Pachną śliwką, fiołkiem i skórą :)

Spotykam profesora i nie czuję się skrępowana swoim ubiorem, potem plotkuję z woźnym, który nie jest przy mnie skrępowany swoim ubiorem, a to wszystko w dniu po basenie o 6.15. Pozdrawiam

Jakie to miasteczko, jeśli można spytać? :)

Myślę, że sytuacja związana z czernią wcale nie jest jednoznaczna. Styl preppy powstawał w czasach, kiedy czerń w wersji ubrań z dobrego gatunku materiałów (wełna, jedwab, aksamit) zarezerwowana była na okazje wieczorowe (smokingi, fraki) i na spotkania bardzo oficjalne. Dla kobiet czerń była kolorem szczególnym – w ubiorach codziennych nosiły ją właściwie tylko wdowy i kobiety w wieku mocno zaawansowanym. Z kolei czarne materiały w wersji taniej, czyli bawełna i len, mają to do siebie, że bardzo prędko tracą głębię koloru i stają się szmatowate. Pracująca biedota mogła je nosić, a nie przyszła kadra zarządzająca wielkimi firmami. Czerń nie weszła do kanonu stylu preferowanego przez zamożnych studentów prestiżowych, amerykańskich uczelni, gdyż kłóciła się albo z zamożnością, albo z pewną swobodą, z której korzystają młodzi ludzie, zanim założą oficjalne garnitury. :)
Europa natomiast to inne klimaty. Czarny golf był niemal uniformem francuskich egzystencjalistek. :) Yves Saint Laurent, chociaż raczej nie projektował dla studentek i absolwentek filozofii, uważał, że każda kobieta jest dobrze ubrana, jeśli założy czarną spódnicę i czarny sweter. No i małą czarną, oczywiście. Zanim czerń stała się kolorem rozmaitych młodzieżowych subkultur, była właśnie kolorem intelektualistów, a przede wszystkim intelektualistek z kawiarni paryskiego Saint-Germain. Był w tym i minimalizm, i pewna doza nonkonformizmu czy może nonszalancji – takie sięgnięcie przez młode kobiety po kolor, który absolutnie nie był kojarzony z młodością. Teraz, kiedy czerni nie noszą może tylko przedszkolaki, o tym się już nie pamięta, lecz środowiska akademickie miały swój udział w rozpowszechnieniu tego koloru, chociaż może nie za oceanem.
Tak więc, czerń w Dark Academia nie łamie zasad tego stylu, jeśli bierzemy pod uwagę jego europejskie źródła. Natomiast białe sportowe buty i jasne dżinsy – no nie, jednak nie. To znaczy, nie twierdzę, że nie można tak się ubrać na zajęcia albo pójść do muzeum, ale jednak to już poważne odstępstwo od DA.

Jovanka, ten ostatni akapit był niepotrzebny. Chyba nie do końca zrozumiałaś zamysł.

Jovanka, to co napisałaś to dokładny opis stylu Ivy League. Dla tych co nie do końca wiedzą – to własnie najbardziej konserwatywna odmiana preppy, jej źródło, obarczone wieloma niepisanymi zasadami takimi jak choćby zero czerni, co uważam za kompletnie głupie i snobistyczne w złym znaczeniu (w stylu „proste kolory są dla prostaków, ja ubieram CZEKOLADOWY i KOŚĆ SŁONIOWĄ, deal with it”). Czytałam kiedyś o tym ale myślę, że w DA chodzi bardziej o klimat, aurę otaczającą osobę a nie stosowanie się do elitarnych reguł.

W moim odczuciu Dark Academia to bardziej nurt Preppy, nie jakiś Harry Potter z Zalando. To garderoba, która się nawarstwia pokoleniami, jak lniana koszula, która z białej zyskała odcień kości słoniowej… i pasek dziadka, który był niemodny już 30 lat temu, ale nagle grzebiąc w szafie odkrywasz skarb… Sweter, któremu wystarczy doszyć łaty.

Nie ma tu miejsca na białe nowoczesne buciska Fila (fuj!) czy nowy zegarek „majtkowiec” (majtkowce to modne zegarki firm modowych w slangu zegarkomaniaków).
Buty w tym stylu muszą być „porządne”, a zegarek czy pasek w rodzinie od pokoleń. Dodatki „dziadkowe”.
Wysłużona torba, torebka, plecak: skóra, len, mocna bawełna. Na bank nie czarna „modna” tandeta ani białe „modne” snekaersy. Siła tkwi u w detalu: nowa rzecz nie da rady imitować patyny.
Nowe buty golfowe, trampki, mokasyny, skórzane sandały – tak…
Nowy zegarek, pasek, plecak, torebka – nie. Lepszy stary płócienny wór z Targów Książki.
A jeśli już nowy któryś dodatek, to reszta musi być „stara”.

Więcej vintage, więcej rzeczy ponadczasowych. ZERO CZERNI. Dark Academia z zimowych głębokich brązów ewoluuje w khaki, granaty i niebieskości, sprane szarości, beże aż do kości słoniowej i wypranej słońcem bieli.
Trochę oliwkowych zieleni po dziadku podróżniku i może jedwabny akcent wygrzebanej z dna komody apaszki w kolorze szlachetnego kamienia – wypłowiałego turkusu, ametystu, szafiru czy korala. Nic więcej. Lepsza zajechana słońcem i pozaciągana od noszenia jedwabna apaszka z lat 60-tych, niż nowa plastikowa (poliestrowa) z Zary.
Kolczyki po babci do szmizjerki khaki.

Czerń w zimowej Dark Academy / Preppy jest wykluczona, a na lato??? Tu nie ma „modnych i bezpiecznych” półśrodków jak w czerń i biel – no nie ma… Preppy w LATO z czarną „modną” czarną torebką z Twoich propozycji? Jeden „modny” dodatek niszczy ten styl.Tu musi być stara (nie pomarańczowa „modnie”) skóra i spłowiałe granaty, khaki, beże, biel… Nie ma opcji, tak wyglądają rzeczy po latach użytkowania… Len, wełna, tweed to nadal podstawa.

Pomijam już fakt, że jedną z zasad stylu jest „no jeans”, drugą „no modern” .
Kasuj do woli, jak skasowałaś moje wcześniejsze Najpierw przemyśl co piszę i nie wciskaj ludziom kitu..

Nie, nie kupowalam. Zapisalam się na newslettter i obserwuję od dłuższego czasu. Prostsze modele potrafię uszyć, a ta strona jest inspiracją. Podoba mi się też ich wystylizowanie zdjęć i dodatków.