Komentarze do: Jak rzucić sieciówki – jesienne nowości w mojej szafie

Autor: Odlotowelampy

Odlotowelampy — Tue, 30 Mar 2021 10:10:03 +0000

Zastanawiam się nad zmianą garderoby, niestety ubrania z sieciórek nie są zbyt ekologiczne, fajnie, że pokazujesz inne rozwiązania. :)

Autor: Annette ;-)

Annette ;-) — Fri, 16 Oct 2020 11:34:12 +0000

Mam jakąś awersję do używanej odzieży i innych rzeczy z drugiej ręki, choć kiedyś mi to nie przeszkadzało – przyszło z wiekiem. Flanelowe koszule i rozciągnięte swetry, w których gustowałam w czasach licealnych, kupowałam właśnie w second-handach, ale to była pierwsza połowa lat 90. ubiegłego stulecia. Teraz nie lubię dzielić się ubraniami nawet z moją siostrą.

„Nieważne skąd, nieważne za ile, ale ważne żeby ubranie lubić.” – taką zasadę stosuję od zawsze i nie przeszkadza mi, że kilka ubrań w mojej szafie pochodzi z któregoś z koszalińskich „chińczyków”, bo jeśli coś mi się podoba, dobrze na mnie leży, dobrze się w tym czuję i wyglądam, to dlaczego nie wziąć? Chociaż i tak 4/5 mojej szafy to ubrania z ulubionej sieciówki, której jestem wierna od ponad 6 lat. jednak jest jeden minus takiego kupowania ubrań – wszystko mam na jedno kopyto, a każda próba wyjścia z tej ubraniowej strefy komfortu i tak kończy się zakupem rzeczy w tym samym stylu.

Autor: Espresso doppio

Espresso doppio — Thu, 15 Oct 2020 16:06:36 +0000

W tym sezonie jeszcze nic nie kupiłam, ale wiosną znalazlam w sh klasyczny, granatowy, wełniany plaszcz Max Mara. Niestety nie jakos super tanio, ale pewnie tak za 25% oryginalnej ceny.

I marynarkę Armani, która leży na mnie jak szyta na miarę w fantastycznym składzie: wełna, len, wiskoza. Przechodziłam w niej cala wiosnę i lato. Nazywam ją tani-Armani
Oprócz tego 2 pary jeansów i spódnice na lato. Niestety po przeprowadzce mam do tego sh baaardzo daleko.

Autor: Kamila

Kamila — Thu, 15 Oct 2020 13:32:46 +0000

Ostatnio modne zrobiło się kupowanie z drugiej ręki. Niestety, nie każdy się nadaje do takich zakupów. Fajnie jednak, od czasu do czasu, przejrzeć szafę koleżanki czy też chociażby vinted w poszukiwaniu jakichś perełek. Osobiście jestem za tym, by dawać drugą szansę ubraniom, zwłaszcza wtedy, gdy nam się znudziły, bądź lepiej dobierać te, które kupujemy natychmiast – zwłaszcza w szale zakupowych wyprzedaży. Spodnie z Dutti mnie ujęły, piękny krój i do jesiennych stylizacji będą jak ulał.

Autor: Ewa

Ewa — Tue, 13 Oct 2020 16:32:32 +0000

Kilka lat temu Martensy zaczęły się szyć w Chinach. Różnica między półbutem Martensa szytym w Tajlandii a szytym w Chinach to przepaść; „breaking in” tych nowych butów zajmuje więcej czasu, są twardsze. Ja po pierwszej parze się zniechęciłam (po latach noszenia tego samego modelu…). Może jednak od tej pory coś się zmieniło – coś wiecie?

Autor: Maria

Maria — Tue, 13 Oct 2020 08:52:10 +0000

W odpowiedzi do Meg. Z tym jest różnie. Próbuję wrócić do codziennej aktywności, ale jakoś strasznie to urywam. Trzy dni pod rząd na przykład ćwiczę, a potem jakieś dziwne okoliczności mnie wytrącają z rytmu i trzy dni nie ćwiczę... Muszę włączyć wewnętrzny program dyscyplina :)

Autor: Dominika | Head Divided

Dominika | Head Divided — Tue, 13 Oct 2020 07:40:05 +0000

Ja niestety nie umiem w seconhandy – próbowałam już sporo razy i nigdy nie udało mi się nic znaleźć :( Aczkolwiek może to być też przez to, że w większym mieście jest mniejszy wybór (?). Natomiast nie próbowałam jeszcze polować na Vinted i może tam coś prędzej znajdę. Zwłaszcza wełniana marynarka by się przydała, bo niestety co wchodzę do sieciówki, to widzę je główne z poliestru. O dziwo, jak już szukamy czegoś dla faceta, to częściej widzę coś z wełną.

Świadomie też nie zadaję sobie pytania, czy dane ubranie sprawia mi radość, ale jak tak patrzę teraz do szafy, to większość zdecydowanie tak. Jedynie czarna, puchowa kurtka mi trochę nie pasuje, ale w ostatnim sezonie się podarła, więc będę szukać czegoś nowego :)

Autor: elam

elam — Mon, 12 Oct 2020 18:02:41 +0000

Nie mogę przekonac się do secondhandow. Jak już już mam tam coś kupić, to trafia mi się artykuł w necie sugerujący, że ktoś z używaną odzieza przyniósł do domu pluskwy albo zastanawiam się czy nie są to ubrania po osobie chorej (aktualne szczególnie obecnie). A jak już nie to, to czytam, że środki do odkażania używanych ciuchów mocno alergizują… Więc jak na razie, rezygnuje z takich zakupów. Czasem używam ubrań z drugiej ręki, ale muszę wiedzieć kto to wcześniej nosił. A moi znajomi raczej nie pozbywają się kaszmiru i jedwabiu… Ubrań od polskich firm nie kupuje- jeśli za bawelniana koszulke na ramiączkach mam zapłacić 150 zł, to mnie na to zwyczajnie nie stać. Więc wybieram sieciowki i najczęściej korzystam z promocji. Ale mam swoje reguły. Kupuję to co mi się naprawde podoba o pasuje do mojej szafy lub jest mi bardzo potrzebne. Przy ubraniach na lato pilnuje, żeby były z naturalnych włókien lub z wiskozy, buty kupuję tylko skórzane. Kupuję to, co wydaje mi się dobrej jakości. W ciągu ostatniego roku kupiłam sporo ubrań w sieciowkach, miałam dwa buble : skórzana kurtka, która rozpruła się po kilku założeniach i wiskozowe spodnie, które tez się popruly. Zdecydowana większość rzeczy, które kupuję służy mi przez kilka lat w bardzo dobrym stanie. Więc ja akurat nie czuje potrzeby rzucania sieciowek natomiast uważam, że wszędzie można kupować mądrze, zwracając uwagę na skład, jakość rzeczy, na to, czy pasują do naszej figury, typu kolorystycznego, czy czujemy się w nich dobrze. Nie kupować tylko dlatego, że coś jest tanie, albo modne. Np. widzę w internecie sporo kaszmirowych swetrów z dekoltem w serek kupionych przez bloggerki w sh. Ja zimą noszę tylko golfy lub stójki. Gdybym kupiła kaszmirowy sweter w serek, to nigdy bym go nie założyła. Więc w pełni szanując wybory odzieżowe każdej osoby myślę, że dla wielu osób mądre kupowanie w sieciówkach to dobre rozwiązanie.

Autor: Ada

Ada — Mon, 12 Oct 2020 15:14:27 +0000

U mnie zagościło kilka longsleevów z Esprit (co roku mam ten sam problem – we wszystkich sklepach longsleevy są tylko w bazowych kolorach najprostsze, jak się da. A ja bym chciała coś bardziej – artystyczny wzór, kolory, coś ciekawego. No i wreszcie w Esprit znalazłam – bardzo bazowe, ale w każdej jest coś – a to kolorowa lamówka, albo ładny nadruk, albo paseczki na mankietach). Zdecydowałam się też po latach na białą oversizową koszulę. Nie kupowałam latami, bo mam w szafie białą koszulę. Tyle że tamta jest totalnie biurowa – taliowana i ze sporą domieszką syntetyku. A teraz wreszcie się zdecydowałam i czuję się w tej nowej super.

Autor: Rubia

Rubia — Mon, 12 Oct 2020 09:30:09 +0000

Ja nawet chciałabym rzucić sieciówki – ale nie jest to takie całkiem proste. Zazdroszczę osobom, które kupuja wspaniałe rzeczy w second handach. Serio. Nigdy nie udało mi się znaleźć tam kaszmirowego swetra, raz trafiłam na sweter z alpaki, rzeczywiście znakomity. Nosiłam go kilka lat. Ale to jedna z niewielu moich zdobyczy z secondhandów, taka zdecydowanie powyżej przeciętnej. Trafiła mi się też kiedyś spódnica Versace i sukienka Ungaro, świetna, wełniana z długim rękawem, ale to było w czasach, kiedy mieszkałam we Włoszech. Bo tak w ogóle, to cóż? Skoro rynek jest zalany odzieżą sieciówkową, to przecież także w second handach będzie jej najwięcej. Chyba należałoby odwiedzać SH regularnie w dniach nowych dostaw, żeby trafić na coś ekstra; ja do sklepów z ciuchami zaglądam jednak zbyt rzadko, żeby to przynosiło znakomite wyniki.
Młodzi polscy projektanci wraz z młodymi projektantkami to też nie całkiem to. Ubrania one size albo oversize i unisex, głównie z dresówki, fatalnie wykończone, płaszcze i kurtki bez podszewki – ewentualnie jakąś sukienkę na letni wyjazd mogłabym tam kupić, w rodzaju tych, które oferuje Unisono – więc też nie jest to żadna okazja, zwłaszcza cenowa, gdyż u młodych polskich projektantów ceny są 3-4 razy wyższe niż w Unisono. To moje obserwacje z pewnego centrum handlowego w Warszawie, które przynajmniej raz na kwartał udostępnia swoją powierzchnię takim właśnie małym firmom odzieżowym. (Wiem, istnieje jeszcze Monika Kamińska, Patrizia Aryton i parę podobnych firm, ale myślę tu o pewnej średniej, wypracowanej przez projektantów).
Tak więc, uważam, że mniej ważne jest to, gdzie ciuch kupiłam, ważniejsze natomiast to, czy zaspokaja moje potrzeby (właśnie przydałaby mi się kurtka wełniana albo krótki płaszcz, taki do samochodu) i oczekiwania związane z jakością (żeby tej wełny w składzie było naprawdę dużo i żeby materiał był miękki, przyjemny w dotyku, I do tego w kolorze jasnego beżu). Bo firmy, marki i miejsca zakupów to jednak kwestie drugorzędne.

Autor: Anja

Anja — Sun, 11 Oct 2020 18:26:13 +0000

Ok dwa lata temu kupiłam sweter z firmy Mahogany – rozpinany 100% kaszmir 2 warstwy – traktując jako „inwestycję” ma kilka lat. Za kilkaset złotych oczekiwałam produktu luksusowego – zgodnie z ofertą firmy. Był to mój był pierwszy i ostatni raz. Nigdy więcej nie skuszę się na ich wyroby, jakość kaszmiru po prostu żenująca w porównaniu z tym, co oferują inne firmy na znanej platformie. Nie polecam też kaszmiru z Massimo Dutti – to w ogóle nie przypomina kaszmiru, tylko zwykłą wełnę.

Autor: Meg

Meg — Sun, 11 Oct 2020 17:27:35 +0000

Mario ale jesteś szczuplutka:)Ćwiczysz dalej? Pozdrawiam

Autor: Urszula

Urszula — Fri, 09 Oct 2020 22:05:24 +0000

W odpowiedzi do Maria. Mario, a powiedz, co zrobiłaś z ubraniami w liście palmy? :) zostały, czy jednak definitywnie się pożegnałaś z nimi? Weszłam sobie dziś na Twój wpis o sukience jarzębinie i mimo Twojej ostatniej niechęci do wzorów, uważam, że wyglądasz w niej dość szałowo :)

Autor: Urszula

Urszula — Thu, 08 Oct 2020 21:31:54 +0000

W odpowiedzi do Maria. Wiem, ale zdarzają się też „normalne” rzeczy. Ja ostatnio kupiłam ich marynarko-płaszcz w pięknym beżowym kolorze, skład - wełna, kaszmir i jedwab :) No już chyba lepszego się nie da zrobić :) Dodatkowo cena bardzo fair. Lubię jeszcze Pulpę, choć wybieram rzeczy jak najmniej oversizowe (ona jednak oversizy kocha) i Kasię Miciak, która szyje przepiękne kobiece bluzki i sukienki. Materiały nie są aż tak szlachetne jak u Pulpy (u pani KM jest głównie bawełna i wiskoza) ale za to praktycznie nie do zdarcia. Plus wszystko jest oczywiście pięknie uszyte.

Autor: Helen

Helen — Thu, 08 Oct 2020 20:06:45 +0000

W odpowiedzi do ania.

Ania cieszę się, że ktoś też tak ma! Ja noszę jeszcze parę ubrań z czasów studiów (hm… jestem.mocno po 30, wlasciwie to raczej przed 40;) i każdy mój ciuch to historia. Tych z czasów pierwszej pracy nie mogę się pozbyć w ogóle;) Dla.mnie jedna dziurka to nie powód do pozbycia się ubrania…