Przepraszam, dopiero teraz zauważyłam pytanie. Polecam szampony z Bydgoskiej Wytwórni Mydła – mam wersję Wrzos&Hibiskus. W kolejce czeka na mnie szampon Algae ze Starej Mydlarni.
Są to szampony, a nie mydła do włosów, więc nie trzeba używać po nich płukanki octowej. Po prostu nałożyć odżywkę, czy ulubiony olejek.

Myślę, że miałabym podobnie , gdybym się na którąś skusiła.

Mnie w tym sezonie zachciewa się: a) nowości! po dwoch latach zerowego kupowania dla siebie (kazde nowe dziecko daje mi ten efekt;) chce mi się czegoś nowego do szafy b) szok – wygodnych butów… moje „sygnaturowe” botki mi sie przejadły, zainwestowalam kasę w sportowe buty i… kalosze Aigle’a. Nigdy nie chodziłam w sportowych butach, nawet w ciążach… Starzeję się;). 3) więcej neutrali i basiców – szarości, bieli, jasnego różu i granatu, czerni. Mam zajawkę na granat ze złotem. Chce mi się też cieniowanych ubrań, „ombré” łagodnych przejść zamiast uwielbianych kontrastów.

Entuzjazm jak najbardziej ok, i tresc – czemu nie , w koncu Twoj blog, tylko wlasnie szkoda, ze …. tylko dla wybranych ;))

Zgadza się :) brakuje mi swobodnego wedrowania po Polsce, wyjazdów za nasze granice czy w ogóle – braku festynów, jarmarków. Ale – przeczekamy :) Za to nauczyłam sie kilku fajnych rzeczy, a jeszcze małe co nie co w zanadrzu :)
Pozdrawiam!

Bartolinka, ale dokładnie masz to przemyślane! Trzymam kciuki za powodzenie planu :)

Fajne inspiracje dla stylu plus size oglądałam całkiem niedawno na kanale youtubowym Radzki – zrobiła przegląd kont instagramowych influencerek plus size, myślę że całkiem sporo ciekawych rzeczy można tam podejrzeć. Z polskich blogerek ciekawie ubiera się Galanta Lala, a wiele elementów garderoby ma drobiazgowo zrecenzowanych na swoim blogu.

Ha! Mam zupełnie tak samo. Kolor nadaje mi wyrazistości i kształtu. Uwielbiam go latem na sukienkach w kwiaty czy inne dziewczęce wzory- wtedy daję upust mej barwnej miłości :)

Nie jestem najmłodsza i zdecydowanie nie najszczuplejsza :). Gdzieś po mojej życiowej drodze zagubiłam młodą, zgrabną dziewczynę z jej zainteresowaniem i zabawą modą a odnalazłam kobietę w nieciekawych „stylizacjach” niemal w typie „mieszczę się, czyste i nie dziurawe”. Dramat. Dlatego postanowiłam, że ten rok to będzie rok dla mnie, że wreszcie ja będę (dla siebie) najważniejsza. Tu opiszę moją drogę dotyczącą strefy odzieżowej.
Enough! – to moje motto na ten rok. Wystarczy!: stawiania się w drugim szeregu, minimalizowania swoich potrzeb na rzecz dobra ogółu (rodziny), zaniedbania, lekceważenia siebie, itp. Ale jak to zrobić, kiedy szafa pusta i totalnie byle jaka, ciało trudne do ubrania, gust został w latach 90-tych, itp.? Zrobiłam / robię tak:
1. poszukałam w internecie stron o ubieraniu się (znalazła blog Marii i przeczytałam go od deski do deski, wypisując ważne dla mnie zdania, tworzę taką swoją książkę stylu)
2. postanowiłam nic w tym roku nie postanawiać (to moje drugie motto!; nic nie postanawiać, tylko być w zmianie, w rozwoju): że od jutra, od poniedziałku…, że schudnę, odmłodnieję, wypięknieję, zmądrzeję itd., ja już jestem w zmianie! ja już o siebie dbam!; pozwoliłam sobie nawet na to, żeby w tym roku nie martwić się za bardzo brakiem sukcesów intelektualnych, a całą swoją energię przekierować na ciało i jego okrycie :D
3. poczytałam o rodzajach tkanin, o kolorach, fasonach – niesamowicie pomogły mi strony, na których Maria pisze, jak można zbudować swoją bazę, a dalej – garderobę; stanęłam przed swoją „szafą” i zamiast płakać nad pustką, która z niej zionie, wybrałam kilka ciuchów nieidealnych, ale najlepszych z beznadziejnych i z nich zestawiłam ubrania na tydzień; na razie muszą wystarczyć
4. usiadłam przed swoimi dodatkami i przymierzyłam każdy, wybrałam to, co lubię i w/z czym czuję się najlepiej (kolczyki, pierścionek, szalik, torebkę, itp.), mam to „szczęście”, że lubię prostotę, więc te moje dodatki na pewno będą ze mną dłużej
5. ustaliłam (ustalam, bo to nadal proces) ze sobą, co lubię, co mi się podoba, w jakich kolorach będzie mi dobrze (tu nie mam jeszcze pewności, ale kierunek raczej właściwy :) ) – wybrałam na początek „bezpieczne” kolory (beż, granat, biały), proste fasony, odzież bez aplikacji, wzorków, udziwnień, naturalne materiały (na tyle, na ile to możliwe), na których mogę rozbudowywać garderobę
6. zdecydowałam, że będę kupowała tylko dobre jakościowo rzeczy i że trudno, tyle lat dbałam o siebie na samym końcu, że jeszcze chwilkę mogę podonaszać te moje okropne ciuchy, a na dobrą rzecz uzbieram pieniądze, poczekam na wyprzedaż, słowem – nie będę zadowalała się „może być”
7. dałam sobie prawo! (to moje trzecie motto na ten rok: mam prawo!): kupić lepsze, droższe, ładniejsze … i kupuję, pomału: dobre jeansy, skórzane sztyblety, sweter merino, kaszmirowy szalik – i przed każdym zakupem myślę, jak „długoczasowy” to zakup będzie, ile będę z niego korzystała i – co najważniejsze – z czym to połączę
8. mam pierwszy dobry jakościowo i fasonowo zestaw: biała koszula, jeansy, granatowy sweter, sztyblety, wybraną biżuterię – to naprawdę mój pierwszy od daaaaawna zestaw dokładnie przemyślany, pod każdym względem i taki do rozbudowywania
9. długo już poszukiwałam dobrego fryzjera, który zrozumie o co mi chodzi i będzie umiał mi naprawdę doradzić – udało się, mam prostą, świetnie samo układającą się fryzurę i kolor w którym czuję się świetnie
10. przestałam (przestaję) obsesyjnie myśleć, że muszę schudnąć i że jak schudnę, to zacznę się bosko ubierać – nie! wystarczy! ja żyję teraz! nie jutro czy za rok; teraz!!!
11. wciąż czytam blog, odkrywam w nim nowe myśli, czytam Wasze komentarze, chłonę Wasze uwagi, spostrzeżenia, rady, pomysły, wzajemną życzliwość (którą tutaj czuję, a która spowodowałam, że pozwoliłam sobie na ten wpis)
12. a taki pierwszy pierwszy punkt wyjścia do zmiany garderoby i budowania jej na nowo to była uwaga Marii, żeby ze swoich domowych ciuchów wybrać / zestawić najlepszy zestaw i poniżej niego nie schodzić, żeby ustalić sobie takie najlepsze „dno” i od niego patrzeć i równać wyłącznie w górę. Tak się staram robić :D

Mario, która pytasz o to, jak? – może moja droga (wytyczona wyłącznie dzięki mądrym, empatycznym wskazówkom Marii) do odnalezienia stylu trochę Ci pomoże?

Przepraszam, że tak dużo i długo i że tu, ale tak przeczytałam ten mój wpis, zanim kliknę „opublikuj” i tak sobie myślę, że on też w sumie jest w temacie i klimacie wiosny – rodzi się nowe :D.