Gdy zaczęłam myśleć o sobie jako o potencjalnej ciemnej jesieni, a nie ciemnej zimie (w okresie zimowym mam twarz bladą i różową z powodu naczynek, choć szyja już jest żółtawa, jak cała reszta ciała, za to od wiosny do jesieni twarz mam złotawą, opaloną i pasują mi beże i nawet wojskowe zielenie, które od października do marca mnie zabijają), wpadłam w panikę. Nie potrafię wyjść z wdrukowanych schematów. Miałam analizę kolorystyczną ca 10 czy 13 lat temu, gdy mówiło się jeszcze o 4 typach kolorystyczne. Wyszło wówczas, że zima i mają być czerwienie, róże, szafiry, fiolety, biele i czernie. I tak budowałam swoją garderobę, ale co więcej – do tego dostosowałam swoje myślenie. I to się scementowało na amen. Gdy teraz widzę zestawy dla jesieni, o którą się posądzam, mam jeden odruch – nie, to nie dla mnie. I nawet nie potrafię odpowiedzieć na pytanie, czy sama się sobie w danym kolorze podobam.
I to jest dramat. Nie potrafię uwolnić się od schematu.
A przydałoby się, bo rysy mam ostre i wyraziste, które w pewnym wieku (środkowa 40.) wymagają już delikatnego łagodzenia, a nie podkreślania.

Inna sprawa, że chyba ważne jest, co nosimy przy twarzy, na dole można ryzykować „nietwarzowe” kolory. Tyle że to utrudnia budowanie garderoby.

To moja pierwsza wizyta na tym blogu, ale już wiem, że będę tu regularnie

Ciemne brązy i czerwienie :) To lubię.

Bardzo Ci dziękuję za odpowiedź! Ale tak naprawdę chodziło mi o róż na policzki :) Czy lepiej sobie odpuścić i pozostać jedynie przy bronzerze (którego tak na marginesie niezbyt lubię)?

Mario, dokladnie taki odcień różu miala szminka, której użyłam w dzień ślubu;) Przepiękny róż, strzał w 10!

Myślę że to dobrze i że efekt też będzie dobry. Taki różowy widzę dla ciemnej jesieni: https://www.pinterest.ca/pin/843862048913633866/?nic_v1=1a2Igr4AjGEsaQf1Jm0DJHbxE4DXthNJ2uWLv54V%2F5gSvAUcsPsRTXCg8R3Vs9noyQ :)

Muszę się też przyznać, że niekiedy ciągnie mnie do kolorów intensywnej zimy, mimo, że jestem jesienią – ale bardziej, jeśli chodzi o głębię i ten „majestat”, niż chłód. Mam nadzieję, że to nie grzech ;)

tak, wiem na pewno, że jestem intensywną jesienią (na dodatek urodzoną w październiku :) ) i faktycznie ubieranie się w porze jesienno-zimowej nie sprawia mi kłopotu bo doskonale wiem w czym mi jest dobrze. Problem zaczyna się wiosną i latem. Wydaje mi się, że w żadnym kolorze nie wyglądam dobrze i co właściwie mam nosić. Ale to chyba nie problem kolorów :) Ja największy problem mam z tym jak ubrać się do pracy, jak na spacer, jak na weekend. No koszmar. Chyba czas sięgnąć po Twoją książkę :) Pozdrawiam serdecznie.

Hej, to także mój ulubiony błyszczyk. Mój odcien nazywa się divine mauve. Również noszę go w kieszeni płaszcza. Pozdrawiam