no to jak Ci daleko to z całym szacunkiem co ty możesz wiedzieć o zmianie stylu na przełomie dekad??? chyba że od pieluchy liczysz…hyh. Teoria się sprawdza. jako nastolatka – wygoda studia – bunt i subkultura – koncerty i życie szopena a po 40stce i po dzieciach….hm chciałoby się znowu być jak na studiach. Ofc zalezy to od rocznika – dzis dziewczyny w podstawówce wyglądają jak stare lampucery za moich czasów mundurek i zero makijazu obowiązywalo. Więc było się przeciw czemu buntować …teraz? Żeby kupić martensy oszczedzalo się rok a firmowe bluzy sportowe to raczej tylko z lumpeksu ;-) ciao!

PS Trafiłam na Twojego bloga przypadkiem, ale na pewno zostanę na dłużej! :)

dokładnie tak, ta sukienka na stornie Marie Zelie wygląda zniechęcająco..ale może to kwestia koloru lub dobrania dobrej modelki :)

Moje sprawdzone typy to: bluzki i sukienki byinsomnia, jeansy bigstar,buty różnie od carinni,wojas po hilfigera,ale generalnie stawiam na polskie marki.Torby skórzane ,z pazurem :).Bizuteria zlota lub pozlacana,raczej dyskretna.Pozdrawiam.

jestem ciekawa jaki to są te ulubione marki? zdradzisz? ja mam ostatnio sporo rzeczy w szafie i planuję w tym roku dokupić jedynie kilka ubrań i chciałbym, żeby to były rzeczy lepszej jakość, bo skoro tylko kilka to moga być droższe

Podpisuję się w 100 % pod tym co napisała Katarzyna. Mam także 43 lata.
Odkąd pamiętam chwalono mnie za b.dobry gust. Doszło do tego, że zaczęłam wierzyć, że nie mam żadnych innych zalet, ale po kolei…
Jako 20 latka uwielbiałam sportową elegancje. Jako 30 latka również, ale przed 40 wpadłam w „histerię”, która polegała na przekonaniu, że teraz to ja już muszę wyglądać odpowiednio (czyt.kobieco). Zaczęło się kupowanie ołówkowych spódnic, dopasowanych koszul, szpilek i chodzenie tak codziennie, przecież kobieta 40 letnia musi być sexi i kobieca!!! Było mi niewygodnie, czułam się przebrana, ale nadal w to brnęłam. Najważniejsze, że wyglądałam sexi i kobieco :). Pamiętam jak dziś, szłam na koncert ze znajomymi, ubrałam się w dopasowaną ołówkową spódnicę,jeansową koszule i szpilki – stanęłam przed lustrem i olśniło mnie – pomyślałam, to jakiś żart – w imię czego – oczekiwań innych, moich wyobrażeń na temat oczekiwań innych – nie wiem. Przebrałam się, tak, żeby czuć się dobrze: koszulę zastąpił T-Shirt, spódnicę ołówkową- bawełniana, szpilki – botki na obcasie. Wtedy zrozumiałam, że każdy ma swoją definicję kobiecości i nosi ja w sobie.
Minęły 3 lata i z dawnej,wymienionej garderoby nie zostało nic. Noszę ubrania, w których czuję się dobrze i wygodnie, tak wracam do tego co nosiłam jako nastolatka, ale nie do strojów, a raczej emocji z nimi związanych. Pamiętam jak doskonale czułam się w tych ubraniach, pewna siebie, spokojna. Stawiam na bardzo dobre buty, noszę wygodne spodnie, jeansy, dresowe, doły lubię dopasowane, nadal noszę ołówkowe spódnice, bo to fason, w którym moja sylwetka wygląda najlepiej, góry wybierał luźne, sukienki również luźne. Dużą uwagę przywiązuje do jakości ubrań, właściwie mam ulubione marki i rzadko zawracam sobie głowę innymi, szkoda mi czasu. Noszę to co lubię, sama definiuję co dla mnie jest kobiece i coraz rzadziej wiąże bycie kobiecą ze strojem. Kiedyś byłam przekonana, że to bardzo ważne teraz wiem, że bez znaczenia. Tak, z wiekiem zmienia się styl – głównie myślenia, a za tym idą inne zmiany np. stylu ubierania :)

Martyno, chodzi tez o to, ze „trendy” dotyczace późniejszego rodzicielstwa to bardzo czesto nie kwestia osobistego wyboru, a pochodna sytuacji finansowej i rodzinnej. Niestety, mamy czasy, które nie bardzo sprzyjaja rodzicielstwu w wieku 20+, mimo ze (wierz mi) wiele kobiet, gdyby to zalezalo tylko od nich, bardzo chcialoby mieć dzieci wcześniej niz po trzydziestce. To nieraz trudne i smutne sprawy, i bardzo raniace jest podsumowywanie ich slowem „glupota” czy stygmatyzacja poprzez straszenie, ze po osiagnieciu pewnego wieku nie mozna juz być dobra matka. Pozdrawiam serdecznie.

Ok, wyślę z pierwszego wyjścia w niej

Nie wydaje mi się że cenzuralne wyrażanie swojego zdania mogło by w ogóle być nietaktowne. Nie widzę żadnego nietaktu w komentowaniu trendów w konkretnej grupie społecznej która jest ode mnie starsza o kilka lat. Życie pokazuje że głupoty można robić do śmierci i przedział wiekowy nie ma na to wpływu. Poza tym również korzystam z opinii i doświadczenia przyjaciółki między 30 a 40 i kilku innych par. Więc raczej wyciągam wnioski w porę a nie po czasie. A jeśli chodzi o trendy tzw. Zachodu to w tych krajach instytucja rodziny jest już jej karykaturą i to niezbyt zabawną więc w ogóle nie biorę ich pod uwagę.
Ale nie mam zamiaru prowadzić teraz jakiejś długiej wymiany postów na ten zacny temat, bo ani nie mam czasu ani potrzeby. Pozdrawiam.

Świetnie, strzel kiedyś fotkę sobie w tej sukience i wyślij mi na maila :)

Dziękuję W międzyczasie przekonałam się do tej bordowej rzeczywiście i ją zamówiłam- właśnie przyszła. Kolor wpadający raczej w burgund, jak na zdjeciach ilustrujacych Twój wpis o odcieniach czerwonego dla poszczególnych typów kolorystycznych. Jestem zadowolona.
P.s. Czekam na Twoją książkę! Pozdrawiam

Myślę, że bordo to świetny pomysł dla stonowanej jesieni <3 Przez sztuczne oświetlenie rzeczywiście zielona sukienka wygląda ciemniej niż na stronie, choć moim zdaniem prawda leży gdzieś po środku. Ten zielony jest taki ciepławy, nie butelkowy!