęć z tymi rzeczami, bo takie są właśnie realia moich ostatnich dni, noszę te nowości bez ustanku. Pasują idealnie do pogody. Jakie nowości pojawiły się u Was w szafach, czy jest wśród nich coś z drugiej ręki?

Siedzenie w domu traktuję teraz jako okazję do przebieranek. Paradoksalnie, trzeba mi było długich tygodni w domu, żeby ruszyć na nowo z instagramem. Będę tam wrzucać swoje „nowe” stylówki i wypróbowywać nowe ubrania i połączenia ich ze starymi. Pokażę Wam kilka swoich ostatnich zakupów i cyklicznie będę robić takie podsumowujące wpisy z przemyśleniami na temat stylu, ewentualnymi linkami do rzeczy i opinią na temat produktów. Już teraz widzę pozytywne skutki reaktywacji instagrama. Pod zdjęciem z białą koszulą można znaleźć mnóstwo poleceń od obserwatorek, dotyczących zaufanych koszulowych marek.

Biała koszula i spodnie z tego zdjęcia są z second handu. Wielkie zdziwienie, że udało mi się upolować białe rzeczy w takim miejscu. Koszula jest z Pablo (z kolekcji zrobionej razem z Clemence Poesy), a spodnie z Pieces kupiłam z kompletem metek, więc to nówki. Wprawdzie to różne odcienie bieli, ale zgrywają się ze sobą wdzięcznie.

Na instagramie niektóre z Was pisały mi skojarzenia związane z tą stylówką i niektóre z nich są w punkt, ale ja zawsze kombinując z szelkami, myślę o tym zdjęciu, które wykonał Gregory Heisler. To tak naprawdę uznałabym za swoją inspirację!

Pierwszy raz pokazuję Wam te buty, ale na pewno nie znajdę wśród Was za wielu fanów takiego typu obuwia. Zamierzam nosić o wiele więcej butów na platformach. Mam wrażenie, że w nich mój tyłek jakby podnosił się do góry, cała sylwetka od razu staje się smuklejsza. Tak się przynajmniej czuję :) Te tutaj kupiłam w Primamoda. Zależne to będzie od wygody, ale widzę siebie w pierwowzorze, czyli w butach od Stelli McCartney. Najchętniej w białych :) Wizualnie dla mnie te buty są niesamowite.

Pasek i szelki są ze sklepu z męskimi akcesoriami Trendhim. To prezent od marki. Wybrałam sobie szerokie szelki i prosty męski pasek. Pasują mi do większości rzeczy. Szelki nie są takie trudne do noszenia, a prawie zawsze prezentują się oryginalnie. Ja sama, nie lubię, kiedy kobiety noszą cienkie szelki albo używają ich do spodni z niskim stanem. Jeszcze nigdy nie widziałam, by wyglądało to dobrze. Szelki powinny być konkretne i muszą „podtrzymywać” spodnie wyższe niż biodrówki!

Bawełniane spodnie kupiłam na allegro – miały wycięte metki, ale podejrzewam, że może to być produkt z Asos. Są uniwersalne, pasują nie tylko do koszuli, ale też do swetrów, koszulek – nic wymyślnego, taki klasyk praktycznie dla każdego.

Po lewej ze wspomnianą wcześniej koszulą i naszyjnikiem z Kamena, po prawej ze starym kaszmirowym swetrem z H&M, z którego jakości jestem w pełni zadowolona i z naszyjnikiem z COS.

Tak jak sobie obiecałam, w szafie pojawiło się dużo bieli. Widzę, że bardzo dużo dziewczyn łączy obecnie biele i beże i na kimś takie połączenie lubię, ale na sobie kompletnie go nie widzę. U siebie chciałabym spróbować:

• bieli z innymi bielami (również z ecru, kremem, szarą bielą)
• bieli z czernią
• bieli z brązem
• bieli z granatem
• bieli z zielenią

Nie są to jakieś odkrywcze połączenia kolorów, ale najważniejsze dla mnie jest to, że są REALIZOWALNE. To znaczy: powiedziałam, że chcę ich spróbować i jestem sobie w stanie wyobrazić jak to postanowienie realizuję.

Na zdjęciu stara koszulka z Mango (teraz bardzo wielki oversize), spódnica z Allegro i naszyjnik z COS. Teraz trochę żałuję, że nie kupiłam również srebrnej wersji tego naszyjnika.

Tyle nowości u mnie. Co wiem na 100%: będzie jeszcze więcej bieli. Co Ty wiesz o swoim stylu na 100%? Może nie przybijajmy się jeszcze tutaj rozmowami o dresach i tej cholernej zarazie, tylko skupmy się na stylu bardziej przyszłościowym i optymistycznym :)