8 stopniowy podział pomógł mi dopiero określić mój typ kolorystyczny … Mario pozdrawiam Cię

A może i Zima.. tylko nasycone kolory.. Kurczę.. ile osób tyle opinii czasem.. często w opracowaniach znane osoby sà inaczej oceniane ; (

Kurczę.. a jednak Lato. :) Maria dobrze kieruje żeby samej Siebie odkryć.. Mi bardzo dużo czasu i prób zajęło odkrycie to. Warto było. Pozdrawiam

Po doświadczeniach licznych przyznaję wprawne oko w ocenie typu kolorystycznego Marii:)
Muszę w końcu zaakceptować że mój typ to Czysta Zima, a nie jak może wolałabym Chłodne Lato..
W dużej mierze przekonało mnie ubranie czarne nasycone czyli np materiał sztruks a lepiej jeszcze plusz, aksamit, i o ile w tym wyglądam twarzowo,
to już bledsza, sprana czerń mnie postarza.:)
Dzięki Marii już wiem:)
Ann

Marysiu. … Ja za nic nie czuję się tá ” czystá Zimá”. Dobrze mi w kolorach chłodnego Lata. No.., muszę się na coś zdecydować. W czarnych farbowanych włosach np rysy mam mocno rozmyte. Pozdrawiam Cb . Ann

A zauważyłyście, że mężczyźni prawie zawsze są skuteczniejsi od kobiet w różnych postanowieniach np: schudnę, przebiegnę maraton, rzucę palenie itp. Właśnie dlatego, że postanawiają coś a potem do tego uparcie dążą, a nie szukają ciągłych wymówek. Nie mówią: dzisiaj nie pójdę na trening bo jestem tylko człowiekiem i do tego zmęczonym :) albo zjem sobie teraz cukierka bo jest mi tak smutno.
Jasne, że każdy jest inny i są to tylko moje prywatne obserwacje, ale uważam, że warto być „do bólu” konsekwentnym, jak mężczyźni.
Ja tak zrobiłam ze słodyczami, ponieważ uważam, że są niezdrowe i uzależniają więc odstawiłam wszystkie słodycze, bez wyjątków na miesiąc (nic z cukrem, miodem, słodzikami). Po miesiącu okazało się, że słodycze już mi nie smakują, a ja czuję się dużo lepiej i zdrowa dieta dodaje mi więcej energii i dobrego humoru niż czekolada na smutki.

To chyba wlasnie kwestia wyboru. Moge wydac kupe kasy na ekstra wygladajace kosmetyki i poswiecic duzo czasu albo mnie czasu i kasy i wygladac dobrze. Moge qszamac paczka, jagodzianke i popic spraitem lub kola a moge zjesc jogurt z wanilia i platkami migdalow i popic zielona herbata smakowa. Moge dwa przystanki podjechac a moge je przejsc nie tloczac sie i nie czekajac na tramwaj czy autobus. Oczywiscie wszystko dla ludzi ale… chyba juz kola mi nie smakuje jak dawniej i dwa przystanki mijaja szybciej niz czekanie na transport ;)

Jesli znasz Anwen i inne wlosomaniacze blogi to duzo juz wiesz ;) mi pielegnacja wlosow zajmuje ok pol godziny co drugi-trzeci dzien plus max godzine co drugi tydzien. Przed myciem olej (u mnie kokos,palmowy, rycynowy, ale tez to co mam aktualnie w kuchni- moze byc oliwa, lniany, a nawet zwykly slonecznikowy czy rzepakowy), laze z tym ile mi sie chce(ok. godziny), le w tym czasie np. myje naczynia, czytam czy cokolwiek innego robie. Myje glowelagodnym szamponem, odzywka ktora jest pod reka (czesto mycie i odzywka juz pod prysznicem wiec tez nie trwa to dlugo) co jakis czas maska, henna lub farba. Tyle czasu co nalozenie i splukanie bo w miedzyczasie inne rzeczy robie. Aprodukty wybieram z tych tanszych lub domowe(maski- wymieszanie zoltka z miodem zajmuje 3minuty ) na o dzien nie stylizuje,wiec tehz oszczednosc czasu, czasem jakis z.el do wlosow(z tych najtanszych. Wiecej czasu poswiecalam „nie dbajac”- znaczy uzywajac mocnych szamponow, z odzywka elsewowa sporadycznie i usilujac wystylizowac to cos co mialam na glowie (ze nie wspomne o kosztach-szampon dycha i odzywka tez, lakierr, pianka po ok 15, farba co dwa tyg bo kolor sie spiera)

a teraz mi się przypomniało, tak cecha charakteru, to chyba perfekcjonizm;) wszystko albo nic! Z zasady ok, ale można się stać niewolnikiem własnej wyobraźni. ja z tym walczę, w końcu jestem tylko (i aż!) człowiekiem;)

wydaje mi się, że wiem, co masz na myśli – pofolgujesz sobie trochę, potem myślisz …cholera znowu zawaliłam, popadasz w poczucie winy , więc w tym całym napięciu, już w ogóle przestajesz się kontrolować, bo „co tam zjadłam ciastko i zaprzepaściłam tydzień diety….”, a tak na prawdę to nic wielkiego się nie stało. Problem znajduje się w głowie i to nie wtedy, gdy sięgasz po to jedno ciastko, tylko później, kiedy „pożerasz całą rękę”. To chore poczucie winy z powodu jednego małego i nieszkodliwego grzeszku jest początkiem całej lawiny nieszczęść. Tak to wygląda przynajmniej z mojej perspektywy. Nie raz próbowałam schudnąć i gdy zjadłam jakoś nadprogramową kostkę czekolady (…co za przestępstwo;) to przygnębiało mnie to do tego stopnia, że nie pozostawało mi nic innego jak tylko pocieszyć się resztą czekolady….Paradoksalnie schudłam, kiedy z bólem pogodziłam się sadełkiem ;) po prostu pewnego dnia uznałam, że tracę stanowczo za dużo czasu i energii na myślenie o swoim wyglądzie, a inne dużo ważniejsze sprawy gdzieś mi umykają. od tamtej pory przestałam się ważyć; nie myślę o jedzeniu, zajęta innymi sprawami przypominam sonie o tym, kiedy zaburczy mi w brzuchu i jestem na prawdę bardzo szczupła (niektórzy uważają, że aż za chuda). Wszystko jest kwestią umiaru, a im bardziej się na czymś koncentrujemy, to czasem może się to przerodzić w obsesję – a to już na prawdę ma nie wiele wspólnego ze zdrowiem.

Pozdrawiam i życzę wszystkiego najlepszego dla Ciebie i maleństwa !

Znam, tylko proponowanych rozwiazan jeszcze nie wprowadzilam w zycie. Mimo wszystko wydaja sie pracochlonne. Moje obecne rozwiazanie to jedynie szampon lush i dlugie wlosy, zeby nie byc skazanym na fryzjera… ;-)

Jesli Maria pozwoli na publikacje tego linku to http://www.anwen.pl jako pierwszy punkt kontaktu :)