Jejku czy można gdzieś zobaczyć te ubrania na zdjęciach? Twoje opisy są magiczne ale chyba brak mi wyobraźni. Może masz jakieś medium gdzie można to zobaczyć?

Dziś miałam taki moment. Kupiłam bluzę z kolekcji medicine z barwnymi ptakami. Ani to mój krój, ani styl ale oglądałam ją już 3 razy w sklepie i za każdym razem myślałam: chce być ptakiem. Chcę patrzeć na tego pięknego ibisa w lustrze, kupiłam, zobaczymy. Cieszy mnie jej eido,, przywołuje wspomnienia wypraw do dżungli, kolorowych fiest i programów przyrodniczych.
Oto moje cudo https://wearmedicine.com/p/kurtka-bomber-damska-z-kolekcji-el-gato-chimney-x-medicine-kolor-multicolor-1040527

Przepraszam, w złym miejscu umieściłam komentarz – miał być do wpisu blogowego Marii, a że zatrzymałam się na dłużej przy komentarzu AgatyK, poszło tutaj. A zatrzymałam się na dłużej, bo bardzo do mnie przemawia ten koncept wizualnego ogarnięcia plus mrugnięcie okiem, niestety daleka jestem od realizacji.

Świetny wpis, dla mnie jeszcze do przemyślenia.
A z klimatem, który opisujesz, kojarzą mi się perfumy Baiser Volé Cartiera

Z pewnością byłoby łatwo mi ją nosić gdzieś na wakacjach, jakoś człowiek może chodzić wtedy bardziej na luzie i mniej jest tych myśli czy się zwraca uwagę, czy coś wypada. A sukienka jest z sezane, bardzo polubiłam tą markę, choć nie wszystko jest tak jakościowe

Bardzo doceniam Twoje przemyślenia, jednocześnie nie mogę się nadziwić, jak daleko jest mi do Twojego pojmowania ekspresji, chodzi o temat stylu, na inne nie mogę się wypowiadać. Ja robię odkąd pamiętam wszystko, żeby sobie jak najbardziej wszystko uprościć. Przenigdy moje starania nie zahaczały o artystyczne rejony, rękodzieło, tworzenie, przerabianie itd. Bardziej niż szukanie ubrań do konceptu, skłaniam się ku nadawaniu kontekstu zwykłemu strojowi; pozwalam, żeby te rzeczy trafiały na mnie, a sama aktywnie rzadko kiedy ich poszukuję, nie mówiąc już o kreacji. I dalej będę tak robić, a co więcej dochodzę już nawet do pewnych skrajnych przemyśleń na ten temat, bo może miałoby to sens poubierać wszystkich w mundurki i zobaczyć co z tego wyniknie, kto się wybroni, czyje nastawienie będzie górą :))) <3

No to jest właśnie to o czym mówię, aczkolwiek praktyczność stroju jest też ważna. Może jak teraz wbiłaś tę sukienkę do głowy, będziesz dostrzegać jakiejś jej bardziej łatwe w noszeniu wersje i coś sobie upolujesz. A jaka to marka?

Wiem o jakim uczuciu mówisz, bo ja często też coś oglądając, mimo że tego nie doświadczyłam czy nie było to w mojej okolicy, czuję się jakbym za czymś tęskniłam. Smutne, ale tak pozytywnie smutne doznanie.

Jest to konkret. Bardzo mi się kojarzy po prostu z wiedzą o tym, czego się chce :)

Wiesz co Kinga, chciałam Ci zwrócić uwagę na to, że napisałaś, że daleko Ci do ideału urody i figury. Proszę Cię, żebyś tak nie myślała i nie pisała – bardzo ostatnio zwracam uwagę na to, co sobie mówię o sobie i przy okazji Tobie też zwrócę :) Bardzo się cieszę, że właśnie odkrycie dla siebie czegoś nowego, wprawia Cię w zdziwienie i ten nastrój skłaniający do jeszcze głębszej eksploracji!

To jest stare zdjęcie produktu z Zary. Numer tej spódnicy znalazłam – 8249/209/712. Ale ja mam inną białą bombkę, a ta jest ecru.

Dziękuję :) No tak, aura za oknem zdecydowanie nie kojarzy się optymistycznie.

Cudny kolaż! Aż czuć zapach tej łąki! Chyba ewidentnie brakuje mi słońca, lata i optymizmu które ono ze sobą niesie.

Myślę, że z tak klarownej koncepcji, wykluje się bardzo spójna i zachwycająca szafa.