Powiem Ci tak – ja się ogólnie nie przejmuję kolorami, np. mam zamiar wprowadzić troszkę beżu do szafy, bo tak czuję, ale gdybym miała podać jakąś receptę na zachowanie dyskrecji w stylu i użycie palety czystej zimy, nie miałabym z tym żadnego problemu. Bo widziałabym tu ogromne ilości bieli, nawet od stóp do głów, czerń, granat, jasną szarość, srebro w biżuterii i najpiękniejszy z kolorów – jaśniutki błękit, takie typowe baby blue, które traktowałabym jako bazę. Można cuda robić obracając się w takiej palecie, można wprowadzać taki chłodny, skandynawski minimalizm, całkowitą czystość, nawet plastik, taki przezroczysty na torebki czy buty mógłby wyglądać tu szlachetnie!!!

Mario zastanawiam się jak można połączyć dyskretny styl z byciem czystą zimą. Czy stworzyć bazę z palety zimy przy czym są one bardzo intensywne. Zawsze kochałam czerń ale doszłam do wniosku, że wyglądam w niej bardzo niekorzystnie i smutno. Lepszą bazą dla mnie jest granat.
Mam tu duzy konflikt wewnętrzny. Dochodzę do wniosku, że lepiej się czuję się od stóp do głów w jednym kolorze ale do tej pory byla to szarość i czerń a ostatnio po analizie mocno się zastanawiam w jakim iść kierunki

Shiraishi dla mnie twój komentarz jest najlepszym podsumowaniem tego postu.

Można żywo gestykulować, ubierać się w tzw. dyskretnym stylu i mieć charakter. Nie stygmatyzujmy.

Zgadzam się w stu procentach, kiedyś na wakacjach w hotelu z przyjemnością obserwowałam pewną starszą panią, była Niemką. Do tej pory jest dla mnie kwintesencją właśnie takiej wyrafinowanej prostoty.Zawsze była ubrana w stonowane kolory, proste cygaretki i koszule, do tego idealnie obcięty bob na siwych włosach, brak makijażu, dyskretna biżuteria, była szczupła i bardzo zadbana ale nie była żadną pięknością, od tej pory postanowiłam podążać w tym kierunku :)

Och jej, to jest mój styl! I jaki piękny opis, który doskonale podsumowuje o co w nim chodzi: o osobę i relacje. Dla mnie elegancja tkwi w sposobie poruszania się, sylwetce, sposobie unoszenia głowy. Tym jak mówimy i śmiejemy się, jak reagujemy na inne osoby. Czasem trudno mi się skupić na rozmówcy, na tym co on/a czuje i co chce przekazać, jeżeli moją uwagę przykuwają jaskrawe barwy i zdobienia które ma na sobie.

Ja też lato. I często spotykam kobiety, tak ubrane i zwracające moją uwagę, mam jednak wrażenie, że one w swojej urodzie, sylwetce, sposobie bycia mają, nazwijmy to banalnie, ,,to coś”. Coś co zwraca uwagę. Nie jest to nic bezpośrednio widocznego ani wulgarnego, wręcz przeciwnie często trudnego do zdefiniowania. Być może jest to kilka elementów razem tworzących pewną aurę, zainteresowanie, atrakcyjność. Ale moim zdaniem jest. I do tego neutralne proste ciuchy tworzące ramę dla tego ,,czegoś”, być może seksapilu :) Dla mnie genialne, ale u mnie się nie sprawdza, choć za wzorami i kontrastami nie przepadam, to jednak ja muszę mieć jakiś element rzucający się w oczy np. duże srebrne koła w uszach.

melissa, zgadzam się w 100% z ekstrawagancją COS i Toteme, może za wyjątkiem poszczególnych elementów kolekcji, które potrafią być ultrabazowe jednak stylistyka i proporcje w lookbookach marek paradoksalnie nie pasują mi do opisanego w poście stylu dyskretnego.
Uśmiecham się czytając komentarze, wiele osób się identyfikuje z tym stylem. Mam wrażenie że jest on czymś więcej niż ubraniem się w basic i kaszmir, wyrazista uroda czy osobowość błyszczy na jego tle.